[Muziek]

Hallo luisteraars, welkom bij de podcast van Fragile Wing voor SRM Survivors. Mijn

naam is Carla Hamoen. Ik ben psycholoog en werk al zo'n 25 jaar met SRM survivors en mensen met

dis. Ik ga in deze podcast op reis met Emma, een survivor die ons mee gaat nemen in haar wereld.

om inzicht te geven in geprogrammeerde dis en om survivors aan te moedigen in hun helingsproces.

Hallo luisteraars. Nou, daar zijn we dan eindelijk weer voor aflevering 6 van onze

podcast. Dank jullie wel voor jullie geduld. Het eh hebt heeft even geduurd. Ehm maar we

gaan weer eh weer verder eh met onze podcast over programmering. Eh in de laatste aflevering

eh poosje terug heb ik eh nog kort genoemd op het eind ehm waar programmering eigenlijk over gaat.

Ik heb toen genoemd loyaliteit, gehoorzaamheid, geheimhouding en bruikbaarheid. En daar willen

we vandaag ehm wat dieper op ingaan en wat meer uitleg over geven. Welkom ook weer Emma.

Ja, dankjewel. Goed om er weer te zijn. Ja, fijn om weer met elkaar in gesprek te kunnen, hè. Ja,

dat is een poosje terug. Ja, zeker. Even weer inkomen, maar eh gaat vast goed. Ja,

ook dat. Ja, dat denk ik ook wel. Ehm ja, hè één van de redenen voor programmering is dus

loyaliteit. Ja. Zou jij daar wat over uit willen leggen, Emma? Ja. Nou, dat is een eh

een heel groot thema in eh in de training eh in de programmering. En het raakt eigenlijk heel je

leven omdat er vanuit jongsvanen van heel klein wordt er al geprogrammeerd op loyaliteit. Ik vind

het ook wel een naar woord om steeds te zeggen, maar eh het ligt niet lekker in in de mond. Nee,

hè? Nee, dat vind ik ook. Loyaliteit, wat ze willen is dat jij loyaal wordt naar de groep.

Ja, dat is één van de de belangrijkste dingen, want vanuit daar gaan zij werken met een heel

systeem. Dan moet loyaliteit zijn. Wat is dan eigenlijk precies loyaliteit? Zoals ik hem ken is

het ehm een moeten. Je moet blijven, je moet doen wat ze zeggen. Er is geen eigen wil meer. Ja, het

is iets heel anders als trouw zijn bijvoorbeeld. Trouw is uit je eigen wil. Jij kiest erzelf

voor. Maar loyaliteit is het moeten. Ja, zou je kunnen zeggen loyaliteit is afgedwongen. Zo leg

ik het zelf wel vaak uit, hè. Onderscheid tussen loyaliteit en trouw. Loyaliteit is manipuleerbaar,

hè. Dat wordt afgedwongen. Ehm waarin er geen ruimte meer is voor jou en voor je eigen keus. En

eh trouw staat daar eigenlijk juist tegenover, hè. En is een vrijwillige keuze waar je ook niet eh op

gemanipuleerd kunt worden. Ja, precies. En ehm wat ik ook wel ehm denk is eh loyaliteit zit ook in je

in je gene ergens. Ehm omdat een kind is altijd loyaal naar de ouders, maar ouders niet naar het

kind. Ja. En ik denk dat ze daar heel erg gebruik van maken eh in de training, in de programmering

hiervan. Want ze trainen eigenlijk dus vanuit een babytje en gaan ze dit al beginnen ze dit al

op te op te bouwen. Dus gemaak gebruik van wat in dat kind zit. Dat is de ja, de loyaliteit.

Ja, de afhankelijkheid natuurlijk ook waar we het eerder over gehad hebben. Je bent afhankelijk van

je ouders of andere hechtingsfiguren. En die afhankelijkheid en de loyaliteit daar

naar diegene toe wordt eigenlijk dus weer tegen je gebruikt, hè. Iets wat we steeds

terugzien. Ja. Ja. En vind ik afhankelijkheid ook weer anders omdat ja, je bent zo klein,

je kunt niet je eigen flesje vullen, weet je wel. Dat dat moet gedaan worden. En loyaliteit

die zit toch wel echt in je ofzo. Ja, daar maak je niet een bewuste keuze voor als kind zijnde.

Dit dit bestaat gewoon. Eh je houdt van je papa en mama. Wat die ook met je doen, daar hou je

van. Daar is geen Nou ja, dat klopt. Maar geen twijfel over ofzo of geen vraag over. Ja. Nee,

nee. En dat komt eigenlijk juist ook wel heel erg uit de uit de hechting voort, hè, dat je ehm je

hechtingsfiguren moeten goed blijven in jouw hoofd eh om als klein kindje staande te kunnen blijven,

hè. Dus daar ligt de de de fundament voor die loyaliteit denk ik ook in. Zij zijn altijd goed,

hè. Dus ehm wat ze ook inderdaad ook met je doen, je ziet vaak dat kinderen gewoon wat wat er ook

meten gebeurt, blijven loyaal aan de ouders. Inderdaad. Ja. En daar wordt mee gespeeld. Ja,

precies. Net als met zoveel andere dingen die al in het kind liggen, gespeeld wordt hier dus ook

heel erg mee. Precies. Ja. En daar wordt vanaf het begin wordt daar al ehm op ingezet. Ja,

ik denk wel eens die splitsing, nou die hebben we natuurlijk al een heel een heel groot gedeelte

uitgelegd is dat ze voor een bepaalde taak gaan ze een deal splitsen. En er zijn delen die zeggen:

"Die ga ik niet doen." En dan splitsen ze dat deel nog een stuk af. die zegt: "Ik ga dit ook niet

doen." En dan gaan ze naar het derde splitsing. En die zegt: "Ik ga dat ook niet doen." Net zolang

tot ze een deel hebben die zeggen: "Ja, laat mij het maar doen. Ik doe dit wel, want dan is het

gezeik tenminste klaar. Er wordt ook natuurlijk heel veel pijn gedaan in de splitsingen." Zeker.

Ja, zeker. Dan stopt dat tenminste ook. Ze wachten ook daarin van om het juiste deel te vinden. Ja.

die eigenlijk gewoon de martelingen zo graag wil laten stoppen dat hij zegt: "Nou, ik ga het

wel eh ik neem deze taak wel op mij." Dat dat is eigenlijk wat je bedoelt, toch? Ja, precies. Want

daarin zit ook in dat deel zit zit zit een een loyaliteit aan de groep aan. Want anders zeg je

geen nee. De eerste delen hebben nee gezegd. Die zijn niet loyaal aan de groep. En op een gegeven

moment zegt: "Ik doe dit wel." Precies. Ja. En zo deel gaan ze gebruiken om in een bepaalde taak te

zetten. Ja. Dit deel is loyaal aan de groep. en wordt dus ingezet voor een bepaalde taak. Wat ik

merk in deze delen die dus zo naar voren stappen van ik ga het wat doen, die worden vaak gebruikt

eh om als gehoorzame robotje te gaan functioneren in de groep. Dus ze krijgen een opdracht,

die gaan ze uitvoeren. Er worden geen vragen gesteld, er wordt niet gepiept, gemoutd of

andere eh eh protesten. Protesten. Er wordt gewoon gedaan. Ja. wat de groep vraagt. Ja. En dat wordt

keurig gedaan. Ja. Ehm maar wat er gebeurt in zo'n zo'n zo'n groep delen die daarbij zijn, die dat

dus zien gebeuren, die dat deel wat dus beslist: "Ik ga het wel doen, die wordt echt uitgekotst

door de rest van de delen. Want jij bent dus op dat moment loyaal geworden aan de groep.

En dat creëert natuurlijk heel veel eh strijd in het systeem. Ja. Dus eigenlijk ook van de delen

die daarvoor zijn geweest die gezegd hebben: "Nee, wij doen het niet." Of: "Nee, ik doe het niet."

Ja, die ehm ja, die kotsen eigenlijk dat deel uit dat op een gegeven moment zegt: "Nou, ik doe het

dan wel." Terwijl dat deel het eigenlijk ook voor hun doet. Preci eh om de straf en marteling te

stoppen. Ja. Dus het is een hele dubbele werking die daar die daar speelt. Ja. Die ook gebruikt

wordt om elkaar tegen tegen elkaar op te zetten. Ja, precies. Ehm dus dit deel wordt uitgekotst.

Daar heeft hij de rest van zijn leven gewoon echt last van. Ja. Ja. Eh dus wat doe je dan als

deel? Je hoort nergens bij. En dat is gewoon heel vervelend. En en als je dan denkt van ik ga toch

bij de groep willen horen. Ja. dan dan en je wordt aangehaald ook door door de groep. Uiteindelijk

word je weer vernederd en hoor je eigenlijk ook niet echt bij hun, maar je hoort ook niet meer

bij de rest van binnen. Dus je wordt ook heel erg geïsoleerd. Precies. Ja. En als je zo geïsoleerd

bent, dan ben je gewoon Ja. kat in het bakkie. Ja. Ja. Dan ben je natuurlijk een ontzettende prooi

voor de groep. Ja. Ja. En wat gebeurt er eigenlijk met de delen die daaraan vooraf gegaan zijn? die

dus hebben gezegd van: "Nee, ik doe het niet." Nou, wat ik daar zelf van weet, voor mezelf is dat

een deel eh weggedaan wordt, hè. Die komt op die grote vuilnisbeld van binnen achter de grote dikke

deur. Ja. En sommige die worden eruit gehaald en die worden uitgedaagd om dan te komen vechten.

Oké. Want ze gaan dan ook inzoeken van welke delen zijn geschikt voor afdeling bewaking bijvoorbeeld.

Want daar afdeling straffen, daar moeten echt de beulen op komen. Degene die zeggen: "Ik doe

het niet en ik doe het nog steeds niet en dwing mij maar om iets te doen." Want de stijfkoppen

zeg maar de eh die niet zo makkelijk toegeven ergens toe. En eh die pakt ze eruit en die laat ze

vechten of tegen elkaar. dat er ik ik ken verhalen in mij dat dat de jongens tegenover elkaar werden

gezegd van degene die hier eh levend uitkomt wordt hoofd eh eh straf zeg maar. Het wordt van allerlei

dingen beloofd wat uiteindelijk ja zeg maar of dat uitkomt of niet dat weet je nooit. Maar ze

worden uitgedaagd om om zichzelf te bewijzen. En dat is op dat moment eh ik heb heel veel contact

met mijn vechters gehad en op dat moment eh zijn ze heel trots eh dat ze gevochten hebben, want

dan ben je tenminste niet zo'n loser die eraan toegeeft. Ja, precies. Maar je weet het is een

kind. Je gaat het niet kunnen winnen van volwassen mensen. Nee, tuurlijk. En ze ze vernederingen waar

je bij staat. En dat wordt vaak ook vergeten door eh is heel veel groot praat bij ik vecht

en ik vecht en ik ga me niet zomaar overgeven. En die praat zit er heel vaak in. Maar als je komt op

het stukje ja, maar je hebt daar niet kunnen winnen. Ze hebben je vernederd, ze hebben je

verkracht. Ze hebben alles met je gedaan zodat jij uiteindelijk ook ging doen wat zij vroegen. Ja.

Ja, dat is super pijnlijk om daar te komen. Er zit zoveel schaamte en zoveel ellende ook. En dat dat

ik vond dat zelf heel moeilijk om daar doorheen te breken. Dat dat ook oké was. Dat dat gebeurd was.

Dat ze voor mij niet minder werden daardoor en dat ik hun vechtlust enorm heb gewaardeerd. Ja. Eh

maar dat ik het ook zie dat ze zo gebroken zijn. Ja, precies. Ze zijn ongelooflijk gebroken omdat

ze eigenlijk ontzettend voor de gek zijn gehouden. Ja, precies. Werd dus eigenlijk gedaan alsof dat

vechten goed was. Ja. Om het uiteindelijk tegen hun te keren en ook in te zetten voor een bepaalde

taak weer. Daar komt het op neer. Ook Ja. En net als met met dat eerste stuk wat ik vertelde van hè

je krijgt van binnen ook verdeling en dat is met dit deel ook. Want iedereen veracht de vechter

want die brengt je alleen nog maar meer in de problemen. Ja. Ja, dat is natuurlijk zo. Ja,

want als hij nou eens een keer stopt met vechten of als zij nou een keer stopt met vechten, dan

krijgen we geen slaag meer. Doe nou maar gewoon wat ze dan zijn we er vanaf. Ja. Ja. Hè, dus die

dynamiek gaat ook weer weer weer draaien. Dus al metaal is niks goed. Nee. Nee. En ook heel dubbel,

hè. Want enerzijds worden ze dus uitgedaagd om te vechten. Anderzijds levert dat vechten dus altijd

straf en eh en eh vernedering op. Ja. Ja. Ja. En het vechten is niet alleen maar ik wil vechten,

maar het is ook het opkomen voor jezelf. Nou, dat hè, het is ehm opkomen voor de rest, voor de voor

wat ik bij mezelf veel gemerkt heb is opkomen voor de kleintjes, voor de zwakkereen. Ja, daar

vechten wij wel voor, want dat die kunnen wij wel beschermen. Ja. Nou, er valt niks te beschermen.

Aan het eind van het verhaal is er niks beschermd geweest. Nee. Is iedereen gebruikt geweest? Is

iedereen vernederd geweest? Hoe groot of sterk je ook dacht te zijn. Precies. Of hoe klein of hoe

kwetsbaar je ook dacht te zijn, iedereen heeft dezelfde behandeling gehad. Ja. En dat is super

pijnlijk. Nou, dat is toch ook verschrikkelijk, hè? Als je dan ehm probeert om voor jezelf op te

komen eh of voor anderen van binnen op te komen als deel. En uiteindelijk blijkt dat dat helemaal

niet kan in die situatie, hè, dat het gewoon het is natuurlijk vechten tegen de bierkaai. Ja. Eh

uiteindelijk heeft de groep altijd de controle. Altijd. Ja. En eh kun jij daar natuurlijk nooit

tegenop? Nee, want het is altijd links of rechtsom. Zij krijgen hun zin wel, want zij

zij zien dit allemaal gebeuren. Voor hun is het een spel, hun training. Ja. Voor jou gaat het over

leven en dood. Precies. Ja, dat is dat is een hele andere inkijk. En de schaamte eh om daar doorheen

te breken is voor iedereen zo ontzettend moeilijk. Voor de opgevers is dat afschuwelijk. Voor de

vechters is dat afschuwelijk. En dat zetten ze gewoon vol in om die verdeeldheid eh te houden.

Het creëren van chaos. Eh ook in de in de in de in de training daarvan, in de splitsing daarvan. Eh

het creëren van enorm veel pijn. Dus er wordt heel veel geschreeuwd, gegild en eh anderen die dan

niet boven zijn, maar dat allemaal wel meemaken of horen. Dat is natuurlijk angst aan jagend. Ja,

hè. En en dat zet bij heel veel delen ook weer van ja en en nu wat wat gebeurt er als ik boven word

geroepen? Dus het wordt allemaal gebruikt. Ja. Ook om heel veel angst dus in het hele systeem

aan te jagen. Hele systeem aan te jagen. Ja. Ja, precies. En dus de loyaliteit aan de groep

eh resulteert sowieso in een in ehm ja, dat er geen loyaliteit aan elkaar ja kan zijn, hè. dat

het dat het gewoon ingezet wordt om eh vijandschap van binnen te kweken. Ja. En ik denk ook wel eh in

het gegel en tumult van wat er dan ontstaat, dat er dus op een gegeven moment wel een deal zegt

van dan doe ik het wel, dan wordt het ook stil. En dat dan ook is van wil je dat het stil wordt,

dan moet jij loyaal worden aan de groep. Dan moet je de keuze voor ons gaan maken. Anders

blijft dit zo. Je om die die creëren ze ook. Ja. Ja. Dus het wordt helemaal zo ehm bedacht dat het

toegeven aan wat zij willen eh het beste resultaat geeft eigenlijk. Ja. Ja. Ja. En Nanna, dan heb je

natuurlijk de loyaliteit naar de groep, maar er is ook nog een hele groot stuk. Is de loyaliteit

naar de familie toe. Ja. Of naar de misbruikers toe of naar je verzorgers toe. Net waar je waar

je uitkomt eh waar je in opgegroeid bent. En die is net zo heftig. Die wordt net zo heftig ingezet,

maar die is op een heel ander niveau. Heel intens. Ja. Omdat eh er wordt loyaliteit. Nou, net wat ik

gezegd, een kind is loyaal naar de ouders, naar naar de verzorgers. Ja. Ehm die gaat niet zeggen:

"Mijn papa en mama doen dit of mijn verzorgers doen dit." Nee. Ehm die cijvert zichzelf liever

weg dan dat hè het nare dingen daarover zegt. Er wordt natuurlijk enorm misbruik van gemaakt. Ja.

In alle geheimen die geheim moeten blijven hè. Ja. daarin. Maar het wordt ook heel erg ingezet als

ze dus gaan merken van hé eh degene die eh die wil uit de groep eh stappen eh of die wil zich

terug gaan trekken en dan wordt er heel erg op de loyaliteit naar de familie eh ingespeeld en daar

wordt ontzettend manipulatief eh ingezet. Dat gaat niet eh met iemand die kwaad aan de deur komt van

wat doe jij nou? Het gaat over in ieder geval bij mij eh het gaat over eh missie zo en je kunt toch

niet zomaar weg en we moeten erover praten en eh het liefst allemaal met elkaar collectief eh

groepsgesprekken, weet je, want het is nooit één op één. Het is geen er wordt nooit een

veilige situatie gecreëerd. Er wordt altijd zoveel mogelijk mensen tegen tegen jou, weet je wel. Ja.

Ja, maar het het doel is constant je moet terug. Ja, precies. Je mag ook niet weg bij je familie.

Nee. Of andere verzorgers net wat de situatie is, hè. En eh eigenlijk ook van je hoort bij ons. Ja,

dat is de boodschap van heel klein al. Jij hoort in deze familie. Dit is de familie. Je komt er ook

gewoon niet uit. Nee. En dat wordt op heel veel verschillende manieren gezegd. En dat is eh als

je daarmee breekt. Ja, hoe moet je dat noemen? Het is niet zomaar het is niet zomaar iets. Je

verbreekt eh een stuk leven van je. Ja. Nou, dat is natuurlijk ook als het gaat om familie,

om het daar even bij te houden, dat eh dat speelt natuurlijk ook helemaal door in je normale leven

van alle dag, laat ik het even zo zeggen. Ja. Ja. Ehm waar de groep en de loyaliteit aan de groep

in het verborgene zich afspeelt, is natuurlijk je familie is ook een onderdeel van je dagelijks

leven, hè. Ja, je als je dat hebt. Absoluut. Ja. En om dan te zeggen van ik stap daaruit of

ik breek daarmee. En dat is natuurlijk heeft grote impact. Ja, want de familie is alles. Er is vaak

daaromheen niet heel erg veel vast wat stabiel is, waar je terecht bij je terecht kan. Ik val dat heb

ik niet gehad. Nee. 95% van waar ik afscheid had van moeten nemen is groepsult gerelateerd.

Precies. Ja, er is heel weinig eh mensen daaromheen ja, die zeggen eh kom maar ofzo.

Of of ik ik eh ik zorg dat dat ik ik zorg dat je helpt. Eh je hebt natuurlijk geen echte verbinding

met mensen buiten die groepssetting of mensen die daarbij betrokken zijn. Ja, want dat was

niet de bedoeling. En dat is daar is natuurlijk nooit op eh op op ingezet om dat om die banden

aan te halen. Die had ik gelukkig wel en daarom eh is het ook gelukt om eruit te gaan. Eh maar

als je dat niet hebt Ja. Ja. Dan kan ik gewoon al zeggen dat gaat je gewoon niet lukken. Nee,

je bent eigenlijk met groep en familie en al geïsoleerd hè. Want want buiten de die hele

setting mogen er eigenlijk geen echte contacten zijn natuurlijk. Nee, die mogen er niet zijn,

hè. Terwijl dat wel je levenslijntjes zijn op het moment dat jij eruit wil. tappen natuurlijk. Ja.

Ja. Ja. En daar maken ze gewoon heel goed gebruik van. Ja. Hè? En dat dat eh ehm maar dat gaat bij

mij is dat heel subtiel gegaan door een eh een een kaartje, een verjaardagskaartje nog

te sturen. En en dan kan je zeggen: "Nou, dat is toch aardig ofzo?" Eh maar de boodschap die

erop staat is niet aardig. Het zijn helemaal geen lelijke woorden. Het staat op gefeliciteerd met je

verjaardag. Maar er staat een familienaam op. Ja, precies. Staat eh Je bent onze je bent onze zus.

Je bent mijn dochter. Ja. Eh allemaal dingen waar een ander helemaal niet vraagtekens bij

gaat stellen die buiten zo'n groep is opgegroeid. Die zegt: "Nou, dit is dan toch ook nog wel weer

aardig van eh hè van van die mensen." Eh nee, het zijn allemaal aanwijzingen. Je moet terug. Ja,

jij bent van ons. Dat is wat er staat. Er staat een plaatje op een kaartje die eh ergens naar

gerelateerd is. Je kunt het zo gek niet bedenken, maar het staat op het kaartje. Precies. Het zijn

voor anderen misschien hele normale dingen, maar voor jou is de boodschap weer je moet

loyaal zijn eigenlijk. Je hoort bij ons. Je kan nooit echt bij ons weg. Je moet loyaal zijn,

hè. Dat is toch de boodschap. Ja. En je hebt delen die de posten openmaken,

die daarop getraind zijn. Ja, die envelop moet open. Ja, precies. Eh want die hand handschrift

wordt al herkend. Precies. Eh het handschrift zelf kan al de eh alles in werking zetten eigenlijk,

hè. Ja. Ja. Dus of de manier waarop je naam opgeschreven is op de envelop dat soort dingen.

Ja. Ja. Er is geen mogelijkheid om te zeggen: "Die envelop gaat de prullenbak in ongeopend." Nee,

hij moet open. De boodschap moet gelezen worden. Precies. Ja. Totdat je gaat bedenken van: "Ja,

maar dit kaartje is helemaal niet onschuldig." Hm hm. Eh dit is gewoon een terugroepactie van

van de familie. Het gaat helemaal niet over eh dat ze me missen. Het gaat om mijn veiligheid.

Die envelop die [ __ ] ik direct inak. Precies. Ja. Hè? Maar dan je bedenk het maar. Ja. Ja. Nou,

ik merk dat inderdaad heel erg dat de neiging om het open te moeten maken is gewoon zo ontzettend

groot. Ja. Ja. Eh eh soms lukt het gewoon niet om het niet open te maken, hè. En ik zeg ook wel

eens tegen mijn cliënten van: "Geef het maar zo snel mogelijk aan mij of stuur het naar me op,

hè. Dat dat het niet bij jou blijft liggen, want dat gaat open, hè. Maar soms is het inderdaad al

het handschrift of de manier waarop je naam of of je voorletters er staan is al genoeg om eh

het programma weer te laten draaien, hè. Dus ehm dat heeft een enorme impact. Al een kaartje. Dat

klopt. Ja. Nou ja, dat zijn dan de kaartjes. Nou ja, je kunt misschien wel aanvullen nog van wat er

nog meer voor acties zijn om hè wat families doen om om eh om mensen terug te roepen om om toch weer

elke keer dat zeje te geven: "Je hoort bij ons, je bent van ons. Denk maar niet dat je je hoofd haalt

dat je hieruit kan komen." Ehm ja, ik denk dat kaartjes eh eh een heel veel voorkomend eh iets

is. Dat hoor ik in elk geval heel erg vaak terug omdat het ook zo onschuldig lijkt denk ik hè en

en voor buitenstaanders het totaal niet opvalt. Ja. Ehm nou ja, daarnaast kunnen er inderdaad

pakjes gestuurd worden. Ehm soms ook bijvoorbeeld pakjes met spullen van vroeger ofzo van van jou

hè. Dat dat dat is ook wel iets wat ik eh wat ik regelmatig eh mee maak. Ehm dat is nu natuurlijk

heel erg ook eigenlijk op je delen in eh in spelen van nou ja hè terughalen naar vroeger hè,

terughalen naar het verleden eigenlijk. Eh en daar zit natuurlijk ook dan natuurlijk op het

emotionele vlak altijd toch een stukje of heimwee of of een stukje ja soort melagolie hè. Iets wat

je gemist hebt of hè wat wat kostbaar voor je was. een knuffeltje of weet ik het hè. Iets waardoor

dat dat weer gaat trekken. Dat is natuurlijk de bedoeling hè. Het het moet weer gaan trekken. De

familie moet weer een ingangetje vinden om aan jou te trekken dat je toch misschien maar wel

weer contact op moet nemen met je vader of je moeder of wie dan ook. Hè natuurlijk worden er

ook uitnodigingen gedaan eh tot eh verjaardagen of andere bijeenkomsten of eh tot bezoekjes. Ik denk

dat er heel veel gemanipuleerd wordt ook op het gemis. Nou absoluut. Ja. Hè, dat is natuurlijk ehm

hè het bijvoorbeeld het gemis van een moeder, ook al is die moeder betrokken in de groep. Ja. Ja,

dat nou daar hebben we het in eerdere afleveringen over gehad. Kijk, dat emotionele stuk zit daar

ook bij. Dus daar wordt op gemanipuleerd, hè. En dan de gedachte van of het gevoel van ja,

maar ik mis mijn moeder toch eigenlijk wel heel erg. Ach, misschien toch maar een dagje met haar

boodschappen gaan winkelen ofzo. Ja, dat ligt dan heel dichtbij hè, als daar uitnodigingen

voor komen. Ja. Ja. En daarom is hij ook eh ook familiefeestjes, weet je wel. Ja, dan dan zie

ik ze dus allemaal nog heel even. Ja. Eh het het inspelen op gemis, maar ook van eh ze willen me

nog. Nou ja, precies. Maar ook jij ontbreekt als enige als je dus niet daar naartoe gaat. Als er

bijvoorbeeld een familiefeest is, dat is inderdaad een goeie, dat kom ik ook regelmatig tegen. Eh jij

gaat niet, maar dan ben jij dus de enige van de familie die daar niet is, hè. En dat is dat

is ook gewoon heel heftig om dat te voelen van ik ben dus dan de enige die ontbreekt. Maar ook mijn

hele familie zit daar en ik niet. Ik heb dus geen contact met niemand. Is heel eh eenzaammakend, hè.

Heel eenzaam gevoel is dat hè. Hun gaan allemaal leuk, gezellig met elkaar door en ik niet.

En daar zit zoveel vernijn in, hè, want loyaliteit naar de groep precies. Ja, die die die kan ik die

die snap ik, die voel ik. Eh maar loyaliteit naar familie en het gemis waar zij op inspelen. Ja,

die is zo vanindigd. Dat doet zo zeer, hè, omdat het ook gewoon zo verbonden is met het hele leven.

Precies. Je ziet constant eh moeders, vaders met hun dochters, met hun kleinkinderen lopen.

Ja. En je wordt er constant eigenlijk op je neus opgedrukt. Precies. Wat jij dus niet meer hebt,

waar je hebt dus mee moeten breken voor je eigen veiligheid, voor de veiligheid van je kinderen,

voor je toekomst heb je gewoon dat allemaal moeten verbreken. Is niet wat je leuk vindt. Dat is niet

wat je wilde. Maar het moest. Nee, precies. Je leven hing er eigenlijk gewoon vanaf, hè. Je leven

hangt ervaf. Het gaat over leven en elke keer gaat het over leven en dood. En dat wil je niet als het

om familie gaat. Je wil niet eens die vraag stellen: "Ben ik veilig bij mijn?" Natuurlijk

wil je veilig zijn bij je familie. Precies. Dus dus om echt dat tot je door te laten dringen dat

dat niet zo is en dat je voor je veiligheid dus moet breken, dat is al een enorme opgave. Ja. En

inderdaad, je ziet natuurlijk overal om je heen familie en gezinsleven. Ja. Ehm wat een enorm

gemis ook weer omhoog kan brengen. En daarbij is iets wat ik heel vaak tegenkom toch wel dat

er ook heel veel onbegrip is in de maatschappij voor het verbreken van contact met je familie,

hè. Dus dus dat is ook heel vaak toch ehm ja een soort taboe bijna zou ik willen zeggen,

hè. Van ja, maar de hè dat mensen daar toch op reageren van eh ja, maar het is toch je familie

of het zijn toch je ouders, hè? Nou ja, hoe vaak eh zou jij of andere survivors dit gehoord hebben?

terwijl je echt voor je voor voor je veiligheid en op leven en dood dat contact dus moet verbreken.

En dat is dan zo niet helpend als er dit soort reacties ook zijn. Ja, sowieso kunnen mensen dat

niet begrijpen dat het over leven en dood gaat. Precies. En ik heb eh op een gegeven moment ik heb

daar ontzettend mee geworsteld, want eh eh je komt mensen tegen die ook gewoon even vluchtig vragen

van heyé eh ja die ook mijn familie kenden, weet je wel. En hoe gaat dat hoe gaat het met ze? Ja,

jeig, wat ga ik dan zeggen? En ik ga dit in mezelf eh eh een aantal zinnen insteren en die ga ik

repeteren, want ik wil niet op dat moment compleet over de kop gaan, weet je wel. Want die mensen ja,

ze vragen er even naar, maar het als eigenlijk ook een soort van worstwezen eh hoe het met z gaat,

weet je wel. Maar het is ook een soort van beleefdheidsvraag, weet je. Je zit

daar heel erg tussenin eh te hinken van wat net als iemand vraagt: "Hoe gaat het met je?" Denk:

"Ja, wat wil je nou eigenlijk dan horen?" Ja, precies. Of is het een beleefdheidsvraag? Nou,

dat is dus met met dit ook. Eh dus ik heb daarop zitten repeteren en op een gegeven moment eh heb

ik wel eens tegen iemand gezegd: "Nou, ik heb geen contact met mijn familie." En dan wordt er met

grote ogen naar me gekeken. Ja. Ik zei: "Ja, dat doe je in ieder geval niks." Dus er is een hele

hoop gebeurd. Ja. Klaar. Ja, precies. Ja. Hè, want het is ook zo. Je doet dat niet voor niks. Nee.

Nee, absoluut niet. Nee, want het gaat nogal diep. Je hoort wel eens van ruzies, ik wil je nooit meer

zien. Eh en en eh nou ja, dan denk ik nou, hoe lang hou je dat vol? Nou, dat is dan een week en

dan eh wordt het er wel eens eh bijgelegd ofzo. Maar dit gaat echt een keuze van voor opleven

en dood over veiligheid. Ja. Ja, dit is een keuze voor altijd. Ja, precies. Dat betekent dus ook dat

als je de keuze maakt dat je dus niet meer gaat komen op elke begrafenis die er nog gaat komen.

Dat klopt. Ja, dat is een keuze die je die je tot je door gaat laten dringen als je de keuze gemaakt

hebt van maar dat ga ik dus nooit meer meemaken. Ik ben niet meer bij die begrafenis. Ik ben niet

meer bij die geboorte. Ik ben niet meer bij die trouwerij. Het is afgelopen. Ja, precies. En dat

werkt ook door in de generaties, hè. Dus dus je kinderen hebben dan ook die opa en oma natuurlijk

niet meer, hè. Je wil die onveilige mensen ook niet in het leven van je kinderen hebben,

maar het heeft ook een enorme impact weer op je kinderen dan. Dus absoluut hè, dat de stamboom

die komt in elke klas komt hij weer voorbij. Nou, geef ze het Geef ze het maar te doen. Ja, precies.

Dat is ook zo. En dan zijn wij er thuis eh open over. Ja, maar het is echt niet leuk. Eh dat die

schade merk ik aan de kinderen eh dat dat eh op school dingen bijvoorbeeld een kijkavond of een

ding ja wij lopen daar maar er is nooit familie bij en iedereen zitten opa's en oma's overal

lopen of andere verzorgers of weet ik veel wat. Die die zijn er bij ons niet. Nee, precies. Nee,

en dat is dat is niet alleen voor mij eh eenzaam, maar ook voor voor de kinderen. Ja, precies. Ja,

er valt een heel eh vangnet eigenlijk om je heen weg. Ja. En dan heb ik ook mensen horen zeggen:

"Nou, maar daar heb je toch voor gekozen?" Ja. Nou, dan wil ik wel eventjes slaan. Ja. Hoezo

voor gekozen? Ja, je moest ervoor kiezen. Voor om je om voor je leven en voor je veiligheid

moest je daarvoor kiezen. Maar niet omdat je dat wilt. Denk je dan werkelijk dat ik daar echt voor

wilde kiezen? Ja. Nee. Nee, want dat wil dat is je wil niet dat je ouders dat je verzorgers dit

doen in jouw leven. Nee, uiteraard niet. Nee. En je wil niet dat je daar een keuze in moet maken.

Moet nee. Maar zo zwart-wit is het wel, hè. Wil jij vrij worden, wil jij echt vrij worden? wil je

loskomen, dan moet je die keuze maken. Dan moet je breken. Ja, dat kan niet een beetje half. Dat dat

dat kan gewoon niet. Dat kan echt niet een beetje half, want je wordt constant aan je getrokken.

En eh precies zelfs jaren later dat je dan een familielid tegenkomt en dat je dan denkt: "Ik weet

echt genoeg. Ik Maar toch gaat er een stukje aan in jou van: "Oh, oh ja, ik vind het zo leuk dat ik

jou zie." Weet je wel dat en en en onmiddellijk is daar de boodschap en we missen je zo denk ho wacht

even ja hier moet ik heel alert op zijn we gaan de alarmbellen rinkelen gelijk ja precies maar dat

dat stukje van ik heb gewoon een familielid gezien is is op dat moment heel euforisch zeg maar echt

dat stukje van van jou die dat zo graag wil ook hè eh bij familie zijn eh gaat heel erg snel aan dan

uiteraard. Maar je moet onmiddellijk bedacht zijn op wat er zit. Ja. Ja, precies. En dat is gewoon

ontzettend naar. Ja, dat lijkt mij inderdaad ook heel naar. Ik zit ook te denken dat de juist vaak

bij survivors ik die soort van extreme hang naar de familie of extreem gemis van familie heel sterk

voel. En misschien komt dat ook omdat je het juist niet hebt, hè, dat je het dan dus heel erg mist,

maar ook een soort van hele sterke hang naar familie of naar familie willen hebben, omdat die

loyaliteit misschien wel zo extra gemanipuleerd is, hè. Dus dus de normale loyaliteit die je hebt,

die gaat op een gegeven moment een soort over. Ja. Ehm en je kunt op jezelf staan en je hebt

misschien familie waar je gewoon af die je gewoon af en toe ziet. Maar die extreme hang naar de

familie die kom ik juist bij survivors tegen. En ik denk dat dat dat misschien gewoon ook is

omdat eh die loyaliteit echt natuurlijk heel diep verankerd wordt in je hè. Dat je er ook niet los

van mag ofzo. En wat in een normale ontwikkeling natuurlijk niet op die manier zo gaat. Nou dat is

het ook echt. Het is het is alleen maar wortels in jou eigenlijk. Het is je bent zo geworteld in

die familie dat ja, want je bent zo geïsoleerd opgegroeid in die familie dat dat was je leven

ook. Dat is het is ook echt compleet je leven. Je bent doordrengd met familie eigenlijk doordrengd

met loyaliteit daarheen. Gemanipuleerd, getraind, geprogrammeerd. Ja. Ja. Nog veel meer dan het

is maar familie, het is maar een moeder, het is maar een vader. Het is ja, het is je hele

zijn. Precies. En je je denk omdat die dus die dat jouw jouw eigen hele zijn is afgebroken. Het moest

hun hele zijn worden. Ik denk dat hij daar zit. Precies. Ik denk dat hij inderdaad daar zit. Ja,

dat in een normale ontwikkeling eh groeien vanuit je familie tot een zelfstandig persoon op die nog

een band met zijn familie heeft, maar die wel op zichzelf staat en zijn eigen leven vorm kan geven.

Terwijl in een groep als waar jij uitkomt is daar natuurlijk helemaal geen ruimte voor jouw normale

ontwikkeling. Jij moet juist bij die groep blijven en je moet juist bij je familie blijven. Je mag

niet op jezelf gaan functioneren. Nee, nee, je mag geen eigen wil geen en eigen leven opbouwen.

Dat dat hoort niet. Precies. Dus daardoor wordt denk ik de hang naar of die ja, ik zou bijna

zeggen gebondenheid aan je familie wordt dus enorm sterk. Veel sterker dan eh een gewone familie in

het normale leven. Precies. Ja. Ja. Ja. Nou, die manipulatie heb ik wel heel veel meegemaakt ook eh

via politie eh eh gesprekken. Dat was heel naar. Eh dat ook die manipulatie werd ingezet van je

wordt gemist en wat is er nou aan de hand? Zullen we daar nog eens een gesprek over hebben? Op dat

niveau werd dat gevoerd. Ja. Ja. is dat het hoog ingezet wordt. Ze laten je niet zomaar gaan. Nee,

maar het wordt ingezet op dat hele manipulatieve. Ik heb geen dreigende mensen bij mij aan de deur

gehad van en nou eh sleuren je weer terug. Nee, er wordt ingezet op de loyale stukken die

gecreëerd zijn. Ja, je hebt toch een eh gewoon een aardige familie of wat is er nou mis mee? Of eh

daar kunnen we toch heus nog wel eens een keertje met met elkaar over praten. Dan ga ik daar wel in

bemiddelen. Ja. Hè, want dit kan toch ook allemaal niet zo. Wat wat een afschuwelijke gebeurtenis is

dit allemaal. Ja. Ja. Nou, je moet sterk in je schoenen staan en je moet eigenlijk gewoon er

heel goed doorheen kunnen prikken van wat wordt hij nou werkelijk gezegd? Hij wordt werkelijk en

en en er werd letterlijk de boodschap doorgegeven. Je bent en blijft van ons. Ja. En denk niet dat je

zonder ons kunt leven eigenlijk hè, want daar komt het een soort op neer. Ja. Ja. Als je daar niet

doorheen kan prikken, als je dat niet helder hebt. Ja. Je stapt er gewoon in. Ja. Ja, ook vanuit je

gewoon emotionele gemis. Daar is natuurlijk blij daar blijft altijd een soort opening in zitten

natuurlijk of een soort kwetsbaarheid moet ik zeggen. Ja. En toen ik dat aan moest geven dat

gesprek: "Ik wil dit niet. Ik wil geen gesprek. Ik wil niet met jullie wil niet met mijn familie

verder een gesprek." Nou joh, dat het je je tekent daar gewoon een alleen leven verder. Ja. Ja,

want dat was het. Ja. Dan sta je ineens een soort alleen. Ja. Ja. En je moet gewoon heel

goed weten waar die keuze op gebaseerd. Het gaat over leven en dood. Ja. Daarover gaat het gaat

over mijn leven. Precies. Ja. En als ik teruggaan ze verder maar waar ze gestopt zijn. Dus ik kies

voor mezelf en ik kies voor mijn gezin dan op dit in mijn situatie. Maar ik kies voor mezelf voor

mijn eigen veiligheid. Ja. Je kiest voor je eigen veiligheid en voor leven hè. met een hoofdletter

zou ik zeggen. En dat is natuurlijk een heel gek contrast dat je deze keuze moet maken waarbij

je dan voor je gevoel in één klap alleen staat terwijl je dan veiliger bent dan voor de keuze

eigenlijk hè. Dat is natuurlijk ook een heel gek contrast lijkt mij. Ja. En ook gewoon heel goed

te weten dat het dus die manipulatie altijd op loen gaat hè. Want als kern wist ik, ik moet hier

echt gewoon ik moet het helemaal niet meer willen. Nee. En toch een discussie van binnen krijgen. Ja,

maar dat zijn de loyale delen naar de familie. En om dan je eigen pijn en je eigen gemis van de

familie toch zo te bundelen van ja, maar ik moet het echt gewoon niet meer willen, want ze houden

echt helemaal niet van mij. Ze hebben alleen maar mijn destructie voor ogen. Ja, precies. Ja,

dat is dat is heel erg moeilijk. Ja. omdat juist omdat die omdat er natuurlijk zoveel delen echt eh

op die loyaliteit gemanipuleerd zijn. En heb jij ook ehm delen gehad die bijvoorbeeld alleen fijne

gebeurtenissen hebben gehad met je familie? Want dat is ook wel eens iets wat ik tegengekomen ben,

hè, dat ze dus expres eh bepaalde delen alleen fijne herinneringen laten hebben met bijvoorbeeld

familieleden, hè. Juist ook voor dit, hè, want die delen die denken: "Ja, maar ze zijn toch

alleen maar aardig? We hebben toch fijn gehad met elkaar hè. Dat is natuurlijk ook een manier

om die loyaliteit nog verder te verankeren. Ja, klopt. Ja, die Ja, die heb ik zeker. Ja,

ja, zeker. Ja. Ja. Die alleen maar gewoon eh een mama wist die lief voor hun was. Nou,

precies. Ehm maar ook de kern Emma hè, die later is is gewoon doorgegroeid in in het gewone leven,

die heeft die die heeft ook gewoon herinneringen aan aan leuke dingen. Ja. Vakanties en en zeg het

maar. Ja. Dus het gaat dwars door alles heen. Alles staat in elkaar op. Niet alleen delen,

maar ook herinneringen. Ja. Ja. Hè? Eh ga het maar combineren. Eh ouders, verzorgers die wel

voor je zorgen, de herinneringen die daarvan gedragen worden. En aan de achterkant worden er

afschuwelijke dingen met je gedaan. Dat is de dat gaat niet in je hoofd. Nee, dat is natuurlijk ook

verschrikkelijk om dat op een gegeven moment eh bij elkaar te brengen, hè. En die delen die juist

bijvoorbeeld alleen goede of fijne herinneringen hebben kennis te laten maken met ja, maar deze

zelfde mensen hebben dit en dit en dat bij ons gedaan, bij andere delen dus gedaan, hè. Dat is

natuurlijk hard verscheurend. Ja. Ja. En daarom denk ik ook dat hele dit systeem werkt als het

dierenlier. Tuurlijk. Want je kunt ook die dingen helemaal niet combineren. Nee, je moet gewoon met

diezelfde mensen weer door dezelfde deur. Ja, precies. En je zit gewoon 's avonds met hun aan

het eten, hè. Dat dat moet ook gescheiden blijven, want je wordt gewoon je weet niet meer waar je

blijft als dat samenkomt. Nee, nee, in eh als je in de situatie zit moet het gescheiden blijven,

hè. Maar als je vrij wilt worden, dan moet het bij elkaar komen. Ja. En dan moet er afstand komen om

dat te kunnen gaan zien. Ja, precies. Maar dan moet het ook van binnen bij elkaar komen. Anders

blijven die loyale delen toch denken van: "Ja, we gaan weer." Want eh hè Ja. En je moet voor elkaar

de de verhalen gaan accepteren, want het was dus zo, maar het was dus ook zo. En in hoeverre is

dit gespeeld? En in hoeverre is het gebruikt, hè, om de om de eh de verwarring van binnen instant

te houden? In hoeverre was het echt? Nou, dat is het is ontzettend moeilijk om uit te pluizen en

om de delen die dus echt eh nou ja, een moeder hebben gehad die echt van hun hield. Ja. Ja. Het

is verschrikkelijk verwarrend. Ja, want ze deed ook dit. Ja. Ja. Hè? Eh het is niet te combineren

in je in jezelf. Dus het is heel makkelijk om te zeggen dan alles maar weg. Of dan is er of

hij of zij helemaal maar slecht. Hm hm. Ja. Soms zou je er een sticker op willen drukken van die

is gewoon slecht. Precies. Maar als het allebei is geweest is het super verwarrend. Ja, zeker.

Soms is het eigenlijk bijna makkelijker als iemand gewoon helemaal slecht is en je hebt alleen maar

nare herinneringen met iemand. Dan denk je: "Die hoef ik ook niet in mijn leven te hebben. Die mag

buiten blijven." Hè, dan is het ook makkelijker soort van om ermee te breken dan als je ook

bepaalde goede herinneringen hebt of wat jij als liefde hebt ervaren of zorg hebt ervaren. Ja. Eh

en dat je dan moet erkennen van oh maar diezelfde persoon was dus in staat om ook dit allemaal te

doen of eh dit lijkt misschien wel lief, maar dat is het niet. Het is alleen maar gebruikt om mij

te manipuleren of om mij te binden, hè. Want ja, klopt. Dat is eh denk ik vaak mijn gedachte. Nou,

dat dat het ingezet wordt, hè, dat die momenten echt ingezet worden om jou juist te binden. Ik

heb daar wel een mooi voorbeeld van, want ik eh weet dat mijn vader altijd een bordje Printtaap

's morgens voor mij maakte. Ja. En dan mocht ik zelf eh weten wat ik het op deed of gewoon losse

suiker erop of eh nou vruchtenhageltjes of ja, dat weet ik het gewoon nog heel erg goed of of

eh chocoladehagels laat als ik echt als ik echt heel lief was geweest, dan mag het. Maar ik zie

het hem nog staan maken. Ja, het bordje pap heb je nodig om te blijven leven. Dat is een

levensbehoefte. Ja, dat wordt zelfs ingezet. Ja. Om je compleet te verwarren van binnen. Ja. Nou,

precies. Maak je dat bordje pap omdat je van me houdt, omdat je mij eten gunt. Ja. Of gebruik je

het om mij te laten leven, zodat jij je ding kan blijven doen in mijn leven? Ja. Ja. Het het is een

heel simpel ding. Ja. Maar het heeft een hele grote uitwerking eigenlijk eh in wie je bent.

Ja. Ja. In heel je zijn. Ja, precies. En het is natuurlijk voor een kindje is het iets heel zo'n

klein ding kan heel bijzonder zijn. Dat is nou nou juist net wat het zo naar is natuurlijk, hè.

Want dat zijn juist die soort van kleine dingetjes die je onthoudt als de goede dingen hè,

of als de fijne dingen of of en die blijven ook in je systeem zitten hè als als grond om elke keer

weer op te manipuleren en eh te verwarren. Ja, dat is eh dit is wel echt wel heel heftig ook omdat

omdat het zo ja, het is geen vraag dat je moet breken met je familie als je eruit wil komen, als

je los wil komen, als je vrij wil worden, hè. Dat is geen vraag. Is geen vraag. En wat mij ook heel

erg vaak eh opgevallen is, is dat de gezinnen zelf of de familie zelf heeft dezelfde cultdynamieken

als de groep, hè. Dus op het moment dat jij bijvoorbeeld zegt: "Ik breek met mijn moeder.

Ik wil het contact met mijn moeder verbreken, hè, want die is betrokken geweest in die groep.

Die heeft mij allerlei dingen aangedaan, dus ik verbreek het contact met mijn moeder." Dan

krijg je in zo'n gezin allerlei dynamieken waarbij eh de andere kinderen in de gezin,

dus je broers en je zussen, ook in actie gaan komen, hè. om te zeggen: "Joh, maar dat kan toch

niet. Eh wat is hier nou gebeurd? En waarom is dat nou eh waarom heb je dat gedaan?" En ehm ja eh hè

eh mijn moeder is nu zo helemaal verdrietig en die zit eh nou die is helemaal hopeloot. Nou ja,

hè dat en eh of gaan proberen om jou natuurlijk dan terug te krijgen via de broers en de zussen

hè. Dus er ontstaat dan ook een hele dynamiek binnen het hele gezin. Ehm hè dus ja waardoor je

uiteindelijk genoodzaakt bent denk ik om met het hele natuurlijk met je hele familie en iedereen

die betrokken is op een of andere manier bij die groep te breken, hè. Ja. Ook al zeggen ze zelf:

"Wij hebben dit toch niet bij jou aangedaan." Nou, precies. Eh het is inderdaad die hele dynamiek die

eromheen speelt. Ja. eh wat het allemaal in stand houdt. Ja, ik ik zit ook te denken aan eh nou ja,

die dat familielid wat ik tegenkwam, maar het is ook dat je op een gegeven moment gewoon waakzaam

wordt van mensen eh achternichten, neven, heel ver familie. Wat wordt er naar mij toe geroepen?

Wat wordt er naar mij toegestuurd om mij nog eh terug te krijgen? Ja, oude vriendinnen van

vroeger. H het is eigenlijk gewoon heel je je je je contacten van van de dag dat jij zegt: "Ik

wil gaan breken." Eigenlijk moet je dat allemaal heel scherp eens onder de loep nemen. Ja. Mensen

die dan ineens toevallig weer even langskomen of in je leven verschijnen dat je denkt: "Waar komt

hij ineens vandaan?" Ja. Vriendinnen vaneger zijn ze echt uit op jouw genezing, op jouw vrijwording

of zitten ze toch nog altijd ergens te trekken van je moet terug terugkomen? Ja, eigenlijk is

niemand wat ik zelf heb besloten, eigenlijk is niemand van vroeger te vertrouwen. Nee. En daarna

daarna als er dan contact komt met iemand ga ik het onderzoeken of dat ook echt bij die persoon

werkelijk dan is. Ja, precies. Ja, eigenlijk omdat je het risico gewoon niet kunt nemen, hè. Nou,

je bent eigenlijk gewoon ontzettend achterdochtig. Eh ja, in ieder geval dat is wel eh iets wat mij

bij mij heel erg past. Zeker met nieuwe mensen ook. Ja. of mensen die plotseling dan opduiken

hè na zo'n keus. Dat zijn natuurlijk echt dingen waar je dan heel alert op moet zijn. Je moet echt

heel alert zijn. En dat is absoluut dat je dat absoluut niet wil, want je bent blij met

nieuwe contacten. Want je schreeuwt naar nieuwe contacten, want je bent zoveel verloren. Dus je

bent ook heel kwetsbaar daarin. Precies. Dus dat is dan ook juist ook in kerkgemeenschappen

de mensen die er op je duiken van we gaan wel over jou ontfermen. Alsjeblieft. Weet je, we Ja. Wees,

want je bent heel kwetsbaar op dat moment. Ja. En eh en als je familie zelf ehm eh die herken jij,

hè. Dus dus het wordt dan natuurlijk ook vaak net even via mensen die je misschien nog niet kent

of herkent gespeeld. En het is natuurlijk niet eens per se zo dat die mensen zelf jou allemaal

dingen eh aangedaan moeten hebben, maar ze maken wel onderdeel uit van het culsysteem en van de

onveiligheid, hè. En als jij jezelf veilig wilt houden en het gaat dan echt over leven en dood,

ja, dan is iedereen die zich blijft verbinden met dat cultsysteem voor jou onveilig, hè. Dat is

natuurlijk gewoon de harde realiteit eigenlijk. Ja. En dan zouden ze gewoon vragen van eh ja,

was het echt nodig, hè, om om te breken met heel de heel de familie. Toch niet een paar waar je

denkt van ja, hè, om je die twijfel weer in je leven te brengen was het wel een goede keus.

Precies. Ja. Ja. Ja. Maar ben ik niet degene die kn gewoon knettergek is? Ja hè, dat Ja. Ja. Ja,

want het is nogal wat hè. Het is heel heftig om dat te moeten doen. Het is echt heel heftig

en om en het is ook heel radicaal om dat kan niet anders. Nee nee, het kan echt niet anders. Nee. En

ik heb wel eens als mensen zeggen: "Ja, ik ben eruit gestapt en dan dit is mijn eerste vraag:

Ben jij ben je weg uit de familie?" Nee, dat niet. Nou, dan dan weet ik niet of hoeverre jij

eruit bent. Nee. Ja, dat is voor mij een hele grote graadmeter. Ja, precies. Snap ik. Ja,

en al ik heb ook wel gemerkt al ben je er gewoon al heel veel jaren uit eh we hebben het natuurlijk

even over de rapporteurs gehad eh met het met het opzetten van de training. Hè, dat die spelen ook

nog weer een rol in in eh in het hele familiezijn. Ja. Hè, die zijn getraind om boodschappen door te

geven, boodschappen te ontvangen. En dat kan op allerlei manieren. Ehm ja, een telefoontje,

een mailadres ergens. Ja. Ja, precies. En dat wordt buiten de de kern gedaan. En het en het

contact met de familie blijft. Dus dat is ook gewoon nou net als met het hele breken van de

familie is het gewoon een zaak om die rapporteurs in beeld te gaan krijgen. Ja. Van in hoeverre zijn

ze nog actief? En niet om ze te straffen of op te jagen, maar we moeten veilig blijven. Dus we

hebben we hebben hun nodig om ons veilig te maken. Ja, precies. Dat is eh dat is heel belangrijk,

want dat kan natuurlijk op allerlei manieren hè. Dat kan ook nou ja, waar we het eerder over gehad

hebben, even in de supermarkt even iemand die langs je loopt en even een woord zegt waardoor

de rapporteur weer even vertelt waar je nu staat, hè, in je proces. Ja. Ja. En eh en je weet gewoon

niet wie dat zijn. En dat is best wel Ik vond dat angstangjagend, want met wie praat ik dan

zonder dat ik dat weet? Waarom worden die boodschappen? Zijn er nog mailadressen?

Ja, dat is ook weler een achterdocht die ook dat zet de boel van binnen ook gewoon op scherp. Ja,

zeker. En dat is natuurlijk tegenwoordig is het heel makkelijk met e-mailadressen,

met telefoontjes, met appjes. Ehm allerlei verschillende vormen van eh van appact wat

mogelijk is en wat dan weer verwijderd wordt. En jij weet van niks. En op die manier kunnen er nog

allerlei lijntjes onderhouden worden natuurlijk. en en ehm krijgen die delen, boodschappen van

de groep eh of van de familie, maar wordt ook natuurlijk waar jij dan weer staat aan hun weer

verteld waar waardoor ze waar zij weer op kunnen inspelen met hoe ze je dan weer kunnen proberen

te benaderen natuurlijk. Dus ja, dit is een heel belangrijk onderdeel van het vrijkomen hè,

van het losmaakproces om deze delen ook als het ware in bescherming te nemen, hè, dat zij dat niet

meer hoeven te doen. Ja. Ja. en ze in beeld te krijgen. En ja, en ik doe dat in mijn eigen proces

ontheffen van die opdracht. Ja, precies. Hè, want dat kan ik natuurlijk doen. Het is mijn systeem,

dus ik kan dat ook ontheffen. Ja, maar ze niet te gaan najagen, dat heb ik ook gedaan hoor,

want ik was gewoon super bang van wat er allemaal gebeurde achter mijn rug om van waar zit je te

doen en wat wat voor mailadres gebruik je en wat voor telefoon, hoe dan? En eh nee, dat ze heel

angstig werden van mij. Ja, precies. Ja. En dat ze helemaal niks meer zeiden. Ja, precies. Ja,

dat werkt dan aanrecht. Werkt heel erg aanrecht. Maar dat ik ze uitlegde dat we we willen veilig

zijn. Ja. En maar jij je voert je taak nog uit en dat is de taak die jij opgelegd hebt gekregen. Ja,

precies. En wordt het tijd om dat eens neer te gaan leggen of zullen we daar eens een weg in

zoeken? Hoe gaan we dit hoe gaan we dit doen? Ja, want je wil jij wil ook dat we veilig zijn. Ja,

dat was uiteindelijk natuurlijk hè Ja. wil hij ook dat we veilig zijn. Ja, precies. Maar dat is heel

erg ingewikkeld. Ja, ik heb ook wel eh gehoord en ook wel gewerkt met mensen, hè, dat je dat de

rapporteurs juist juist eigenlijk jou ook kunnen helpen van heyé, die persoon daar in die winkel,

dat is dat is er zo één, hè. Dus dus dat de rapporteurs eigenlijk jou kunnen gaan helpen,

juist omdat zij het wel weten, hè, bijvoorbeeld. Juist. Daarom heb ik ze altijd heel dicht bij mij

willen houden. Precies. Ja. Om dan mee te kijken ook. Ja. En eh omdat ik het gewoon niet allemaal

weet. Nee, ik heb ik heb ze niet allemaal in verier en hun wel. Nee. Ja. Dus ze kunnen daarin

ook juist een stukje bescherming bieden. Ja. En ik merk daarin ook bij mij dat ik eh de integratie

daar ook een heel groot rol van mijn veiligheid heeft in eh ingenomen. Eh en dat heb ik een aantal

jaren terug heb ik dat gemerkt dat ik eh ik toen heb ik bezoek gehad en toen hebben ze speciaal

naar één deel gevraagd. Dat was die was heel loyaal aan de groep. Die was en een rapporteur

en hij was heel dicht bij mij. Dus die wist die werkte op de de buitenlijn eigenlijk. Die zat heel

veel naast mij, maar die wist ook heel goed wat er binnen eh gebeurde. D was eigenlijk een deel

die aangemaakt is. Die werkte op de binnen en de buitenkant. Oké. Ik heb verteld over die muur die

die gebouwd Nou, zet zijn huisje dan maar bovenop die muur bij wijze van of midden in die muur. En

hij kwam beide kanten op. Ja. En daar werd naar gevraagd. Oké. Ja, want die moest zich melden. Ja,

maar die was er niet meer. Nee, die was geïntegreerd. Die was geïntegreerd. Ja. En dat

dat is dat is een enorme knauw geweest voor heel mijn groep. Ja, precies. Want die was dus nog wel

in hun versier. Ja. En toen merkte ik: "Ja, maar ze zijn me kwijt." Ja, dat was dat was wel eh Ja,

dat dus dat was wel een feestje om te vieren. Het bezoek was absoluut geen feestje om te vieren,

maar wel dat ze dus misgrepen daar. Dus die integratie is ook gewoon heel erg belangrijk.

Preci. Ja, precies. Want dat je omdat ze ook echt spelen op de delen die loyaal zijn naar de

familie, naar de naar de groep. Ja. Ja, die delen, die loyaliteit hebben ze hebben ze zelf gecreëerd,

zoals we net in het begin hebben uitgelegd, hè. Dus ze weten natuurlijk precies bij wie ze van

binnen moeten zijn. Ja. Ja. Eh om die delen nog te benaderen, hè. En en als die dan geïntegreerd

zijn en die en die kunnen ze niet meer bereiken, ja, dan houdt het wel een beetje op. Dan houd Ja,

precies. Ja. Nou, ehm we hebben denk ik een hele uitzending volgepraat met eh dit onderwerp

loyaliteit. Ehm eh dus wij gaan het eh voor deze keer eventjes eh afronden en eh wij zullen de

volgende keer verder praten over de andere redenen voor eh programmering. Eh en dan eh pakken wij

het verderop. Ja, de gehoorzaamheid, de geheimhouding en de bruikbaarheid.

Dus bedankt voor het luisteren allemaal en tot de volgende keer. [Muziek]