[Muziek]

Hallo luisteraars, welkom bij de podcast van Fragile Wing voor SRM Survivors. Mijn naam is

Carla Hamoen. Ik ben psycholoog en werk al zo'n 25 jaar met SRM survivors en mensen met dis. Ik

ga in deze podcast op reis met Emma, een survivor die ons mee gaat nemen in haar wereld. om inzicht

te geven in geprogrammeerde dis en om survivors aan te moedigen in hun helingsproces. Hallo

luisteraars, welkom bij de achtste aflevering alweer van onze podcast. Welkom ook weer voor

jou Emma. Dankjewel. Heel mooi dat we weer eh met elkaar in gesprek kunnen. Ja, we willen vandaag

eigenlijk proberen om een beetje een overzicht te schetsen van het systeem, dus van de verschillende

delen die er zijn. Ehm en eh dat is een poging, want ehm nou ja, er zijn dus verschillende soorten

delen. Bijvoorbeeld buitendelen, contactdelen, binnendelen en verborgen delen. En dat gaan we eh

in de komende afleveringen dus verder uitwerken. Maar het is niet altijd zo zwart-wit of zo sterk

van elkaar gescheiden. Soms is er ook overlap of eh vermenging, maar we doen toch een poging

om wat overzicht daarover daarin te geven. Ehm om met de eerste soort delen te beginnen,

de buitendelen. Heb je daar ook meer van? Eh Emma, daar heb ik een heleboel van. Ja. Ja hoor.

Nou ja, eh heel veel dat weet ik niet, maar ehm ja, daar heb je het meest contact mee eigenlijk

over de dag heen, omdat dat eh delen zijn die eh ja, eigenlijk heel dicht bij mij staan en

meedraaien in de geone dagelijkse dingen. Ja, buitendelen kunnen bewust of onbewust zijn van

de trauma's hè, die die jou zijn overkomen. Ze kunnen ook coewust zijn, hè, dus dat ze weet

hebben van de trauma's en ook weet hebben van het buitenleven. Ja, hoe heb jij dat ervaren,

Emma? Ehm nou, als ik even weer terug mag gaan naar eh de opbouw van dit systeem, hè,

die muur die eh tussen de eh eh twee werelden ingeplaatst is. Ja. Eh ik heb nou of de vorige

keer of die keer daarvoor heb ik verteld van één van mijn buitendelen die dus het huisje of

zijn kamertje midden op de muur of bovenop die muur had staan. Ja, zeker. Nou, dat is één van

mijn delen die eh heel lang eh heel dicht bij mij heeft eh geleefd en hij was eh co-obbewust. Ja,

dat wist ik niet direct toen ik hem voor het eerst ontmoette. Toen dacht ik echt dat het

een buitendeel was. Alleen buiten. Ja. Eh hij sprak ook nooit over de binnenwereld. Hij sprak

altijd over nu en eh en mij eh de kleine Emma die die eh verzorgd heeft en en bij ze gehad heeft.

Ehm maar later kwam ik er dus wel achter dat hij dus ook heel goed wist wat er van binnen allemaal

speelde. Ik denk dat hij ehm eh die coewustijn eh heeft moeten hebben omdat op een gegeven moment

eh je op een bepaalde leeftijd komt dat je moet gaan kiezen. Ga je mee eh in de cult verder en

ga je daar de rest van je leven eh verblijven en je je taken uitvoeren. Dan moet er een menging

komen in het binnen eh leven en het buitenleven. Want die agenda's moeten eh samen gaan vallen met

elkaar. Dat zijn dan niet echt meer eh gescheiden agenda's. Dus er moeten een aantal delen zijn die

dus die coobeewustzijn hebben en dus daarop sturen. Want als je zeg maar eh je moet je 's

avonds eh melden bij een feest van een groep en er er is familie thuis of er zijn kinderen

thuis dan dan moet daar dus ja, ik ga naar die groep, maar dat hoeven ze thuis niet te weten,

dus ik heb een vergadering of ik heb een afspraak ergens, hè. Dus die twee dingen moet je kunnen

eh combineren met elkaar. En ik denk dat hij daarvoor eh gemaakt is, ook omdat hij dus zo

dicht bij mij stond en ook zo overzicht had over de buitenwereld. Eh en dus ook een heel groot stuk

overzicht had over de in de binnenwereld. En bedoel je dan ook dat er bijvoorbeeld

ehm afspraken die je in je buitenleven hebt dus niet samen mogen vallen met een afspraak

eh dat je naar de groep moet gaan en dat zo'n kobbeewust deel daar ook eigenlijk voor zorgt.

Ja, precies. Die zorgt eh dat er één agenda op een gegeven moment gaat draaien. Precies. En daar ben

jij dan eigenlijk als kern niet bewust van. Nee. Nee, klopt. Dus dat gebeurt wel buiten jou om Dat

gebeurt alles gebeurt dan ja buiten de kern om. Ja, precies. Maar goed, die delen eh die draaien

dan eh ja, de agenda, het leven eigenlijk hè. Ja. Dus die eigenlijk zonder dat je dat weet als kern

ehm draaien die ook eigenlijk het buitenleven of eh regering. Ja, voor een heel groot gedeelte wel,

hè? Ja. En eh ik weet ook wel dat ik buitendelen heb die echt een specifieke taak hebben. Eh ik heb

een paar meiden gehad die mij heel erg hielpen met het verzorgen van de kinderen en ik hielp

daar ook wel mee. Maar ehm zij hadden daar denk ik toch wel eh meer inspraak in dan eh dan ik

omdat ehm ik er toch wel best wel uitgehouden ben bij heel veel dingen. Ook om dat ik natuurlijk

niet getrickerd mocht worden. er herinneringen eventueel boven zouden kunnen komen. Ja. Hè,

als je een eh als je het over hebt over eh extreem misbruik bijvoorbeeld eh met kinderen. Nou ja, de

verhalen zijn bekend wat ze dus met kinderen doen in in de cult en ik sta mijn kind te verschonen op

de commode, dan kan het zomaar zijn dat dus zo'n herinnering eh boven kan komen. Dus ik werd daar

wel heel erg bij weggehouden. Dus mijn buitendelen meiden deden de verschoning, deden de verkleding

zeg maar. Oké. En had jij dat als kern dan in de gaten dat jij eigenlijk dus helemaal niet zoveel

van de verzorging deed en dat je ook geholpen werd dus door eh delen eh buitendelen van jou zeg

maar? Nou, toen niet eh want het was ook heel erg vermengd met elkaar. Alleen nu als ik terugdenk ik

denk ik: "Oh, ik weet van die periode gewoon heel weinig of ik kan dat net niet grijpen ofzo." Oké.

Dus ik denk dat het daar eh wel heel erg geschoven is en en eh vermengd is, terwijl ik andere dingen

wel weer heel erg helder eh heb als herinnering. Dus ik denk dat het zo gedaan is. Ja. Ja,

die vermenging ehm dat is misschien wel goed om te noemen, hè, dat het natuurlijk heel vaak

zo is dat er niet één buitendeel aanwezig is, hè, maar dat je eigenlijk heel vaak met ehm bij

de geprogrammeerde is met meerdere buitendelen tegelijk aanwezig bent in het dagelijks leven,

toch? Ja. Ja, klopt. Ja. Ja, want je je staat niet alleen een kind te verzorgen, maar er wordt

ondertussen ook over de boodschappen nagedacht of over de andere kinderen die van school gehaald

moeten worden of nou ja, of het werk wat je wat je nog moet gaan doen. Zeg het maar.

En dus is nooit eentje die eh alleen maar een taak uit één taak uitvoert. Dus eigenlijk ook

niet een deel wat alleen aanwezig is. Nee. In je in je gewone dagelijkse leven zeg maar. Nee,

ik denk ook voor mensen die geen dis hebben dat het ja, je je bijvoorbeeld je bent aan het werk,

je bent eh op je op je computer aan het werk en ondertussen denk je: "Oh ja, zoteen eh komt de

post nog even wat langsbrengen of oh ik moet zoteen nog even eh bij de buurvrouw langs."

Dat zijn allemaal van die van die subgedachten zeg maar en je hebt je maar je bent met je werk bezig.

Ja. En dat is dat is hoofddoel. Dus het kind wordt voor wordt verzorgd en wordt verschoond

door degene door de alter die dus eh of het deel wat boven is. Dat is de hoofdtaak. En daaromheen

eh ja, hoe zeg je dat? Eh zwermen een aantal andere delen die ook nog eh aan het denken zijn

en aan het bezig zijn met dagelijks leven. Zo. Zo kan je het een klein beetje beetje vergelijken,

denk ik. Ja. Toen was jij natuurlijk als kern ehm nog niet zo ja groot en sterk zoals je nu bent.

Nee, is dat dan ook anders? Kun je nu dan echt meer voelen van eigenlijk ben ik als kern gewoon

aanwezig of zit daar nog steeds wel die vermenging in? Ja, de vermengingen zitten er nog wel in hoor,

maar niet meer zo sterk als toen. Ehm omdat ik ook eh ik heb al veel integratie gedaan, dus eh hè wat

zo'n deel dan meedraagt eh gaat mee naar binnen, komt het natuurlijk in mijn kracht. Ja, precies.

Hè, ik had eh een eh een deal die was heel heel stipt, heel strikt in planning. Er werd ook geen

afspraak vergeten. Er werd altijd altijd keurig op tijd, altijd alles goed geregeld. Eh deels is dat

natuurlijk eh dat je niet in de gaten loopt van eh nou dat eh hè dat je de afspraken vergeet van er

zal wel wat aan de hand zijn. Nee, het was altijd gewoon heel stipt. Maar hij was ook heel stipt. En

eh eh op een gegeven moment zei ik eh maar ik wist dat hij heel moe was en dat het tijd was om ook om

te gaan integreren en dat ik tegen hem zei eh dan ga ik die taken overnemen. Oh ja. En daar was hij

een beetje benauwd van. Oh ja. Dan ga jij dat ook wel net zo stipt eigenlijk doen. Ja. Ja. Ja. Ik

zei maar ik ga het ik ga echt mijn best doen. Maar eh ik ga de de kramp gaat er wel af. Ja. Hè? Want

het was een soort van onmenselijk wat hij aan het doen was. En eh nou toen hij dus geïntegreerd was,

ja, ik heb echt eh afspraken vergeten. Ik heb echt fouten gemaakt in in een planning,

weet ik allemaal wat. Maar ik had echt zoiets van maar ik voel me meer mens nu. Ja. Omdat het

gewoon bij het leven hoort. W je mag fouten maken en iedereen vergeet wel eens een afspraak. Ja,

precies. Hè, en dat was met hem niet, want er zat er zat natuurlijk training op. Precies. Dus het

mocht ook niet bij hem natuurlijk. Je mocht geen fouten maken en je mocht geen afspraken vergeten

hè, want dat je moest op tijd overal verschijnen en je aan alle regels zouden alle voorbereidingen

overal voor treffen. Dus dat moest ook heel stipt gebeuren. Dat heeft hij hartstikke goed gedaan.

Ja. Hè, ook om ons uit problemen te houden. Maar het was het was doorgetrokken in het dagelijks

leven wat gewoon haast niet te houden was, hè. En en ja, dat kan gewoon niet. Dat moet ook af

en toe een beetje beetje minderen. Ja, dat kan. Dat is helemaal niet speling in mogen zitten,

zeg maar. Ja. Ja. Ja. Dus eh en toen merkte ik van ehm eh nou ja, dat dat dus eh dat mijn kern groter

werd en sterker werd, omdat ik de kracht van hem eh in mijzelf eh terug kon vinden, maar ik er wel

op mijn eigen manier daarna ben mee omgegaan omdat ik niet wil dat mijn leven een getraind leven is.

Precies. Ja. Dus de training ging eraf, maar de kwaliteit kon jij meenemen eigenlijk. Kwaliteit

is absoluut aanwezig. Ja. Ja, precies. Ja, mooi. Ja. Ja. Ehm ja, en dan hebben we ook de delen die

dus naast naast de bewuste delen of de kobbeewuste delen hebben we ook de onbewuste buitendelen. Die

dus helemaal geen weet hebben van de trauma's. Ehm kun je daar iets over vertellen, Emma? Eh ja,

ehm ik kan er wel wat over vertellen. Dat zijn dan de ehm de delen die in de in de buiten ehm ja,

buitenring, zo noem ik dat ook wel eens. Je hebt de binnenring, dat zijn de binnendelen. De

buitenring zijn de buitendelen. Die leven naast mij in het dagelijks leven, in het buitenleven.

Ja, precies. En zij zijn onbewust van trauma's van binnen. Ze zijn echt afgesloten van wat er

wat er dus in het verborgen is gebeurd. Ja, dus eigenlijk net als de kern in jouw geval.

Ja, klopt. Ja, die weten niet wat er eh allemaal gebeurd is. En ik denk waarom hun ook in de

buitenring zitten en in zo dicht bij mij is dat zij een ontkenning meedragen met zichzelf. En die

wordt eigenlijk ingezet als er dus iets naar boven komt van een trauma van binnen bijvoorbeeld. Dus

als eigenlijk als eh buitendelen getriggerd worden of als de kern getriggerd wordt. Zeg ik dat goed?

Ja. Ja. En dat zou dat die trigger zou zo heftig zijn dat hij doorslaat naar binnen. Of de trigger

van binnen zou zo heftig zijn dat hij doorslaat naar buiten. Ja. Dat eh dat dat beide delen komt

die die ontkenning met zich meedragen en dat eigenlijk denken van nou ik weet niet waarom

dit allemaal gebeurt, maar dit is echt wel heel raar ofzo. Dus hier gaan we of niks mee doen of

we doen het aan de kant. Wat ik het moeilijkste vond toen voor mij de verhalen naar boven kwamen,

heb ik was heb ik er verteld in het begin. Ja. Hè, dat het dat er geen houden meer aan was,

dat die verhalen naar boven kwamen. Dat het heel erg stuitte op deze delen van hoe is dit

mogelijk geweest? Eh en hoe gaan we deze twee werelden met elkaar kunnen combineren? Ja,

want dat is eigenlijk dus niet te doen. Nee, nee, dat is natuurlijk ook de bedoeling geweest dat dat

niet met elkaar te combineren was of niet elkaar zou raken. Eh hoort daar ook eigenlijk bij Emma

dat je ja, dat dat je je gaat afvragen van hoe past dit in de tijd? Hoe is het mogelijk dat dit

allemaal in de tijd is gebeurd? Hè, dat is iets wat ik in elk geval heel vaak tegenkom als ehm

eh cliënten bijvoorbeeld voor het eerst dingen eh boven krijgen van wat ze hè van binnenuit.

Ehm dat eigenlijk gelijk die die vraag komt van maar hoe kan dit of wanneer moet dat dan hebben

plaatsgevonden? Hoe kan dit dan? Want het past toch helemaal niet in mijn leven? Het past toch

helemaal niet in de tijd. Is dat ook iets wat herkenbaar is? Ja, zeker. Want ehm je bent zelf

als kern hoor je deze dingen ook voor het eerst. Precies. Ja, je hebt ook je eigen herinneringen

aan aan de mensen om jou heen. Eh die zijn voor jou eh waar en echt, hè. Dat daar ga je vanuit dat

het zo klopt. En dan komt er opeens een heel ander verhaal. Ja. Wat totaal niet klopt met wat je hebt

meegemaakt eigenlijk. Ja. Met de herinneringen die jezelf dus hebt. Ja. Ja. Die je zelf hebt.

Ehm en dat is eh dus je eigen verwarring eh gaat daar enorm over de kop. Ja. En dan heb

je nog de buitendeling die dus ook niet weten dat dit gebeurd is. Ja. Eh daar de verwarring,

alle emoties die daarbij komen van hoe heeft het dan onder mijn handen en achter mijn rug kunnen

gebeuren. Dat is dat is al heel heftig om je daar zelf af te vragen. Nou, dat lijkt me ook. Ja. En

het is ehm het is ook wel zo dat ik ook wel delen heb gehad toen die eh een nagevraagd hebben bij de

familie van maar we kan jij dat ook herinneren dat dit of dat is gebeurd? Oh ja. En dat dan

gezegd wordt: "Nee, natuurlijk niet." Hè? Dus dat bevestigt dan wel weer de ontkenning. Precies. Dus

daar schiet je niks mee op eh om die werelden te combineren. Want dat is eigenlijk wel heel erg wat

je wil. Want je hebt natuurlijk maar één leven. Je hebt maar één lijf en daar is van alles mee

gebeurd en die wil je dat wil je kloppend krijgen. Ja, natuurlijk. En ehm ja, soms zie ik het als als

ehm ja, vroeger had je van die stroken negatieven van foto's, hè. Ja, zeker. Nou, als je en als

je dan zeg maar het ene leven van van het cul en het verborgen leven daar op één negatief hebt en

daarnaast leg je het andere leven. En dat dat komt niet overheen. Maar op een gegeven moment dan denk

je: "Ja, maar als die buikpijn die ik altijd voel, als ik dat nou serieus ga nemen, ja, zou het dan

kunnen dat in die tijd dat ik bijvoorbeeld deze leuke herinnering had of rondom mijn verjaardag

dat ik ja, maar ik had echt een leuke verjaardag gehad, maar dat daar dus van binnen ook een heel

ander verhaal wordt verteld over een verjaardag." Ja. En met heel veel buikpijn en pijn.

Eh en als je die twee negatieven nou eens boven op elkaar legt, klopt het dan? Kunnen die twee

dan allebei bij elkaar bestaan? Want je kunt heel leuk je cadeautjes 's morgens uitpakken en

en een taart hebben 's middags met je vriendjes en vriendinnetjes en weet ik allemaal wat. Maar

waarom kan dat dan niet zo dat je 's avonds nog bezoek krijgt of dat je 's avonds nog ergens heen

gebracht wordt? Je hebt toch heel veel uren op een dag? Ja. Zo ben ik een beetje gaan gaan ja

puzzelen. Het puzzelen is ook wel een beetje een Ja. Want als je vragen gaat stellen, ja,

van hoe zit dat dan of hoe werkt dat dan? Ja, dan kan het ook heel goed zijn dat die ontkenners eh

jouw gedachte kunnen stoppen. Bijvoorbeeld dat je dus een blanco wordt of dat je gewoon echt

denkt van nou, ik voel me nu zo naar worden. Ik ga een ik ga hier niet meer over nadenken, want

dit dit is naar dit naar gevoel wil ik niet. Dus ik hè dat ik stop met nadenken daarover. Nee. Ja,

dan ga je het vermijden eigenlijk. Dan ga je het vermijden. Denk, laat maar. Weet je wel,

het is al ellendig zat allemaal. Ik ga daar niet nog verder eh over door eh willen weten,

maar ik denk als je daarin volhoudt dat je op een gegeven moment echt wel ehm eh ehm herinneringen

van beide werelden op elkaar kan leggen en dan klopt het gewoon. Precies. Ja. En wat ik zelf

eh heb geleerd is eh en en wat afgeleerd is om je eigen intuïtie te volgen. Natuurlijk hebben we het

over gehad. Ja, zeker. Maar dat dat je dat echt heel serieus moet gaan nemen. Je eigen buikpijn,

je eigen nare gevoel ergens bij. Het eh de achterdocht die je voelt van ja, was als het

over een bepaalde persoon gaat bijvoorbeeld of eh was het eigenlijk wel zo gezellig als ik dacht dat

je zelf die vragen durf te gaan stellen. Ja. Ehm en daar open in bent. En ook eh hè wat we wat we

hiervoor al even bespraken met elkaar eh voor de podcast van ga je ga je jezelf open vragen stellen

van mag ik het weten? Ga ik mezelf toestemming geven om eh vertel maar wat er gebeurd is om eh

om het te om ja omarmen klinkt altijd een beetje psychologisch en heel erg therapeutisch. Maar nou

om het te verwelkomen denk ik echt te verwelkomen is echt wel een beter woord. Ja, van want het

heeft mij heel erg geholpen om eh dat het dan echt gaat stromen als je zelfs een wilsbesluit maakt

van ik ga dit willen verwelkomen. Ja, ik ga daar heel veel last van krijgen. Ja, ik ga het hier

heel moeilijk mee krijgen. Maar dit is mijn leven. Dit is wat er met mij gebeurd is. Ik neem dit

serieus. Ik neem mijn buikpijn serieus. Ik neem mijn alles wat in mijn lijf voel neem ik serieus.

En ik ga daar naar luisteren. Ja. En ik denk dat dat heel erg helpt ook voor de eh de delen,

de buitendelen die dus onbewust van de trauma's waren, want die gaan ook helemaal over de kop.

Ja. Nou, die mochten het ook niet weten. Nee, die zijn compleet in de war. Ja. Hè, want daar zitten

wel leuke herinneringen. En opeens zijn die mensen die dus die leuke herinneringen hebben gegeven eh

afschuwelijke monsters geworden eigenlijk, hè. Ja. Ja. Dus dat is een stukje verwerking en verwarring

die eh ja, dat dat gaat heel langzaam, heel geleidelijk. Elke keer valt daar een heel klein

heel klein puzzeltje weer op de plek. Ja, maar het helpt om het om het toe te staan, om het binnen te

laten komen, omdat het mag bestaan. En het helpt ook om te zeggen: "Ik snap de verwarring. Ja,

ik ben net zo in de waar als jij." Ja. Maar zou het niet gewoon waar kunnen zijn? Hè? Zullen we

de de mogelijkheid openhouden dat het waar is, hè, dat je daarmee begint. Precies. Dat je dus

ook niet gelijk het hoeft te geloven, maar dat je er in elk geval ruimte aan kan geven,

hè. Dat je het kunt verwelkomen, dat je het ruimte aan kunt geven en dat de vragen er mogen zijn. Eh

en dat je natuurlijk niet gelijk hoeft te springen naar: "Oh, ik geloof het allemaal of ik erken het

allemaal, hè." Maar dat dat kan. Nee, precies. Het is natuurlijk ook ehm een soort mechanisme

wat wat ik heel vaak terugzie erkenning weer naar de ontkenning gaat en weer terug naar de erkenning

hè. Net zolang totdat je uiteindelijk steeds meer naar de erkenning toe kan hè. Maar maar eh ja,

ik probeer me er ook wel eens in te leven. Stel ik je weet het gewoon helemaal niks vanaf.

Wat dus natuurlijk voor de kern en en de de delen die onbewust van trauma zijn zo is. En ineens eh

komen er dingen eh naar boven over je eigen leven waar je gewoon helemaal niets vanaf weet. Ja,

dat moet gewoon zo ontzettend ontwrichtend zijn, lijkt mij. Ja. Ja, dat is het echt. Ja. Ab. En dat

dat dat de hele bodem valt toch onder je onder je vandaan, lijkt mij. Ja. Ik moet eh ik moet

denken aan eh dat ik altijd eh heel erg in mijn ti jaren dat ik eh nou uitging enzo allemaal.

Ik durfde nooit dronken te worden. Oh ja. Omdat ik ontzettend bang was dat ik de volgende dag geen

dingen meer zou de dingen niet meer zou weten. En dat mij dus na werd verteld of terug werd verteld

wat ik allemaal had gedaan. En dat was natuurlijk een afschuwelijke gedachte. Ja. Maar dat je er

zelf geen herinneringen aan had. Ja. En ik vond dat zo apart dat ik die gedachte en die angst zo

had. Ja. Denk waar komt het vandaan? Want ik ben nog nooit dronken geweest. Oh ja. Ja. En die heb

ik er heel serieus genomen. Oh ja. Ja, precies. Want toen er dus allemaal verhalen kwamen dacht

ik: "Oh ja, daar was ik dus zo bang voor." Dus iets in mij of een deel in mij of nou ja, zeg

het maar was zo bang dat het dus tevoorschijn zou komen. Precies. Ja. Ja, want dat was natuurlijk

niet de bedoeling. Nee. En ja, zo iedereen heeft wel zulke angsten en iedereen heeft wel zulke ehm

gedachtes of in je je lijf wel pijn, denk ik. Ja, dit is echt een serieuze aanwijzing. Ja,

dus het is ook een kunst eigenlijk om je innerlijke signalen op te gaan pikken, hè,

en de signalen van je lichaam. Want ja, ehm ja, er is natuurlijk ook gezorgd dat je dat eigenlijk

niet meer eh misschien zelfs wel helemaal niet meer kon voelen of in elk geval niet serieus mocht

nemen. Ja, dus ook dat is natuurlijk een proces om die signalen weer te leren herkennen, denk ik. Ja,

zeker die die dat innerlijke buikpijngevoel, hè. Ik heb wel plekken waar ik langs rij. En dan denk

en dan toen was ik er nog niet van bewust wat daar gebeurd was, maar dat ik die buikpijn al

zo voelde. Ja. En toen dacht ik: "Ja, maar hoe kan dat nou dat het hier gebeurd is? Ik ben hier nooit

geweest." Precies. En uiteindelijk ja hoor, dan komt er zo'n verhaal en dat was daar en daar en

denk ik die buikpijn had mij al heel veel kunnen vertellen, hè? Als ik er toen naar geluisterd had,

het serieus had genomen. Ja. Dus dat is eh ja, het je lijf liegt niet. Precies. Dat is denk ik een

hele goede hè. Je lijf liegt niet en je lijf weet ook alleen maar hoe dingen voelen als je lijf dat

al heeft ervaren. Dus als je lijf iets aangeeft, dan mag je daar echt naar luisteren, hè. En dan

kun je daar ook van op aan. Ja. Net als toen ik zo bang was om dronken te worden, omdat ik het dus

niet meer wist. Wist mijn er is zoveel gebeurd dat jij dus niet meer weet. Precies. Ja. Ja, dat dat

heeft zoveel gezegd. Ik moet er vaak aan denken en denk ik ja, dat is een goed voorbeeld alles

al genoemd eigenlijk. Ja, precies. Dat dit veel te vaak gebeurd was eigenlijk, hè. Ja, inderdaad.

Ja. Ja. Nou, de buitendelen eh helpen jou eh of hebben jou geholpen ook het buitenleven te leven,

hè. Dus ook de dingen van het gewone dagelijkse leven, hebben ze jou mee geholpen of helpen ze je

nog steeds mee? Ja, zeker. Ehm buitendelen zijn ook druk met het vermijden van sterke emoties.

Ehm heb je daar een eh voorbeeld van, eh Emma? Ja, ik moest daar wel echt even over nadenken,

omdat het ehm nu niet zo heel erg veel meer gebeurt of de afgelopen jaren. Dat is gewoon ja,

lastig om dan even terug te halen van wanneer was dat ook alweer? Maar ehm ja, zij doen dat eh

zeker de de coobewuste delen doen dat. Precies. Ja. Omdat er dus eigenlijk gewoon eh nou ja,

wat ik al even vertelde over dat verschonen van zo'n kind, dat die emoties die mogen niet doorgaan

van het van de ene eh eh van de binnenring naar de buitenring en en van buiten niet naar binnen. Dat

moet gescheiden blijven omdat er eh getriggerd wordt. En als er getrickerd wordt kunnen er

vragen gesteld worden of kunnen er eh eh allerlei emotionele eh uitbarstingen komen wat eigenlijk op

dat moment niet meer eh of niet uit te leggen is. Hm hm. Ja. Wat niet passend is de lading waarvan

hè de lading is niet passend bij wat er in het dan in het nu gebeurt. Het trigger is natuurlijk een

enorme aanwijzing dat er iets gebeurd moet zijn. Ja. Nou en stel dat er andere mensen bij zijn,

leg het maar uit. Dat is niet uit te leggen, dus het mag gewoon niet gebeuren. Nee. Nee.

Precies. Ja. Dus eh dat ehm dus die buitendelen, de koopbewuste buitendelen moeten dat eigenlijk

ten alle tijden proberen te voorkomen. Zeg ik dat zo goed? Ja. Ja, klopt. En eh nou ja, dat dat

kunnen ze gewoon heel goed door eh je je blanco gedachtes te geven, door die herinnering echt weg

te halen. Nou, de de poortwachter eh wordt hier eh bij ingeschakeld. Die eh die nou bij mij swit

de kaartjes om. De diegene die dus helemaal eh uit zijn plaat gaat eigenlijk om om een emotie.

die wordt eruit gehaald, die wordt teruggestopt in het systeem en er komt iemand anders voor die eh

die emotie niet heeft. Dus het moet allemaal weer helemaal snel mogelijk bedaren eigenlijk. Ja. Ja.

Gedempt worden eigenlijk. En en dat eh een ander deel eigenlijk die taak dan afmaakt in het in het

buitenleven zeg maar. Ja. Ja, dat zou het mooiste zijn. Ja. Ja. Ja. Eh als het eh als het heftiger

wordt en en een blanke gedachte of eh helpen niet. Ja. Je hebt ook nog Bobby Trap systemen die eh dan

die dan ingeschakeld kunnen worden. En dan is het eh dat je heel beroerd wordt of heel heel ziek of

heel naar of hele heftige gedachtes eh krijgt van eh nou ja eh zelfmoord of iets dergelijks. Eh dat

zijn wel hele heftige booby traps, maar ook dat je je heel beroerd voelt en dan denk je: "Oh,

dit wil ik echt niet voelen zo." En dan wordt er weer geswitst en dan is dan is het gewoon

klaar. Ja, dan ga je het eigenlijk helemaal vermijden zelf ook omdat je er zo naar voelt,

zeg maar. Ja. En dat wordt dan aangezwengeld in het systeem dat je je zo beroerd gaat voelen. Ja,

klopt. En dan ga je het vermijden om dat beroerde gevoel te vermijden. Ja, precies. Ja, er zijn een

aantal plekken in het systeem waar booby traps worden aangelegd door de door de trainer zelf. Ja.

Eh daar gaan we het nogal uitgebreider over hebben hoor, vooral over het innerlijk systeem. Maar ehm

bijvoorbeeld hè je staat aan het begin van een een een herstelproces. Je wil uit uit de groep gaan.

Ehm dan zijn natuurlijk gesprekken met een psycholoog of iemand anders zijn natuurlijk

eh beginselen daarin. En en als daar gesprekken zijn en dan mogen dingen eigenlijk gewoon niet

verteld worden, dan kan het wel heel goed zijn dat er dus zo'n booby trap wordt eh geactiveerd, zodat

je heel ziek wordt of dat je heel naar wordt. En denk je: "Ja, maar elke keer als ik daarheen ga,

dan voel ik me zo beroerd: ik wil dat niet meer. Dus ja, hè, ik ga die afspraak afzeggen of eh of

dat Ja, voor mij ontzettend herkenbaar hè, dat mensen ook vaak na een gesprek heel beroerd

worden, heel ziek worden, eh ja, zich gewoon doodziek voelen eigenlijk of gewoon helemaal

niks meer kunnen. Ja. Ja. Dus dat is dan eigenlijk een voorbeeld van zo'n booby trap, denk ik. Ja.

Waardoor je natuurlijk ontzettend ontmoedigd kunt raken om überhaupt nog naar een afspraak te komen.

En en soms is het fysiek niet eens haalbaar dan. Ja, en ik weet nog wel van mijn eerste gesprek,

je bent gewoon een paar dagen gewoon helemaal eh helemaal van de leg en je dagelijks leven draait

meer niet meer door en daar wordt geklaagd overal eh voor. Ja. Eh is dit nu wel eens een goed idee?

En je voelt je heel beroerd, nou dan moet je wel dan moet je wel sterk in je schoenen staan van ja,

maar dit is wel waar ik naartoe wil en dit is ik ga voor die genezing. Want het is echt inderdaad

een ontmoedigingsbeleid wordt daarin gezet. Het is niet te geloven. Ja. Ja, inderdaad. Ja. Ja. En

je moet dan ook echt wel echt overtuigd zijn dat je dat aan wilt gaan, hè. Eh dat je het er ook

voor over hebt om je dan dus zo beroerd te voelen en soms een paar dagen eh niks te kunnen of daar

helemaal van bij moeten komen. Ja. Eh om dan en inderdaad het komt natuurlijk ook over alsof het

slechter met je gaat. Je gaat naar de psycholoog of naar de therapeut toe en en je je wordt er

alleen maar veel slechter aan toe. Ja. Dan gaan mensen daar ook vragen over stellen van is dit

nou wel een goed idee? En eh ja, heel herkenbaar inderdaad. En je voelt je ook beroerder, want dit

is natuurlijk helemaal niet wat mag. Dus alles gaat aan van binnen. Alles Je gaat natuurlijk

gelijk tegen allerlei eh dingen in eh hè die in het systeem gelegd zijn. Ja. Ja. Ja. En eh nou ja,

met die booby traps, je hebt ook nog een andere vorm daarvan. Dat zijn eh ja, een soort van de

spinners. En de spinners en de floters noem ik dat in mijn systeem. Ja. Eh de spinners zijn degene

die eh ronddraaien. Dus hè we hebben het toch gehad over de training dat er delen afgesplitst

worden, dat die in een draaistoel worden gezet, rond worden gedraaid en of met harde muziek

of met lichtflitsen. Zeker. Eh nou, je hebt ook spinners in het systeem die dus eh gaan spinnen.

Bijvoorbeeld als jij dus iets aan eh verteld hebt aan een hulpverlening of aan een vriendin of een

vriend. Ja. Hè, dat ze dat dat je eh dat ze rond gaan draaien eh en dat je heel duizelig wordt.

Ja. Of dat je heel misselijk wordt of eh heel beroerd. Ja. Eh hoofdpijn kan krijgen. Ook heel

herkenbaar inderdaad die duizeligheid. Dat hoor ik echt van zo of een mist in je hoofd je denkt van

ik kan gewoon niet meer nadenken. Ik weet niet. Maar nou dat zijn de dat zijn dan de de spinners.

En wat ik zelf ook heel veel ervaren heb is met dat de spinners gaan draaien, dus dat je mistig

wordt in je hoofd of misselijk, dat ehm dat er een enorme overweldigende emotie van van paniek of van

huilen of van van angst eh door bij mij door de gangen van het systeem worden gestuurd eigenlijk

als een ja als een als een wolk zo hè die die afgevuurd wordt. Ja. En alles wat dat aanraakt

schiet gewoon helemaal in in in de in die emotie. Oké. En dat is dat is heel overweldigend en daar

wil je absoluut niet bij zijn. Nee, precies. Dus dat is een ook weer een hele waarschuwing

van als je daarover gaat hebben of als je het zo gaat doen, dan gebeurt er dit. Ja, hè. En eh ja,

dat is natuurlijk zo angstig en zo overweldigend nergens meer blijft eigenlijk. Dat je dat ook

eigenlijk van nature probeert te vermijden, denk ik. Ja, want jij jij krijgt ik kreeg ontzettende

hoofdpijn. Oh ja. En en dat je dan na zo'n sessie echt gewoon klap van de hoofdpijn en denk je: "Ja,

dit is dit is het systeem wat nu dus zo in de verdediging gaat hè, op alles wat je zegt."

Ja. Ja. En dat is ontzettend vervelend als dat gebeurt hè. En ik heb daar natuurlijk heel veel

hulp bij gehad, maar op een gegeven moment denk je: "Ja, maar dit zijn ook gewoon maar de taken

die die spinners uitvoeren, hè. Die die sturen die flooters. Het zijn vaak echt ja emotiedel zeg

maar. Hele kleintjes die alleen maar vol zitten met een emotie en nou ja, als een peuter rennend

als een eh in paniek hè door het huis kan rennen en gillend enzo. Maar dat is dan dat gebeurt dan

in je hoofd. Ja. En dat zijn dan de floters zo Ja. Voor voor zo noem ik die. Ja, precies. En ehm ze

doen ook maar gewoon wat hun opgedragen wordt. Dus het is preci ook wel ehm denk ik heel handig voor

jezelf om op een gegeven moment te zeggen van ik ga daar ik ga daarmee aan het werk, want ik wil

als je hè als je de beslissingen hebt gemaakt, ik wil hieruit en ik wil hulp gaan krijgen en

gaan echt dit systeem gaan eh deprogrammeren. Depprogrammeren. Ja. dat je zegt van ik wil dat

ook aan gaan pakken, want het helpt het helpt me niet om te herstellen en om te genezen. Ja,

maar eigenlijk heb je dan ook een beetje een soort ehm hoe zeg je dat? Overzicht nodig dat dit

dus is wat gebeurt, hè? Want anders verdwijn je hierzelf natuurlijk helemaal in en dan heb je geen

overzicht meer over oh wacht eens even, dat zijn die delen. Die moeten dit doen na een gesprek.

Klopt hè. Als je daar wat afstand van kan creëren, kan je daar misschien ook makkelijker mee werken

en kun je het ook makkelijker plaatsen dan als je natuurlijk helemaal in de emotie bijvoorbeeld dan

verdwijnt of in wat voor eh andere ehm sensaties je op dat moment dan ook hebt, hè. Dat dat er wat

afstand kan komen van oh wacht eens even, dit zijn die delen. Die moeten ook hun taak doen

als ik gepraat heb, hè. En ja. Ja, klopt. Want eh ik dacht dit hoort erbij. Dit hoort bij de emotie

van van het van het trauma waar we nu doorheen aan het werken zijn. Dat dacht ik. Maar toen ik later

hoorde: "Ja, maar dit zijn de spinners en voor jou de flot en dat wordt het systeem ingestuurd,

toen dacht ik: "Oh, oh, maar dat hoeft niet per se." Nou ja, precies. Hè? En dan ga je dan kan

je dus naar die naar die naar die flotes toe van: "Nou, ik snap dat je dit hè dat je dit dat je zo

getraind bent, maar ik wil dat eigenlijk niet meer." En zullen we iets anders gaan bedenken,

hè? Eh je hoeft ze niet direct eh van hun taak te ontheffen. Eh eh maar wel zoiets van nou ik wil

dit gewoon eigenlijk niet meer. Wat vind jij er nou eigenlijk van? Weet je wel. En ja en zo kan je

dat langzaam eh af gaan af gaan breken. Maar die kennis ik had die kennis niet. Dus hè en dan denk

je dat hoort er allemaal bij. Ja. Nee, nee. Dus ja. Ja, dat hoort er in eerste instantie misschien

wel bij, maar het is heel goed om te begrijpen wat er met je gebeurt. Het is een training. Precies.

Het is een training. Het hoort niet bij het trauma wat je op dat moment aan het aan het verwerken

wilde gaan zeg maar. Precies. En het hoorde ook niet bij jou. Dus eigenlijk uiteindelijk Nee,

het hoorde ook niet bij mij. Dus zulke dingen zijn gewoon heel goed om te weten om daar eh ja, mee

af te kunnen rekenen ook eh Ja. op een bepaalde manier. Ja. Heyé. En ehm nou ja, de buitendelen,

de kobbeewuste buitendelen hè eh eh zijn eigenlijk dus bezig met het vermijden van sterke emoties,

het voorkomen van triggers hè wat we net eh of of het wegwerken van triggers eigenlijk

wat we net ook benoemd hebben. Ehm maar goed, de ervaring is natuurlijk ook dat het op een gegeven

moment geen haalbare kaart meer is, hè. Dat dat het dus ehm ja, ik denk altijd we zijn mensen,

hè. We zijn geen computers. Dus programmering kan nooit 100% waterdicht zijn. En het blijft

op een gegeven moment ook niet meer ehm helemaal in stand, hè. Dat naarmate de jaren eh doorgaan

ehm komen daar toch scheurtjes in, hè, of gaan er toch dingen doorijpelen en krijg je op een

gegeven moment dus wel dat je bepaalde triggers in het dagelijks leven gaat ehm ervaren hè,

of voelen. Heb je daar een eh een voorbeeld van eh Emma? Ja, die heb ik zeker en dat is echt al

heel lang geleden. Echt een heel aantal jaren geleden. Maar het staat me nog heel heel heel

goed eh vooroggen. Ja, ik ik was ik was onderweg eh met eh met mijn begeleider toen en er is echt

al wel aan zitten pulken aan het systeem en er is wat overhoop gehaald hier en daar. Dus inderdaad

het was niet meer eh zo sterk als ik eraan begon. Hm hm. En ik had dus inderdaad ehm een innerlijk

besluit, een toestemming van gegeven van dit het mag komen. Ja, precies. Hè, het ik ehm wat zei je

nou net? Ik verwelkom het. Ja, verwelkom het. Ja. Ja. Dus ik heb daar ehm ik kan me niet herinneren

dat ik dat heel bewust heb gedaan, maar ik denk elke keer als ik gekozen heb: "Ga maar schrijven",

hè, dat je dat afgeeft eh naar binnen toe van het is welkom wat ik zeg en ik word serieus genomen,

hè, wat ik wat ik schrijf en wat ik zeg. Precies. Het is een soort innerlijk besluit, hè,

wat je wat je dan ergens toch neemt om daarvoor te gaan openstaan eigenlijk. Ja. Ja. Ja. Ja. Wij ja,

wij hadden eh vroeger hadden wij een groentetuin en eh wij hadden eh bieten eh ja of kroten,

het is maar net van welk kant eh van het land eh je woont, hoe je dat noemt. Maar die hadden

wij dus in de tuin staan en die eh en die eh die moet je eerst wassen. Het is niet de voorgekookte

bietjes uit een zakje van de supermarkt. Nee, die moet je gewoon eerst even wassen en die moet je

dan eh koken en daarna haal je het schilderaf en dan eh dan zijn ze dan kan je ze eten. Dus die

lagen in mij in de pan eh eh te koken en die waren klaar. En ik had kleine kleine dochters eh om mij

heen lopen. En het was eh ja, een uurtje of 5 eh 5:30 dus spits bij ons in het gezin. En ik sta die

bieten sta ik eh af te gieten. Daarna doe ik een doe ik er eh koud water bij, want ik moest ze nog

ontschillen zeg maar. En ik steek mijn handen in dat water en ik haalde zo'n biet uit. En ik zie

dat tot aan mijn pols is mijn hand gewoon helemaal knalrood. Ja. En ik keek ernaar en het was een

soort van slowmotion wat daar toen gebeurde. Ik keek ernaar en ik was echt ik stopte gewoon met

ademhalen, want ik denk maar ik ken dit zo. Ik ken dit. Ja. En ik denk ik maar hoe hè het laat dan

dan begint alles in paniek te raken van ja maar hoe dan en wanneer dan en ik heb nog nooit dit

en ik heb maar ik en ik zag een flashback van dat ik dus eh ik ga het even noemen eh met een offer

eh een offer bezig was en er was bloed opgevangen in een schaaltje en ik moest mijn handen daarin in

wassen. Oh ja. Ja. Eh en ik zag dat gewoon terug. Ja. En het was een flashback van een seconde denk

ik nog niet eens, maar ik denk dit ken ik. En die verhalen waren echt helemaal nog niet

boven geweest, want het ging alleen nog maar over misbruik en over mishandeling. En dit was een heel

ander heel ander kaliber hè van van iets nieuws. Precies. Ja, precies. Eh waar ik ook nog niet van

gehoord had. Mijn begeleider die had mij niet bij gepraat over van alles. Die had echt zoiets van

we gaan zien wat er boven komt. Eh precies. Ja hè. Ik ga je niet bijpraten. Nee. Kijken wat er gewoon

uit jouzelf wat er uit mijzelf naar boven komt. Ja, want eh ook niet dat het aangepraat wordt

door iets of iemand. Nee, maar ik zat naar mijn handen te kijken. Ik denk ik word niet goed. Ja,

ik ken dit, maar dit dit wil ik niet. En ik merkte direct in mij en aan mijzelf:

Dit is echt foute boel. Ja. En dat is wel wel weer grappig. Ja, ik zeg grappig, maar als je het dus

over die bewuste en onbewuste buitendelen hebt, dat dat ging dat ging compleet aan allebei. Ja,

het ging natuurlijk helemaal door elkaar heen eh lopen. Ja, want die bewuste delen die dachten:

"Ja, wij kennen dit ook." Ja. En die onbewuste delen, wat wat gebeurt wat wat gebeurt hier en

hoe en wat en waar kennen we dit van? En nou ja, die waren compleet in paniek met mij erbij, weet

je wel. Ja. En de kinderen die aan je broek zitten te trekken voor een snoepje. En nou ik denk ik

word ik word ik word niet goed. Ja. En dan komt de binnen en de buitenwereld natuurlijk even helemaal

bij elkaar. Toen kwam het helemaal bij elkaar en wat een paniek. Zo. Ja. Dus dat was eh ja,

was heftig. Toen dacht ik nou ja, ik dacht dat we al erge dingen achter de rug hadden, maar er gaat

nog een heleboel komen. Ja. Ja, dat was dat was wel heel duidelijk. Dat weet ik nog heel goed. Ja.

Ja, eigenlijk zo'n soort cruciaal moment dan in je proces, hè. Ja. Ja. Dus ik met bibberende handjes

naar mijn begeleider toe gemaild eh ik was biet aan en dit gebeurde en dat ik was helemaal ik wat

is dit? Hoe komt dit? Ja, want ik wist het echt niet, weet je wel. Nee, precies. Nee, nee, want

dat was zo van de binnenwereld en zo verborgen. Ik wist helemaal niet dat dit bestond. Ja. Nee,

nee, nee. Ik wist al helemaal niet dat je zelf dat had meegemaakt en dat ik daar dus ook nog aan mee

had gedaan. En ja, of dat je daar was geweest. Nou, dat dat paste zo niet eh in in die in die

in mijn in mijn wereld. Dat was niet mijn negatief waar allerlei leuke dingen op stond. Dat was het

andere negatief wat daarnaast lag. Maar daar wist ik niks van. Nee. Nou, dat lijkt me zo heftig. En

dat en ga dat maar combineren met elkaar. Dat is dat is niet te doen. Nee. Hé. En nu weet ik joh eh

ik eh eh ik ik was eh overdag lekker naar school en en bij de juf sommer ik sommetjes maken en ik

had iemand die goed kon rekenen, want dat was heel handig. Ja. En eh en eh we gingen thuis eh met

vriendjes spelen en we gingen eten en eh we deden net alsof we naar bed werden gebracht en en 's

avonds gingen we door. Ja. Pre hè. En 's nachts eh gebeurde er allemaal andere gebeurden er dus zulke

dingetjes dingen. Ja, precies. Dus nu kan ik dat allemaal aan elkaar eh verbinden met elkaar. Ja.

Ja, maar toen natuurlijk niet. Dus dat overviel je natuurlijk gigantisch. Ongelooflijk. Ja. Ja. Nou,

dan sta je trillend op je benen en dan nemen de buitendeel het over. Ja. En die zeggen:

"Ma gaan wel eten." Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. En de kinderen moeten ook gewoon het gewone leven

moet door We gaan door. De kinderen moeten naar bed en eh en daarna gaan wij even eh kijken of

we er nog tijd voor hebben en anders niet. En en dan stoppen we dit heel erg diep weg. Maar goed,

ik was er dus van bewust. Ja, precies. Het was in jouw bewustzijn. Ik ga straks hier wel eventjes

naar kijken. Ja, tuurlijk. Ja. En hoe moeilijk dat was dat was afschuwelijk, want natuurlij

wilde ik dat ook helemaal niet. Ja. Nee. Maar ehm hè zoals in dit voorbeeld zie je dus heel mooi hoe

dat dus allemaal hoe dat allemaal draait en en en beweegt. Precies. Ja. Dus het daar gaat heel veel

aan op zo'n moment. Ja. Nou ja, iedereen raakt in paniek om verschillende redenen eigenlijk,

maar iedereen raakt in paniek natuurlijk, want eh de de de delen die altijd proberen

om je hier tegen te beschermen zijn ook in paniek dat het naar buiten komt. Ja, er is

zeker gestraft. Dat is want zo zo was het systeem nog wel dat het draaide. Dus er wordt gestraft,

want er heeft iemand zitten lekken. Die heeft zijn heeft zijn herinnering is in het bewustzijn

gekomen. Ja. Ja. Ja. Eh ja, je hebt zoveel vragen gekregen ook van de buitendelen die niet bewust

waren van de trauma's van mij. Ja. Eh dat eh van mijn begeleiding die dus toen ook al wist van oké

eh dit gaat dus op weet je wel. Ehm ja dus eh de compleet paniek van alle kanten en precies

bij iedereen. Ja wat voor vlak die ook zat. Ja, precies. Ja, dus inderdaad. Ik ik denk ook altijd

zo'n hè wat je aangedaan is op een gegeven moment is het niet meer niet meer houdbaar om dat binnen

te houden. Nee, nee, het gaat scheuren ergens. Ja. En de druk loopt natuurlijk op een gegeven moment

zo hoog op dat het gewoon niet meer ehm te doen is om dat inderdaad nog binnen te houden, hè. En dan

krijg je gewoon scheuren in het systeem. Je krijgt lekken. Het gaat doorsijpelen naar je naar je hier

en nu. En op die manier ehm word je natuurlijk als kern en ook als eh onbewuste delen word je bewust

uiteindelijk. Ja. Ja. En dat was best wel nodig als je bijvoorbeeld gaat echt gaat kiezen om mee

te gaan dan in de groep. Want dan maken ze ook zo'n hè zo'n keuze maak je dan en dan wordt ook

heel veel eh delen worden dan bewust. Dat vermengt zich dan. Ja. Oké. Maar dat was dat was niet

helemaal niet aan orde bij mij, want het moest allemaal eh eh verborgen blijven. Ja. Dus ehm

ik denk ook weet je je je heel je lichaam je ja je je je brein, je ziel eh alles in je is het beperkt

houdbaar. Het is zoveel en het het vernietigt je eigenlijk van van binnenuit. Ja hè. En en dat gaat

er doorheen. Op een gegeven moment zijpelt het. En als het en dan dan denk ik: "Ja, dan heb je

ook weer een keuseker hè. Ga je ermee aan de slag of zeg ik druk alles weg, want ik wil niet dat het

gebeurd is. Maar je dan is niet meer de groep die jouw klem zet, maar dan ben je ook nog jezelf die

jouw klem zet. Als je als je zeg maar beslist van ik wil hier niks van weten. Ja. Hè, dan zet je je

van word je van beide kanten klem gezet. Ja. Nou, dan ga je het zelf ook weer onderdrukken,

hè. Dan voer je eigenlijk zelf de druk nog verder op omdat je het zelf ook weer gaat onderdrukken.

Plaats omdat je het eruit laat komen, hè. Ja. Ja. Ja. En je vernietigt jezelf daarin. En dan denk

ik als ik eh naar de mensen kijk die dus eh eh die keuze gemaakt hebben om mee te gaan in zo'n groep

ook. Ja. Je je bent echt jezelf Ja echt aan het vernietigen van van binnenuit. Ja. Ja. En eh ja,

je verliest echt eh jezelf hè. Je verliest je menselijkheid denk ik altijd op het moment

dat je die keuze echt zou maken. Ja. Ja. Ja, absoluut. Dus ja, dat was wel een eh dat was

een heel groot voorbeeld voor mij dat dat het zo doorspelt. En ik heb een talloze daarna nog gehad,

maar dit was één van mijn eerste en die zo eh anders was dan de herinneringen die ik al

gehoord had en wel iets mee eh mee of ehm eh kon inleven van ja, dat kan best gebeurd zijn ergens,

maar dit was een heel ander kaliber. Preci. Ja, is eh dit is natuurlijk iets wat je dan vanuit je

buitenleven natuurlijk helemaal niet kan plaatsen. Wanneer, hoe en waar moet dit dan? Wat wat is dit?

Dat eh Ja. Ja. Heftig. Ja. Ja, was heel heftig. Ja. Daar zijn we eh eventjes stil van hè,

van zo'n ehm ja, toch heftig voorbeeld eigenlijk van hoe eh de culttrauma's eigenlijk zo in je in

je bewustzijn kunnen komen, hè, en je helemaal onderuit kunnen halen in eerste instantie. Ja,

klopt. Ja. En hoe diep ze ook wegkomen, hè, uit zijn systeem. Ja. Ja, dat voelt dat Ja,

ik heb dat altijd heel erg gevoeld in mijn lijf, denk ik. Maar dit dit komt uit met tenen

ergens ofzo. Ja. Ja. Ja. ook wel herkenbaar hoor misschien dan. Ja, dit is dit is geen oppervlakkig

die iets. Dit wordt ook heel erg weggedrukt ook. Dit zit diep in het systeem. Precies. Dit soort

herinneringen zitten natuurlijk heel diep in je systeem en zijn ook ja totaal aan je bewustzijn

onttrokken. Ja, het is ook niet de bedoeling dat dit bij een eerste beste eh eh psycholoogen

naar boven komt, hè. Dus dit dit moet heel diep weg gestopt zijn ook. Nee. Ja. Ja, inderdaad.

Eh het is niet eh makkelijk om nu even een overgangetje te vinden, merk ik. Maar ehm ja,

de buitendelen die ehm zijn ook betrokken bij de sociale contacten die je hebt. Ja, klopt.

En helpen jou ook om de sociale contacten te onderhouden. Ja. Kun je daar iets over vertellen,

Emma? Ja, dat is eh ingewikkeld. Zeker als je ehm je je ja, je moet gaan onderzoeken. Als jij er eh

beslist om uit te gaan uit die groep, moet je heel erg je sociale contacten gaan onderzoeken van wie

zijn dat eigenlijk? Ja. En zijn ze oké? Zijn ze niet oké? Ja, eigenlijk wie zijn eigenlijk je

eigen echte vrienden en wie eh wie willen vooral heel veel gebruik van je maken? Ja. En eh los van

familie hè en de en de waar echte misbruikers heb je dus ook nog eh ja vrienden en en vriendinnen

die eh op zich niet heel veel hoeven te doen of eh ehm in zo'n groep, maar die kunnen je

wel heel eh erbij houden, hè. Dat ze eh dat Ja. Bedoel je dan dus wel eh dat zij wel betrokken

zijn bij de groep? Ja, maar het hoeft niet per se dat zij ook qua handelen zeg maar heel erg bij de

groep betrokken zijn, maar wel eh zeggen van eh eh kom je nog op eh op mijn verjaardag of eh dat zij

ook het contact houden, zodat jij dus wel in beeld blijven van de groep. Ja. Hè, dat je ook deelt met

eh nou ja, dan kom je weer op de rapporteurs. Dat je deelt hè waar je bent. Eh die mensen kunnen ook

echt heel erg betrokken zijn in je proces en heel graag willen weten waar je zit of eh wat je doet.

En en dat als oprecht lieve eh geïnteresseerde vriendin zijn, maar dan toch nog een verborgen

agenda ergens hebben draaien, hè. Ja. Ja, precies. En dan heb je het dus wel over eh dat zij een

lijntje hebben met de groep het zo dat Ja. Ja. Ja. Je hoeft ze niet tegen te komen op een op een op

een op een cultfeest ofzo hoor. Maar ze zijn wel ze worden wel ingezet. Ja. je erbij te houden. Zo.

Ja, precies. Ja. Ja. Dus eigenlijk moet je dan eh al je contacten op het moment dat je hier wat meer

bewust van wordt, je contacten dus echt onder de loop gaan nemen, hè. En en ehm wat zijn eigenlijk

de bedoelingen ook van mensen? Ja. Ehm en hoe oprecht is dus de vraag of de interesse, hè? Want

dat is en dat is natuurlijk lijkt mij een hele lastige ehm Ja. Ja. Ja. Zeker als je dan eh bezig

met een proces bent wat al ehm ja, je zo laat laat stuiteren op alles van is dit dus echt gebeurd? Je

je wordt ehm ja zo eh doorheen door elkaar heen geschud eigenlijk van maar wat is mijn leven dan

en hoe werkt die twee levens naast elkaar? Dat dat is dus één leven van mij ergens. Maar hoe werkt

dat dan? En hoe wat is er dan allemaal gebeurd? Oh, dus mijn ouders of mijn familieleden waren dus

helemaal niet aardig voor mij. Die die hebben mij dus al deze ellende opgelegd. Dus daar ben je mee

aan het processen. Processen. En dat wil er heel vaak niet in, want je wil niet dat dit gebeurd

is met je. Nee. Nee. Hè? En dan en dan moet je daarnaast ook nog je vrienden en vriendinnen

eh onder de loop gaan nemen. Dus op een gegeven moment dat had ik tenminste ik word gewoon heel

achterdochtig naar iedereen. Denk ik: "Ja, ik weet helemaal niet met wie ik te maken heb nu."

Nou, dat kan ik me ook ontzettend goed voorstellen, want je familie blijkt al

helemaal niet te zijn wie jij dacht dat ze waren. Dus dus waarom je vrienden eigenlijk wel op dat

moment, hè? Dat eh Ja. Ja. En voor elk nieuw contact, ik ga eerst dat eens even bekijken,

want ik weet dat niet hoor. Maar ik ik Ja. En dan kan er ook wel eens iets ontsporen van iemand die

wel goed wil en die en die denkt: "Nou ja, jij wil ook niks." Ja, het is zo ingewikkeld. Ja. Ja,

want de goede mensen worden ook met achterdocht bejegend natuurlijk hè, op een bepaalde manier.

Dan moet je wel tegen kunnen of moet je wel mee om kunnen gaan natuurlijk hè of of doorheen kunnen

kijken of of wat dan ook. Ja. Ja. Ja. Iemand zei wat eens tegen mij dus je vertrouwt me niet. Ik

zeg: "Nee, natuurlijk niet. Wat denk je dan?" Ja, dat was dat of was een hele grote belediging. Dan

denk ik: "Ja, maar als je nou heel klein beetje inleeft in mijn verhaal, dan is dat niet meer

dan zelfsprekend dat ik je niet vertrouw." Ja. En het zegt natuurlijk niet iets over de ander, hè.

Als die ander wel te vertrouwen is, zegt het niks over de ander dat jij die ander niet vertrouwt.

Het zegt natuurlijk vooral iets over wat je hoe ontzettend ernstig jouw eigen vertrouwen is en

schaat. Je hebt helemaal geen reden om iemand te vertrouwen, hè. Dat is het ook gewoon. Ja. En het

is natuurlijk de kunst om als echte goede vriend of vriendin dat niet persoonlijk op te vatten.

Alsof het iets over jou zou zeggen. Nee, dat dat zegt ook helemaal niks. Maar een vertrouwensvraag

is natuurlijk al heel iets moeilijks, weet je wel. En en zeker en je weet gewoon echt niet. Ook

al wil je echt de mensen vertrouwen, je in 100% gaat dat gewoon niet lukken. Nee, en je weet denk

ik niet eens hoe dat moet ofzo, want je hebt er helemaal geen reden voor gehad, hè. Ik denk als de

mensen die voor jou zouden moeten zorgen eh zo eh onbetrouwbaar zijn, waar moet je vertrouwen leren

dan? Hè, dat dat dat kan eigenlijk gewoon ook niet. En dat dat kun je wel later natuurlijk nog

leren met mensen die werkelijk betrouwbaar zijn, hè. Maar het is de kunst voor die mensen dat ze

zich dit niet persoonlijk aantrekken, hè. Ja. Ja, precies. En je moet gewoon heel erg Ja, ik vind

het altijd je moet gewoon op je hoede zijn. Ja. En ja, op een gezonde manier een stuk eh achterdocht

eh hebben. Ja. Ja. Eh maar dat moet ook niet de overgaan nemen. Ze is gewoon heel erg zoeken. Nee.

Maar ja, als het een paar keer mis is gegaan en je hebt wel iemand vertrouwd en achteraf dan denk je:

"Nou, dat was volgens mij helemaal niet oké." Ja, dan word je nog voorzichtiger, hè. Maar het kan

je je moet altijd wel weer in de gaten houden als ik zo voorzichtig ben eh breng me dat ook

in isolatie. Nou precies. Oh ins isolement. Dus het is ook gewoon goed om te blijven proberen eh

contacten te maken te onderzoeken. Ja. Ja. Het is is het is heel ingewikkeld aan alle kanten om dat

op de goede manier te doen. Ja. Ja. Ja. En als je het niet zou doen en je raakt helemaal geïsoleerd,

dan ben je ook weer kat in het bakkie voor de groep en voor de cult hè. Want die willen juist

jouw isolement natuurlijk hè. Die willen niet dat je gezonde sociale contacten krijgt. Dus daar is

natuurlijk ook van alles mee gebeurd om te zorgen dat je dat niet gaat doen. Dus dit blijft een heel

ingewikkeld eh ingewikkeld iets. Ja. Ehm en ik denk ook wel naast de mensen die dus een lijntje

op wat voor manier dan ook met de groep hebben of de cult ehm is het natuurlijk vaak zo dat je zelf

nog heel helemaal niet goed bent in het voelen en aangeven van je grenzen, hè. Dus je kunt ook

ehm zonder dat mensen een lijntje met een groep hebben, vrienden of vriendinnen hebben die het

wel makkelijk vinden dat jij die grenzen niet eh voelt, hè en die dus op op een bepaalde manier eh

gebruik van je maken of een soort eenzijdige, hè geen wederkerige relaties eigenlijk. En ehm

ik denk als je daarin gaat groeien hè en je wordt sterker met je grenzen, dan gaan op een

gegeven moment dat soort contacten natuurlijk schuren en die werken dan niet goed meer, hè.

En ik denk dat het ook op het gebied van sociale contact natuurlijk ontzettend belangrijk is om

te leren om je intuïtie te vertrouwen, hè. En ehm dat het vertrouwen niet zozeer in de ander persoon

hoeft te zijn, maar in je eigen intuïtie, hè. Van heyé, is dit ehm een heilzaam contact voor mij? Ja

of nee, hè? Of of of boot het het ergens niet of of rikt het ergens of schuurt het ergens? En wat

speelt daar dan? Ja, ik kijk ook altijd wel eh nou ja, wat laat wat laat diegene achter zich? Is dat

echt iets levens? Is dat iets helends of is het vernietigend? Hè en eh of eh je spreekt hem aan op

iets en en kijk dan naar de reactie. Ja, precies. Ja. Of jij als jij nee zegt, kijk maar naar hoe

die reageert en denk ik ja, de eerste reactie is wel heel erg wat er in de in in die persoon leeft.

Zo is het. En grenzen aangeven is denk ik een hele goede manier eigenlijk om te kijken van hé, blijft

die ander gewoon staan? Respecteert hij jouw grenzen? Hè, dan heb je een stukje gezond contact.

Is dat niet zo? Word je gemanipuleerd of worden mensen gelijk boos of nou ja, dan dan weet je al

gelijk van heyé dit dit is niet eh gezond. Ja, ik zeg wel eens eh prik of knijp er maar eens in. Dan

zie je zien wat eruit komt. Het is zo een flesje water, weet je wel. Denk nou ja, dan heb je wel

wat eh hè en dan kan diegene best wel eens ergens boos over zijn, maar echt een een een kwadige

boosheid. En die kan je echt wel herkennen. Herken je, want dat heb je alleen maar voor je gehad,

hè. En en luister naar je buik. Dat is echt wel eh die zegt: "Ik heb mensen gehad die waren in

ons pastorale team toen in de kerk waar we waren en die wilden zo met mij zo ontzettend graag met

mij aan de slag en die wilde zo ontzettend graag mij helpen." Dus da stik ik al op terug. Ja. Ehm

eh eh en op een gegeven moment toen eh zei ze: "Gaat het wel?" En toen ik had bedacht ik

ga ze toch toch een beetje vertrouwen. Had ik eh verteld: "Nou, het gaat niet zo lekker." Toen kwam

de Halloweennacht kwam er toen aan. Ja. En toen zeiden ze van eh nou eh we willen wel even bij jou

langskomen om te bidden. En dan en dan toen het dat was nou ik weet het niet meer precies welke

dag, maar het was dat zeiden ze op op de dinsdag en dan zeiden ze maar we kunnen vanavond niet,

maar dan komen we over twee dagen. En dat was toen dacht ik over twee dagen. Één maar dat dat

is precies die Halloween avond en dan ga je met mij willen komen bidden. Nou, ik dacht het niet,

weet je. Het was direct klaar. Ik denk ik weet ik weet ik eh weet je mijn buikpijn eh maar ik ik zei

ik kan me de vinger er niet op leggen wat het nou precies is met die mensen en om ze dan direct te

beschuldigen van alles dat vind ik ook wel me niet helemaal netjes. Maar ik denk die buikpijn neem ik

wel serieus. En toen dacht ik ja weet je je bent je zo aan het verraden nu. Ja en ja ja dat is echt

heel naar en heel verdrietigend en dan ga ik ook terug naar van [ __ ] wat heb ik allemaal Ronnie

gezegd daar weet je wel. Ja, maar goed denk ik nou ja, het is gezegd klaar. Maar dat is echt

wel dingen waar ik wel van leer. Ja, tuurlijk. Het is natuurlijk ook met vallen en opstaan,

hè. Ja. En eh soms eh zijn mensen helemaal niet kwadaardig of bedoelen ze helemaal niks verkeerds,

maar zijn ze gewoon onwetend of wat dan ook, hè. En nou ja, ik denk de wederkeerdigheid is denk ik

heel belangrijk in een in een contact, hè. Eh het respect is natuurlijk heel belangrijk. Nou ja, het

was al de respectloze eh die hè die hun aangaven. Ja. al inere mails al denk je: "Ja, maar zo ga je

niet met mij om. Dat is vind ik echt niet oké." Nee, precies. Nee, dus ja, dat al die signalen.

Ja, weet je, wij zijn er eigenlijk heel goed in getraind om al de signalen op te pakken. Nou,

gebruik ze nu maar gewoon voor jezelf. En dat is het hè. Gebruik ze ten goede. En kijk inderdaad,

is iets heilzaam of is iets destructief en en wat voor ehm al die kleine signaaltjes zijn

wij zo goed in om op te pakken. Ja, absoluut. Ja, absoluut. Maak het maak het gebruik voor jezelf.

Ja. Ja. Ja, inderdaad. Ja. Nou ja, eigenlijk is dat wel een hele mooie toch eh Emma hè,

om sowieso eh de dingen die je geleerd hebt om die voor jezelf te gaan inzetten, hè. Ehm ja,

het zijn ook gewoon eh dingen die je heel goed kan gebruiken. Ja, zeker. Ja, als die training er maar

af is, hè. Precies. Ja. En de kwaliteit die die je geleerd hebt om die eh voor jezelf erin te zetten.

Ja. En voor je herstel. En ehm en ik heb iemand een keer horen zeggen. Hij zegt: "Je heb die

die zei: "Je hebt eh drie verschillende harten. Je hebt een veilig hart, dan mag je daar mag je

tegenaan kruipen. Je hebt een onveilig hart, daar moet je mee oppassen. En je hebt een slecht hart

en daar moet je gewoon bij uit de weg blijven." Ja. Ja. En denk dat dat vind ik een hele mooie.

Dat is zeker een hele mooie inderdaad. Ja. Ja. Dus eh nou, ik doe mijn best. Ja, precies. Ja.

Ja. Ja. Maar het is inderdaad heel herkenbaar dat dit gewoon een enorme worsteling is, hè.

Hoe ga je nou om met met eh sociale contacten en ja, hoe wordt het ook iets steunends in je leven,

hè? Want je hebt natuurlijk uiteindelijk wel mensen nodig. Absoluut hè. Om helemaal

geïsoleerd te zijn is natuurlijk ook destructief uiteindelijk en helemaal niet heilzaam. Dat eh

klinkt heel makkelijk, maar dat is het eh ja, het gaat je niks brengen uiteindelijk. Nee,

uiteindelijk niet. Nee, dus dat is een hele klus, hè. Ja. Ja. Ja, zeker. Nou, dan gaan we voor deze

aflevering het eh weer eens even afronden met elkaar eh en gaan we de volgende aflevering

eigenlijk eh verder met ehm de andere soorten delen om dat verder uit te werken. Dan wil ik

jullie allemaal heel hartelijk bedanken voor het luisteren weer en tot de volgende keer. [Muziek]