[Muziek]

Hallo luisteraars, welkom bij de podcast van Fragile Wing voor SRM Survivors. Mijn

naam is Carla Hamoen. Ik ben psycholoog en werk al zo'n 25 jaar met SRM survivors en mensen met

dis. Ik ga in deze podcast op reis met Emma, een survivor die ons mee gaat nemen in haar wereld.

om inzicht te geven in geprogrammeerde dis en om survivors aan te moedigen in hun helingsproces.

Welkom luisteraars bij onze 10e aflevering. Hey Emma, fijn dat je er ook weer bent. Ja,

mooi om er weer te zijn. Ja, vandaag gaan we het eh gaan we eigenlijk verder met het eh overzicht

over de verschillende soorten delen eh waar we de afgelopen twee afleveringen al eh over

hebben gepraat. Ja, daarbij eh hebben wij een hele belangrijke groep delen en een afdeling

eigenlijk ook eh nog niet genoemd. Ja. En dat zijn de beschermers. Ja, daar kwamen we vorige keer een

beetje achter. Precies. Oei. Ja, we zijn eh groep vergeten. Ja, maar niet vergeten, maar eh nog niet

genoemd. Ja, de beschermers. Ja, precies. Ja, dat is wel een hele belangrijke belangrijke groep,

hè. hele belangrijke afdeling. Eentje die ehm ik als hulpverlener en mijn medehulpverleners

met mij denk ik ook wel heel vaak tegenkomen. Ja, altijd eigenlijk in de gesprekken hè, in de in de

in de praktijk. Ja. En eh wij als survivors, ik als survivor hebben daar heel veel mee te dealen.

Zeker als je uit een groep wil stappen, als je therapie wil gaan volgen, dan heb je beschermers

zijn eh nummer één die eh die bovenkomen. Precies. Ja, dus dat is best wel eh wel pittig die groep.

Ja, dat is een stevige groep natuurlijk. Stevige groep. Ja, die kun je eigenlijk niet missen. Daar

komt het op neer, hè. Nee, nee, dat klopt. Ja. Wat wat merkte jij daarvan toen je dan eh voor

het eerst zeg maar in je gesprek ging? Wat merkte jij dan van jouw beschermers? Eh ik heb daar even

over na zitten denken hè, want we waren dit aan het voorbereiden. Maar het wat bij mij naar boven

kwam was ehm hun gedrag houdt mensen op afstand. En daar heb ik best heel veel last van gehad. Of

last ja last als voor mij heel veel schaamte. Ja, want het was best wel ehm eigenlijk gedrag

wat ik gewoon niet wilde. Eh oké, toch wel ook wel agressief gedrag of ehm ehm gewoon echt eh

taalgebruik waar ik dacht van oh help, weet je wat? Dat wil ik gewoon helemaal niet zeggen. Nee,

maar ja, dat was voor hun eh gewoon ja ehm nare dingen zeggen tegen anderen. Ehm echt zorgen dat

het gedrag mensen afschrikt. Precies. Ja. En zo was ik helemaal niet en zo wil ik ook helemaal

niet zijn. En dat deden deze groep wel heel erg. Dat vond ik vreselijk. Ja. Ja. Ja. Dat eh dat vond

ik heel erg en zeker in het begin ehm Ja. Wist je in het begin dan al waar je mee te maken had

of dacht je van wat gebeur wat komt er nu uit mijn mond? Of eh hoe? Ja, dat dat ik wist niet waar ik

mee te maken had. En dan inderdaad dan zit ik eh dan zat ik in een veilige setie in een setting in

een eh in een therapie en dan kwamen hun boven. Ja. En dan dacht ik wel eens, ik ben heel blij

dat hier niet zo heel veel mensen bij zijn. Ja, precies. Want dat was echt wel eh wel pittig. Ehm

ook om dat los te laten eh voor mezelf en ook om daar ehm ja, de scheiding te maken tussen mij en

de delen. Ja, hè. Eh ik ben wel verantwoordelijk overal voor eindverantwoordelijk, maar ehm ze

mogen ook gewoon zeggen wat zij willen op dat moment. En eh dat die scheidslijn daarin vinden

voor mijzelf vond ik wel eens heel moeilijk. Eh en daarin denk ik dat in de therapie ook wel die

veiligheid moet zijn dat degene die tegen je over zit, de therapeut ook weet van: "Oh, dit zijn de

beschermers." Ja, die knallen eruit. Eh of die ja, dat is allemaal niet heel erg gewenst gedrag.

wat daar wat daar eh wordt laten zien zeg maar. Ja, precies. Hoe ben jij eigenlijk dan ehm ja,

voorbij die schaamte gekomen voor hun gedrag zeg maar? Weet jij dat nog? Ja. Ehm omdat ik merkte

dat ik dat ik het weg wilde drukken. Ik wilde niet dat hun zich zo gingen gedragen. Ook niet ook niet

bij een therapeut, want ik denk: "Ja, dit vind ik gewoon echt niet leuk." Ehm maar als ik het erop

ging drukken dat het eigenlijk alleen nog maar erger werd en dat het dus gewoon ook buiten de

de therapiesessies eh kwamen boven. Ja. En dan zit je gewoon in een gewone wereld met gedrag waar je

denkt van jeetje dat is echt niet oké. Nee. Dus ik denk ja ik moet ik moet daar meer ruimte aan

geven, want er moet ontladen worden. Dat voelde ik wel. Dat is een hele zware lading hangt

daaromheen. Oké. Ja. En toen ik nou ja, dat heb ik wel vaker gezegd. Als ik dus in hun verhalen

ga duiken, nou als ik naar hun ga luisteren, dan denk ik: "Ja, ik snap waarom jij zo tek keer gaat

en ik snap waarom jij eh dit taal gebruikt hebt. Jij bent daarin opgevoed. Ik snap dat gewoon heel

goed." Ja. En het is niet dat ik dat dan leuk vond ofzo, eh hè als hun boven kwamen, maar ehm er kwam

wel meer begrip. Ja. En dat het dan in een sessie eh beter te doen was voor mezelf. En als ik daar

ruimte aan gaf en mijn begrip naar hun toe ook, dat we er ook wel eens over konden hebben van oké,

ik snap dat je er heel boos over bent en dat je echt wil vloeken, stampen, eh gieren,

brullen. Maar we zitten nu in mijn gezin. Dat kan gewoon nu niet. Dat Oh ja. Ja. Dus ik een

heel klein beetje op kon sturen. Dat je daar ook wat meer dialoog eh over kon krijgen eigenlijk.

Ja. Ja, dat was eh maar dat was dat ging echt niet vanzelf. Nee, dat zal niet, want dat is natuurlijk

precies waar de waarvoor het beschermers zijn, denk ik, hè, dat zij deze taak eigenlijk moeten

uitvoeren. Ja. En ehm ja, dat ik denk wel eens dat het voor beschermers heel een hele grote klus is

om dus milder te worden, hè, om toeschietelijker te worden, want dat is natuurlijk precies wat niet

wat er ingaat tegen hun taak eigenlijk, zeg maar. Klopt. En ik ben ik heb ook wel eens bedacht,

zij hebben echt het kwaad eh in de ogen gekeken. Zij zijn daar echt door opgevoed. Ja. Ja. Ehm zo

zijn zij zijn zij geworden en zo zijn zij ja, gevormd eigenlijk ook. En ehm h dat is gewoon

heel heftig voor hun. En en eigenlijk past hun leven en hun opvoeding niet in deze wereld. Het

is echt van een andere wereld. Ja. En ehm het zijn echt overlevs. Ja. Volop. En en daar hoort een

hele gedrag bij. Dat gaat alleen maar overleven. Ja. Hè? Dus als je hun voor hebbt is het niet

alleen maar agressief gedrag, maar ook gewoon heel makkelijk. Oh, jij bevalt me niet. Hup, weg. Ja,

precies. Oh, jij zegt iets lelijks tegen mij. Hup. Nou, je bent mijn vriend niet meer. Of je bent

mijn vriendin niet meer. Dus dat is het is alleen maar overleven. Het gaat alleen maar we moeten we

moeten overleven. We moeten zorgen dat we eten hebben. We moeten zorgen dat we ergens kunnen

slapen. En we moeten eh het liefst ergens droog, weet je? Want dat is de alleen maar de basale ehm

hoe heet dat? Eh benodigdheden die je hebt om te overleven. En daar zit alles op. Ja. En dat is ja,

je zou het haast kunnen ja vergelijken met roofdierachtige. Ehm ja, die gaan ook echt

die gaan echt overlijken bij wijze van. Ja. hè, om te zorgen dat ze eten hebben, dat ze een plek

hebben om te slapen. En daar heb ik het wel eens mee vergeleken en denk ik: "Oh jongens, ja, dit is

heftig. Dit is echt heftig." Ja, heel herkenbaar. Dat is inderdaad het eigenlijk het enige doel,

hè. Dus eh overleven en jou eigenlijk beschermen. Ja. En daar mag eigenlijk ook niemand aankomen,

hè. Terwijl wat zij meegemaakt hebben om zo te worden is natuurlijk gruwelijk. Ehm dus daaronder,

ik denk altijd onder die houding zit natuurlijk eigenlijk ontzettend veel pijn, maar door hun taak

en doord dat zo eh gedreven is door het moeten overleven eh is het heel moeilijk om bij die pijn

in de buurt te komen, hè. Dat wordt helemaal afgeschermd. Dat wordt helemaal afgeschermd.

toe te geven daarin. Ze hebben totaal geen empathie voor eh mensen om je heen eh voor eh ja,

alles wat leeft eigenlijk om je heen. Dat is echt afgeleerd. Alleen maar die hele dikke hele dikke

beschermlaag om mij heen. En het is eigenlijk heel dubbel wat ze doen, want ze beschermen jou.

En dat is maar net aan welke kant de loyaliteit zit. Want ze beschermen jou als je eruit wil.

Zeg maar als je echt zegt: "Ik wil eruit," dan gaan we je beschermen tegen alles wat jou er

weer in wil krijgen. Maar ze beschermen je ook als je er nog in zit en daarin moet blijven,

beschermen ze jou om uit de wereld te stappen. Ja. Hè, dus als jij bij eh je wil er wel uit, je zit

bij een hulpverlener, dan zouden ze alles eraan doen, zodat er geen doorbraak komt in het proces.

Ja, precies. Maar als eh wat ik ook wel heel erg gemerkt heb is dat op een gegeven moment mijn

beschermers eh één van mijn beschermers die is ook heel erg buiten naast mij ja naast mij woonde

zeg maar. Ja. Die heeft eh op een gegeven moment dacht hij: "Dit is onze uitweg. Wij wij krijgen

een uitweg aangereikt. Die gaan we die gaan we met eh we En sprak die vooral voor zichzelf met

twee handen aangrijven. Want ik ben het zo spuug zat." Ja. En hij heeft ons altijd eh teruggebracht

in de therapie. Er is geen afspraak afgezegd. Hm hm. Want hij reed Ja. Hij bracht ons daar eh

ongelooflij veel eh traalanden opgeleverd eh van binnen. Zijn gedrag en zijn doelmatig we gaan we

gaan dit doen. Ja, dat is ook een stuk bescherming hè. Dus het kan twee kanten op. Als je ze hebt

tegen je hebt tegen de hulpverlening, nou dat dat is dan dan blijf je gewoon in het netwerk. Je moet

je beschermers echt eh krijgen eh dat ze met je meegaan. Ja. Nou ja, ik ehm ik denk ook dat ehm

dat het voor beschermers de therapie kan dus ook behoud zijn, hè. Dus op het moment dat de therapie

eh of het praten over waar je uitkomt of het eruit willen jouw behoud is, hè. Als als een beschermer

op een gegeven moment denkt: "Als we hier nog langer in blijven dan gaan wij dood." Dan is

het dus jouw behoud om weg te gaan en dan gaan ze je daar dus bij helpen. Ja. En dat die ervaringen

heb ik zeker ook hoor. Dat eh dat beschermers degene zijn geweest die in in eerste instantie

bijvoorbeeld de hulp eh initiëren, hè. Omdat omdat ze denken als we hier nog langer hier blijven gaan

we dood. Dus ons behoud is eruit hè. Dus dan en omdat waar ze altijd op gericht zijn is je

behoud hè is je overleving letterlijk gewoon, hè. Ja. Ja. En eh nou ja, dat kan dus ook zijn juist

door weg te gaan. Ja, als je gewoon weet dat je het anders niet overleeft, hè. Dus dus ik heb ook

wel mensen gehad van wie je de beschermers juist vanaf begin ehm het contact eh hebben eh opgenomen

zeg maar van als we nu niet komen, dan gaan dan gaan we eraan. Dus dus we hebben nu hulp nodig.

Maar ik ken natuurlijk ook eh heel erg de weerstand hè, dus de beschermers die er juist

tussen zitten en die ervoor zitten en waardoor je echt niet er doorheen komt. En ehm ik denk

ook als de beschermers er niet achter staan dat je bij mij in de kamer komt, dan kom je niet bij

mij in de kamer. Nee, dat zo zo zie ik het altijd, hè. Zo belangrijk is deze groep eigenlijk. Ja, ze

kunnen het proces ontzettend eh frustreren. Hm hm. Als het hun niet zint of dat het dat ze het niet

veilig vinden of eh eh hè dat dat ze er toch niet mee eens zijn dat eh dat we eruit gaan. Dat kan

natuurlijk ook nog, hè. Ja. Ja, zeker. Ehm ja, dan begin je eigenlijk niks. Nee, dan eh daar kom je

niet door. Nee. Nee. Dus in dat opzicht echt een stevige groep. Ja. Maar als ze eenmaal ook voor

het goede gaan, nou dan is het ook een stevige groep, hè? Ja. Nee, dan heb je echt medestanders

en dat is natuurlijk echt ook fantastisch. Klopt. Ja. En ze kunnen ook wel als ze er niet mee eens

zijn het echt naar binnen brengen. De leugens over eh mensen die om je heen en dat en dat hè dat

daar heel veel eh andere delen in meegaan of het wantrouwen gaan krijgen. Ja. Dus het is echt een

hele belangrijke groep om eh om om mee in contact te komen en om een een plan te maken als je eruit

wil van hoe gaan we dit dan doen? hun meevragen. Ja, precies. Ehm en ook op een gegeven moment eh

ik weet nog wel dat ik dat ik hier bij jou een keer op de stoel zat. Ik denk volgens mij nou,

het was helemaal helemaal in het begin dat ik jou een keer gesproken heb. Ja. Eh dat ik vertelde

over eh nou dat dat er mishandelingen waren geweest of hè dat er slaag was geweest en dat

je zei: "Ik vind het zo erg." En dat je echt een soort van met tranen in je ogen zat en dat mijn

beschermers naar jou keken. Nou, als ze daar al moet huilen, tjonge jonge, dan dan moet ze de rest

nog maar niet horen, weet je? Want het hele de hele nonchalante houding over wat er gebeurd is,

hè, wat we zeiden van er is heel weinig empathie. Maar die hele nonchalante houding ehm is ook

iets wat heel erg op afstand kan houden, hè. Ja. Van nou als je daar al moet hou huilen,

nou eh dan ben jij niet geschikt, weet je wel. Hm hm. Ja. Precies. Ze kijken ook heel erg naar

de persoon van nou dit is echt meer dan voldoende, want die diegene die die kan dat niet dragen. Nee,

precies. Nee, je wordt gewoon beoordeeld. En ik denk dat dat gewoon ontzettend goed is om als

hulpverlener om te weten je wordt gewoon gescand. Je wordt beoordeeld door deze beschermers. Ben jij

geschikt? Eh ben je oprecht? Ben je echt? Want als je dat niet bent, nou dat doorzien ze ook gelijk.

Ja. Ehm ja. En blijf je inderdaad, maar kun je de dingen ook dragen? Ehm ben je gelijk uit het

veld geslagen als je als ze boos op je worden of hè als ze want en er wordt natuurlijk heel veel

omgedraaid hè. Ja. Dus nou bij dit voorbeeld wat je zegt ook al eigenlijk hè van eh er wordt iets

gedeeld wat op zichzelf gewoon verdrietig is. Ik heb daar emotie bij het omgedraaid naar nou ja de

hè als je daar al moet huilen dan hè maar dan ben je dus inderdaad gelijk de connectie natuurlijk

kwijt. Ja, absoluut. Daar, want zij willen dat niet voelen, want zij weten dondersgoed dat het eh

daar al begon de pijn. Hè? En en eh want zij weten heel goed wat ze zeggen. Want als je daar al om

moet huilen, nou dan blijf je nergens bij de rest. Het klopt precies wat ze zeggen. Maar ze maken het

zo nonelanant. Ze maken het zo ze draaien het zo om naar jou. Ja, dat is precies mijn punt van jij

moet uit de buurt blijven. Precies. Dat is precies mijn punt. En de connectie is dan weg. Ja. En het

zijn bij dat verdriet even of bij die pijn even van wat er gebeurd is, is dan dat is dan weg,

hè. Daar kun je dan niet meer bij. Ja. Ja. Ja. En zij testen ook uit, hè, als wij hier vloeken in

de kamer, wat doe je dan? Vind je dat erg? En er wordt heel erg naar gekeken van vind je dat wel

erg? Want jij bent christen dus. En dan wordt hier flink gevloekt. Dat doen we dan ook even expres,

weet je wel dat? Ja hoor. Oh ja. Eh hij is heel bekend voor mij hoor dit. Maar ook eh eh als we

ruzie maken met je, wat ga je dan doen? Blijf je dan of ga je weg? Weet je, altijd het wordt

allemaal getest. Het wordt allemaal bekeken. Ja, je grenzen worden ook getest, hè, van eh

heb je die en blijf je daarbij staan en eh kunnen wat gebeurt er als we over je grens gaan? En ja,

hèm dat wordt inderdaad je wordt gewoon getest en je wordt gescand en er wordt gewoon eigenlijk

gekeken of je geschikt of je geschikt bent zeg maar voordat zij eigenlijk hun fiat er een soort

aan kunnen geven, hè. En als zij dat doen, dan kun je ook verder. Ja, maar in eerste instantie eh heb

je eh de beschermers te winnen. Zo zie ik het, hè. Dus eh eh als de beschermers niet degene zijn

geweest die voorop zijn gegaan in het hulpvragen, dan heb je eigenlijk altijd vervolgens eerst de

beschermers te winnen. Ja. Ehm en dat ja, ik denk altijd het belangrijkste daarbij is dus dat je

zelf weet wie je zelf bent als hulpverlener. Dat je weet waar je staat, dat je weet waar je voor

staat. eh dat je grenzen op de plek zijn. Ehm en dat je dus kunt blijven staan bij jezelf,

hè. Want je moet je niet gaan bewijzen voor een beschermer, want heeft gelijk door. Het

gaat er juist om dat je echt bent, dat je jezelf bent. En als je een keer de mist in gegaan bent,

dat je dat ook eerlijk kan toegeven, hè. Dus juist die oprechtheid eh in mijn ervaring eh

wat eh wat maakt dat dat je uiteindelijk met de beschermer door één deur kan. Ja, dat klopt. Dat

herken ik heel erg. Ja. omdat het eh zeker in het begin heel veel beschermers boven kwamen en

er echt eh best wel ruzie is gemaakt ook gewoon uit uitgelokt, maar ook gewoon uit het tentlokken

van de hulpverlening. Oké. Ja. Ehm maar dat daar ook wel eens wat mis ging. En ik weet nog dat dat

heeft heel erg indruk gemaakt eh het moment waarop de hulpverlening zei: "Sorry, ik heb dat niet goed

gedaan." Hm hm. Ja, dat was precies zo ehm wat ze nog nooit hadden gehoord. Ja, inderdaad. Alles

was altijd hun schuld. Alles was altijd ja eh werd gekonkeld, werd gedaan, zodat hun wel ergens oh al

waren ze er niet eens bij. Dan hadden ze kregen ze nog de schuld en dan komt er opeens iemand en die

zegt: "Sorry, ik heb dat niet goed gedaan." Ja. Nou, dat maakte zo'n indruk. Ja. En ja, dat werd

dat werd gewoon een hele innige vriendschap toen, weet je wel. En dan denk ik: "Wauw,

dat was zo belangrijk die erkenning." Hè? Eh want die is er nooit geweest. Nee. En eh eh voor het

eerst een sorry horen. Precies. Ja, dat was Ja. Ja. En en als je die beschermers bij je hebt,

dan kan je echt wel wat potjes breken hoor. Als je die eenmaal als als die oprechtheid er is. Ja.

Dan eh dan kan dat. Ja. Ja. En ik zelf ook. Ik doe ook dingen gewoon niet goed. Nee. En dan zeg ik:

"Jongens, het spijt me. Ik ik had het graag zo en zo geweld of zo en het is nu niet gelukt,

weet je wel." Ja. Ja. En en dan maak je de openheid ook voor hun om zich kwetsbaar op

te gaan stellen. Precies. Ja, inderdaad. Ja. Ja. En ik denk nog iets wat wel heel belangrijk is eh

aan de kant van de hulpverlener is dat je je eigen kwetsbaarheden en je eigen ehm misschien wonden of

je eigen rugzakje heel goed in het oog hebt. Want deze beschermers zijn er echt eh heel bedreven in

om precies op jouw eigen pijnplekken te prikken. Hè, dus daar het is heel belangrijk om je bewust

te zijn van je eigen kwetsbaarheden en daar zelf voor te zorgen en daar zelfverantwoordelijkheid

voor te nemen eh en daar iets mee te doen. Ehm ja, want anders word je binnen no time precies

gepakt op waar jouw pijnplek eh waar jouw pijnpunt ligt. Dat is gewoon hun eh dat is hun taak. Daar

zijn ze gewoon heel goed in. Ja. Waar kunnen we iemand pakken zodat hij uit het uit van het toneel

verdwijnt? Dat is natuurlijk gewoon eigenlijk altijd de de de taak erachter. Het gaat helemaal

niet precies over jou, maar jij jij gaat komen. Jij gaat misschien wel heel dichtbij komen. Eh

jij bent heel eng. Dat is het verhaal. Ja. Ja. Jij bent de bedreiging als hulpverlener zijnde ben jij

de bedreiging? Ook al is er een hulpvraag vanuit de beschermers, je bent alsnog een bedreiging. Ja.

Ja. En die veiligheid creëren is gewoon ehm ja is gewoon heel erg nodig ook vanuit de hulpverlening.

Maar ik ik kan me ook gewoon nog herinneren van dat eh dat die jongens zei van als hierom helpt

dan eh tjonge jonge weet je wel. Ja. En dat en dat jij helemaal zei aan het eind dat ik dat dat ik

dat we dat ik naar huis ging eh en en dat je zei van nou je mag er best om huilen. Dat één van die

jongens zei: "Nou, ander keertje, weet je wel." En dat je dat je later een appje deed van ehm

maar ik heb echt daarna zitten huilen om jou en de situatie. En dat heeft ontzettend indruk gemaakt,

want toen wil ze dat niet laten laten horen en merken. Maar thuis heeft ze van er is iemand die

om ons huilt. We durven nou ja, dat kwam later die gedachte, maar wij durven er zelf niet eens om te

huilen. Maar er is dus iemand die om ons huilt. En dat werd niet weggedaan als belachelijk ofzo.

Dat werd dat is wel heel diep weggestopt. Ja. Eh als eh iets heel kostbaars eigenlijk. Ja. Oh ja.

Wat bijzonder. Ja. Ja. Nee, dat vond ik eigenlijk eh die stoere jongens die eh Ja. Ja. Ja. Ja, zeid

do een ander keertje wel. Maar dat is wel echt aangekomen. Ik denk dat ze eigenlijk heel veel

respect hebben dus voor die oprechte kwetsbaarheid dan toch. Ze kunnen het ze durven het zelf niet,

maar ik denk dat ze ergens wel voelen als het echt is eh dat dat het nou dat het dus echt is

en dat het eh oprecht is en dat het gemeend is en dat voelen ze haar fijn natuurlijk, hè. En ik

denk dat dat dan ergens toch ook iets van respect geeft of ik denk ook een respect vanuit hier gaan

we niet overheen walsen ofzo. Nee. Ja, precies. Ja. Die heb ik wel heel erg gevoeld toen. Ja,

wat bijzonder z mooi. Ja. Ja. Nou ja, en wat ik net ook zei eh beschermers zijn aan de buitenkant

dus vaak hè komen sterk eh stoer eh bot of nou ja, boos over of wat dan ook. Maar ja, ik denk daar

binnen zit gewoon ook iemand die ontzettend eh pijn gedaan is en ontzettend verwond en misschien

wel heel klein is. Helemaal niet zo oud of hè helemaal niet zo groot. Nee. Ehm nou ja, en dat

wordt ook af ontzettend afgeschermd natuurlijk, hè. Dus je mag al niet bij de hele persoon in de

buurt komen, maar je mag al helemaal niet bij hun eigen pijn natuurlijk in de buurt komen. Nee. Nee.

En eh ja, dat is gewoon echt een opgave. Dat daar is heel veel vertrouwen en veiligheid voor nodig

dat ook hun pijn er dan uiteindelijk mag zijn. Ehm ja, ik vind dat altijd wel heel bijzonder

als je op dat punt kan komen. Ik denk jij zei net nog iets over wantrouwen hè, dat er ook eh dingen

mede binnenwereld ingenomen kunnen worden vanuit de beschermers om een wantrouwen te creëren. Dat

is eentje die ik ook wel heel vaak tegenkom. Ehm nou ja eh er is natuurlijk geen vertrouwen. Het

is niet geleerd, hè. Dat is ook nooit geleerd. Dat is iets nieuws, zeg maar. Daar hebben we

het ook eerder over gehad, hè. Je hebt geen reden gehad om te vertrouwen. Dus je komt altijd zonder

vertrouwen eigenlijk. Misschien wel ergens met een hoop, maar je komt wel zonder vertrouwen, hè. Dat

echte vertrouwen, dat is er niet. Ja. En ja, er wordt eigenlijk door de beschermers denk ik ook

heel erg gezocht naar redenen om dat vertrouwen ook niet te hoeven geven, hè. Dus dus oh nou ja,

goed. Je kijkt nu zo. Nou, dat zal wel eh je zal nu wel dit van me denken of je trekt even je

wenkbrauw op. Nou, je bent zeker boos op mij. Ja, hetoueken hè wat jeeg hoe je kijkt of hoe je niet

kijkt of het kleinste dingetje is nog een reden om weer te zeggen: "Oh ja, zie je wel, zal toch wel

niet eh niet goed zijn en en het is niet veilig en diegene is toch wel misschien boos op ons. Nou ja,

noem het maar op." En dat dan ook mee naar binnen nemen. Inderdaad. Ja, maar ik denk dat daar ook

een heel stuk eh teleurstelling eh het voorkomen van teleurstelling in zit. Ja. Ja, dat denk ik

ook. Nee, we moeten beschermen ook andere delen eh tegen die teleurstelling, want dit wordt dit

wordt hem toch niet. We hebben nog nooit gezien Ja. Ja. Dat het iets wordt. Precies. Ja. Dus we

moeten hier ook maar gewoon even op ingrijpen, hè. Dat ze hebben wel altijd vooraan gestaan, hè. En

zij hebben dubbel gekeken. Ze hebben ze want zij weten van de buitenwereld, maar ze weten dus ook

van de binnenwereld. En dat is een ongelooflijk moeilijke eh plek om te zijn voor hun. Ja. Ja.

Dus eh ze hebben nooit iets goeds gezien. Nee. Eh wat wat mooi is en wat blijft. Alles ging

stuk. Ja. Hè alles werd doelmatig stuk gemaakt. Ze hebben echt het kwaad gezien. En ehm eh zij kennen

dus ook geen vertrouwen. Nee. Dus ze moeten Ja, daar zit ook een heel stuk bescherming over. We

moeten iedereen eh tegen ook tegen dat vertrouwen beschermen, want dat gaat toch niet blijven. Nee,

dat klopt. Mensen gaan toch wel weg, want rutsch komt een hele eh rits met eh met herinneringen

boven en toen ging die weg en die en die en die en die. Nou, en deze gaat ook wel weer weg hoor.

Wees maar niet bang. Als wij een keer een grote mond op opzetten. Oh, dan is ze zo vertrokken dat.

En anders zorgen we erzelf wel voor dat hij weer weggaat, want ja, anders klopt het ook niet meer

natuurlijk. Ja, precies. Ja. Ja. Ja. En dat is wel herkenbaar ook, want er zijn natuurlijk vaak

is in mijn ervaring vaak wel wat jongere delen die bijvoorbeeld eh sneller zich veilig voelen.

Bijvoorbeeld bij mij hè. Dus die gaan dan hopen, die gaan dan iets verlangen, die gaan denken:

"Oh, is misschien toch wel veilig hier. Ze is misschien te vertrouwen. Die floept er een

keer tussendoor." Ja, die beschermers die staan doodsangst uit natuurlijk. Die denken: "Ja, dat

is veel te gevaarlijk. Dat kan niet." En dus dus dat moet ook allemaal maar niet, hè. Dus dan Ja.

Nou ja, dat is ook zo. Want zeker als er iets vertrouwen wordt eh gewekt. Ja. Hè, want ik

heb het idee dat en vooral bij mezelf heb ik dat erg gebekt. Daar is altijd een soort van tastend

vermogen naar buiten toe van is er iemand veilig? Altijd zoeken naar een uitweg ergens. En als je

dat dan wat vindt bij iemand en je bent een paar keer geweest, dan kun je inderdaad eh bij delen

dat vertrouwen van zou het dan toch weet je wel. Ja, dat precies. En en en niet alleen maar zou

het dan toch, maar dat je daar denkt: "Ja, maar volgens mij is dit goed." Hm hm. En dat dan delen

zeggen: "Ja, nou eh dat moeten we niet hebben." Dus die kleintjes worden ook zoiets van: "Ja, maar

dat denk jij nu wel dat dat zij leuk en aardig en veilig is." Maar nee hoor, want we hadden

toen die ook gehad en en weet je, dus die gaan ook weer op dat op dat kleine spulje inpraten.

Ja. Om te zorgen dat eh dat ze niet beschadigd worden door iemand die dus weer weggaat. Ja,

precies. Ja. Want dat is ook wel weer een stuk bescherming naar naar ja, naar naar wat ik al zei,

naar binnen toe. Naar binnen toe. Naar de klein naar de kleintjes toe of naar andere delen toe die

misschien iets makkelijker van vertrouwen zijn. Want dat is toch dat die delen zijn er ook of

delen die er zo ontzettend naar verlangen. Eh ja, dat ze dit hele stap van kan ik het wel vertrouwen

een beetje overslaan, want die verlangen er zo naar hè dat ze dan wel komen. Ja. Eh ja, en ik

denk dat beschermers ehm daar heel vaak zeker in het begin tussen tussen springen. Ja. En eh ja,

ik weet wel, mijn grootste beschermers waren het allerbeste in hechten en die waren het meest

onthecht in de training. Ja, die zijn eh die zijn door de training zo kapot gemaakt in hechting,

want er zat zo'n sterke hechting op. Ja. Oh, zo bedoel jij. Ja. En toen ging en die gingen eh

toen hun begonnen te genezen, zeg maar. eh toet begon te laten. Nou, dat dat ging zo makkelijk

denk ik. Ah, daar zit ook wel weer een eh vanuit de trainer worden deze delen eruitgepikt om om

die onthechting in te gaan. Precies. Maar op het moment dat deze delen dan dus om zijn,

ja, eh nou dan heb je dus ineens eigenlijk een hele sterke basis voor de verbinding hè,

voor de hechting. Dat is dat is dat is dat is ook echt mijn ervaring. Het is echt eh soms moet je

echt kost het echt tijd om een beschermer te winnen, maar als dat zo als dat gebeurt ja,

dan kan je ook lezen en schrijven met elkaar en dan heb je echt een grote medestander. Ja. Ja. Ja,

want ik heb best wel ik ben onthecht opgegroeid natuurlijk en ik heb er best wel over gelezen

van ja en als je eenmaal onthecht bent ja dat dat gaat niet meer goed komen, weet je wel. Maar dan

denk ik maar er zit zo'n sterk vermogen in mij om te hechten. Ik kan hartstikke goed hechten. Denk

hoe dan? Hoe werkt dat dan? Maar dat zat echt dus ondergebracht in hun. Ja. Ja. Ik geloof ook niet

dat dat niet meer goed kan komen, maar dat is wel het is wel een hele eh diepe weg natuurlijk en en

waar heel erg veel vertrouwen en veiligheid voor nodig is. Ja. Nou, dat is toch ook weer bijzonder,

hè? Want dat is dan ook weer zoiets waarvan er dan gezegd wordt: "Als dat eenmaal misgaat in die

eerste jaren, komt het nooit meer goed." Nou, dat is dus niet waar. In ons beide ervaringen

is dat niet waar, hè? Ik herken dat niet. Nee, precies. Het het kan wel. Ja. Ja, dat is denk

ik niet voor iedereen, maar bij mij wer wel. Ja, ik kan echt heel goed hechten. Nee. Ja. Ja. Nou,

dat is toch heel heel mooi om te horen, Emma. Ik denk dat op die hechting ook wel heel erg

beschermd wordt dat inderdaad niet mag gebeuren, hè. En ehm bijvoorbeeld we we hadden het net even

over jongere delen die zich dan veilig voelen ofzo hè of die ergens naar gaan verlangen of op

gaan hopen. Ik ken ook wel heel erg eh beschermers die dan gaan zeggen: "Joh, maar als ze thuis is

vergeet ze je toch weer hoor. Of als ze thuis is dan denkt ze niet meer aan je of zie je wel, ze

heeft nou geen zin meer in je." En eh dat soort Ik hoor dat echt zo vaak terug hè, die worstelingen.

Eh en dat daar ook bijna niet tegenop te boksen is omdat je ook geen grond hebt voor iets anders hè.

en ook heel lang tijd kost om daar eh verandering in te krijgen. Omdat mensen ook vaak inderdaad

wel de ervaring hebben dat mensen zijn ook weer weggegaan of het is weer misgegaan of iemand is

ziek geworden, doodgegaan. Nou ja, wat dan ook. Maar dat gebeurt ook in het leven. Maar daar zijn

ook letterlijk wel dingen over gezegd. Als jij met iemand praat dan nou ja, precies. Ja. En niet

alleen per ongeluk. Daar wordt toch wel heel erg een training opgezet ook nog. Dus dat heb je aan

boord. Je hebt heel de training van onthechting aan boord. En het gebeurt in het dagelijks leven

dat dat je eh mensen kwijt raakt. Dus het gaat dan dubbel op. Precies. Ja. En ik zit nog wel even te

denken naar wat je nu dit zegt. Ehm je hebt eh ook beschermers die de taak hebben om de mooie

dingen bij jou weg te kapen. Hm hm. Ja. Dus jij hebt een eh gesprek gehad met eh met een eh met

een beschermer of met een deel die heel graag wil hechten. Ja. En eh dat is fijn geweest. Dat

is mooi. En eh en als je dan thuiskomt eh dat dat die mooie dingen die gezegd heeft van nou,

ze vindt me toch wel aardig, hè. Daar hebben we vorige keer ook wel heel even over gehad, hè.

Dat even benoemd. Ja. Hè, dat weggehaald wordt. Ja. En dan komt zo'n zo'n zo'n beschermdeel. Ja.

En die dan alleen maar de de nare dingen laat zien van ze ze laat je heus wel in de steek.

Ze laat je echt wel eh alleen. Ze denkt echt niet meer aan je. Wat denk je? Dat ene uurtje is nou,

ik ken het zo. Het is meer dan zat. Al eigenlijk meer dan zat, weet je wel dat Ja. Ja. Ja. En dan

is het ook eh hè de grond van de mooie dingen, de houvast daarvan dat je daar nog tegen kan gaan.

Dat je kan zeggen: "Nee, ik heb iets anders gezien." Dat is weg. Precies. Ja. Ja. Dus je

haalt inderdaad en je zakt zo weer terug in die in die training, die negativiteit van: "Ja, maar

ik betekent ook helemaal niks." Ja, precies. Ja, dat gaat eigenlijk een soort van heel vloeiend in

elkaar over, hè. met wat eh de onthechting vanuit de beschermer zegt, maar ook dus die taak van alle

mooie dingen weghalen eh zodat je dus ook niet gezond kan hechten. Dus altijd het negatieve wordt

belicht, wordt uitvergroot. Eh maakt ook dat je dus eh het ook niet meer wil op een gegeven moment

denk: "Ja, maar je beteken toch niks voor haar. Waarom zou ik nog dit of waarom zou ik nog dat?"

Ja. Ja, dat gaat denk ik heel smooth met elkaar eh hand in hand. Ja. Ja, dat denk ik ook. Dat is

heel herkenbaar. Nou, en dan ben je op vakantie ofzo. Nou ja, die ik ben toch alleen maar werk en

nou ja, goed, je noem het maar op, hè, dat soort gedachtes. Ja, ik hoor dat gewoon zo vaak terug.

Ja, en dat is heel naar eh omdat je daar gewoon eh omdat het een training is, ja, is het heel naar en

moeilijk, want ja, je moet daar echt op inbreken. Je kunt niet zeggen: "Hè, maar het is niet zo."

Dit kan je 1000end keer zeggen. Het helpt echt helemaal niks. Maar het is echt training. Je moet

dat echt gaan doorbreken. Niks. Omdat daar mee gespeeld wordt. Ja. En dat is eh als dat lukt, dan

ga je de dingen onthouden. Dan ga je dus ook echt: "Oh, ik betekent echt heel veel voor diegene". Ja.

En dat hoeft niet alleen maar voor hulpverlening, maar dat gaat ook in gewone relaties naar

partners, naar vriendinnen, vrienden. Hm hm. Hè, zo werkt alles eh hierin vanuit de beschermers.

Ja, precies. Ja. En jij zegt: "Je moet dat echt eh je moet er echt op inbreken. Eh hoe zou je dat dan

doen, Emma?" Hè? Want we ze we zeiden net als je zegt h maar dat is niet zo eh hè of eh dat maakt

geen indruk nee dat maakt helemaal geen indruk en het is ook ik vind het zelf als hulpverlener ook

soms best wel lastig om goede woorden te vinden. Ehm om om te zeggen dat het anders is hè. Maar ja,

dat is het is inderdaad mijn ervaring dat het heel lastig ehm doorkomen is eigenlijk. Ja, dat is het

ook. Ja. En dat nou ja, als ik mij terug bij mij terugkijk dan denk ik er was ook geen doorkomen

aan, want er zit zo'n trainingsprogramma op. Ja, je moet dat programma gaan ontbehandelen. Hm hm.

Ja. En eh ja, hoe heb ik dat gedaan? Eh naar binnen stappen bij mij. Ja. Ja. en die kamer

waar dat gedaan wordt eh bezoeken en en al die al mijn delen daaruit hebben gehaald, want er staan

eh er staat apparatuur wat maakt eh dat dus al die dingen, al die negatieve dingen gewoon herhaald

worden. Hm. Ja. Eh er staan apparatuur die dingen uit kunnen vergroten. Bijvoorbeeld jij hebt een

keertje eh je neus opgehaald toen iemand dus iets heel heftigs zat te vertellen en jij haalt

je neus op. Nou, ze zal het wel niks vinden wat ik aan het Zealt neus er voorop. Nou, dat wordt

ontzettend uitvergroten. En dit fragment nou, dat zal 3 minuten 3 seconden duren. Ja. Ja, precies.

Eh wordt constant herhaald. Oh ja. Ja. Ja. Dus zo gaat dat eigenlijk. Zo werkt het eigenlijk.

Ja. Ik heb daar eh een een eh een vergrootmachine gezien die dat dus constant vergroot. Ik heb daar

een een een herhaalmachine gezien die dat constant herhaalt. Herhaalt. En dat is het enige nog wat je

ziet. Ja, je hebt een prachtig gesprek gehad. Je hebt je hebt de verbinding gevoeld en het enige

wat je ziet, Carla haalt haar neus op. En nou, dat haalt ze nogal eens. Dus dat dat eh precies.

En en en ze vindt en ze vindt me dus niks, hè. Ze vindt me niks. Ze haalt een neus voor mij op. Dat

wordt gezegd. Het beeld wordt erhaald. Dus nou, dat is een afgruwelijke training die daar komt,

want al het mooie is weg. Ja, precies. En dan is dus die verbinding ook elke keer weg. En dan

kan je 100 keer zeggen: "Ja, maar je betekent echt veel." Maar ja, nou ja, het komt niet eens binnen,

want dit programma draait. Dus ik ben daar op een gegeven moment eh naar binnen gelopen naar die

kamer, want ik was het spuugzat, want het gebeurde alleen maar en ik had er ontzettend veel last van.

ook in de relatie, want ik op een gegeven moment dacht ik ook: "Ja, de houdbaarheid van andere

mensen is op een gegeven moment ook bereikt, weet je wel, hierin." Ja. En ik wil ze niet verliezen,

dus ik moet hier wat mee gaan doen. Eh want dit is training. Ja, precies. Dus ik dacht,

ik moet daar naar binnen en ik haal mijn delen daaruit vanuit en ik onthef ze van deze opdracht,

want het is mijn leven. Ik wil niet dat dit in mijn leven gebeurt. En zij eh zij voeren nog

een taak uit die door eh de cult door de groep opgelegd is. Nou wil ik niet. Dus ik onthef ze

van hun opdracht. Preci en ik eh ik haal ze uit die kamer en er waren een paar bij die zeiden van:

"Nou, moet dat dan?" Ik zei: "Ja, dat moet. Dus we gaan hier weg." En ik ik sluit die deur van die

van van die kamer. Ja. En dan steek ik de boel in de fik. Weg met die hele kamer. Gewoon met al die

apparaten. Ja, ik ontmantel heel die kamer. En de ene doet het zo. Nou, ik ik en andere doet het op

de op de andere manier. Maar dat moet gewoon, want als ik die kamer alleen maar dicht doe,

dan is er altijd weer eentje die een sleutel heeft en die gaat naar binnen toe. Nou, nog in die

kamer. Dus die kamer moet ontmand worden, want ik wil dat niet mee in mijn leven hebben. Nee. Nee.

Maar dat vereist dus wel dat jij de boodschap niet gelooft. Ja. dat jij die boodschap van nou ja,

zie je wel, die Carla die haalt ha neus voor me op niet gelooft. Dat jij dus herkent dat dat dus

een boodschap is die wordt doorgegeven, maar die niet per se de waarheid hoeft te zijn. Ja. Hè,

als jij dat ook dat alleen maar gelooft of voelt, ja, dan ga je daar dus helemaal in mee. Ja,

klopt. Ehm en dat betekent dus dat je dat je eigenlijk dat het daar begint, dat je het niet

gelooft en dat je natuurlijk doorkrijgt: "Dit is training, dit is programmering. Dit gaat

niet over of het echt zo is of niet. Ja, het gaat niet over de inhoud, het gaat over het

is over het proces eigenlijk hè. Er zit training op. Alle narigheidjes of eh missertjes of weet ik

veel wat moeten heel erg uitgroot worden. En de vervelende boodschap daarover moet 100.000 keer

herhaald worden en de rest verdwijnt. Klopt. Ja. Maar wat ik ook wel tegenkom is dat dus mensen

het helemaal geloven, hè. En dat je dan eigenlijk ook als hulpverlener elke week eh of twee weken

wanneer je iemand weer ziet toch weer een beetje overnieuw moet beginnen. En nou ja, absoluut. Ja,

maar weet je, dit is ook niet van het laatste dit dit hee dit heeft jaren geduurd, hè, want ik

heb ook credits op moeten bouwen bij iemand, weet je wel. Ik heb ook maar ik heb ook eh ik heb ook

mensen getest van blijf jij eigenlijk wel, hè? En maar ik kijk ook naar mensen en dan denk ik: "Ja,

maar jij blijft." En op een gegeven moment moet je echt zo voor jezelf die knoop doorhakken van: "Ja,

maar hij blijft, zij blijft, ik ga het aan ik ga het aan en ik durf dit." Ja. En ik sta niet meer

toe dat dit constant vernietigd wordt in mijn leven. Ja, precies. Ja, want er zijn echt goede

mensen op deze wereld en dat is natuurlijk die zijn wij niet tegengekomen. De eerste hè helft

van je van je veel leven. Nee, klop. Klopt. Eh maar ze zijn er wel. Ja. En vanuit daar een stuk

vertrouwen in hebben, dan zal deze wel goed zijn. Want eh toen ik alles bij elkaar vloekte, bleef

die bleef die of bleef zij, hè. Toen ik het testte bleef hij bleef zij. Ja, al die dingen maken voor

mij wel vinkjes. En op een gegeven moment denk je: "Ja, je hebt het nu heel vaak gezegd dat je

veel dat ik veel voor je beteken." Waarom zou het niet waar zijn? Hm hm. Waarom zou het in elk geval

niet waar kunnen zijn? Alvast, hè? Ja. Ja. Ja. En tuurlijk hoor ik de stemmen in mijn hoofd. Hm hm.

Ja. Ja. Maar weet je dat dat zijn leugens en op een gegeven moment moet je ja ook die leugen en

die waarheid eh ook van elkaar gaan scheiden. Want ik ben ook heel vaak meegegaan met mijn jongens en

meisjes in alle dingen die naar binnen zijn gegaan van wantrouwen en denk het zal wel zo. Het zal wel

zo. Eindeloos ben ik meegegaan. Ja, precies. Ja, dat is ook een hele weg en een heel proces om er

dus achter te komen dat het zo werkt en dat dat die boodschappen niet per se waar hoeven

te zijn. Ja. om je daar dus een beetje van te gaan onderscheiden en van te gaan losmaken en daar dus

uiteindelijk een soort beslissing over te kunnen nemen van ja, zelfs al weet je het niet 100%,

ik kies er nu wel voor om met deze persoon in zee te gaan, want anders kom ik ook nergens. Ja,

dat hè. Ja. Hè? En als ik elke week weer overnieuw iemand weer wantrouw en diegene blijft er toch nog

steeds zitten, want dat is natuurlijk een beetje mijn eh insteek, dan denk ik van:

"Ik weet wat hier draait. Ik kan er niet doorheen komen, maar ik kan hier wel blijven zitten, hè."

En dan nou ja, dan hoop je natuurlijk toch dat er op een dag iets doordringt van ja, zelfs al kom

ik elke week weer met datzelfde wantrouwen aan, ze zit er nog steeds, weet je. Want dat is ook iets.

Laat je daar ook niet door op het verkeerde been zetten als hulpverlener zijnde. Nee, klopt. Hè? En

ehm ja, geef ik zou eigenlijk bijna zeggen, geef de beschermers eigenlijk ook de gelegenheid om te

kijken hoe hoe veilig jij bent en wie jij bent en eh dat geen gevecht hoeft hoeft te worden. Nee,

laat het Nee, voor alle voor allebei geen gevecht. Ook niet van ik ben heus wat te vertrouwen. Ja,

weet dat dat maakt totaal geen indruk, helemaal niks. Dat klopt. Dat helpt ook helemaal. Laat

gewoon zien dat je er bent, dat je er echt bent en dat je blijft. Want dat zijn nieuwe dingen in

het leven van iemand hier die hier uitkomt. Ja. En dat je echt geeft en dat je maar dat je ook

je grenzen aangeeft, want grenzeloos dat zijn we echt wel gewend. Ja. Maar ook grenzen aangeven en

je daaraan houden. Als je zegt van ik wil gewoon eh nou bijvoorbeeld eh je je mag één keer in in de

week met me mailen. Ehm dan mail je één keer in de week, weet je wel. En als ze er 25 zijn, dan wil

ik graag horen: "Heyé, dat waren er 24 teeveel." Ja, precies. Ja, want als dat zo is, dan denk ik:

"Oh, maar dan kan ik volgende week wel 50 sturen, want ik hoor toch niks." Ja, precies. Dus dat dat

dat grenzeloze gedrag moet er moet je moet je ook naar kijken, want daar wordt ook op gekeken. Ja,

klopt. Daarom zei ik net ook van het is als hulpverlen heel belangrijk om eh je grenzen te

hebben en die te stellen en daar ook bij te staan, hè. Mijn grenzen die zijn eh dan nog wel eens wat

ruim. Ik heb ze heel duidelijk, hè. En als ze bereikt zijn, dan is dat ook heel duidelijk.

Maar ze zijn best nog wel eens wat ruim. En dat vinden mensen soms heel eh ingewikkeld is omdat

ze dan juist voelen van ja, maar wat mag ik nou wel en wat mag ik nou niet? Die grenseloosheid

maakt het ook weer onveilig. Ja, precies. Dus ehm ja en eh ik heb wel gemerkt dat die duidelijkheid

van grenzen en van toch blijven hè ook als wel over de grenzen gegaan is eh dat er geen

consequenties bij zijn van nou dan moet je bij mij weg. Je hebt dus 5 24 mailtjes teveel gestuurd,

dus dus nu wil ik je niet meer helpen. Nee, maar nee, want dat is een strafsysteem wat we

ook heel goed kennen. Dus dat hè daar haak je dan weer op in. Daar zit je ook eigenlijk ergens een

beetje op te wachten, denk ik. Als ik heb gezegd één mailtje per week en jij stuurt er lekker 20,

dan zit je ook een beetje te wachten dat dat straf komt natuurlijk hè, want dat dat hoort je zit

zeker op een reactie te wachten. Dat hoort daar weer bij. Precies. Dus kun je in vanuit de rust,

vanuit het staan bij jezelf als hulpverlener je grens gewoon neerleggen. Zeggen: "Joh, hè,

hadden alvensproken één mailtje per week." En gewoon duidelijkheid, ritme erin, duidelijkheid

erin. En dat is voor zeker voor de beschermers, want die draaien ook een heel stuk van het leven,

is dat gewoon ontzettend belangrijk. Ja. Ja, zeker. Ja, gewoon dat er een beetje

de ritmeestructuur in komt. Dat ze weten waar ze aan toe zijn. Maar dat ze weten waar ze aan toe

zijn. Ja. Ja, zeker. En ga niet het gevecht aan, ga het niet persoonlijk opvatten, want het gaat

helemaal niet over jou als persoon. Het gaat in feite over hun taak en over hun pijn. En ehm ja,

laat gewoon eerlijk zien wie je bent. Ja. En leg ze ook niks op aan je eigen ideeën ofzo. Ze zijn

alleen maar de ideeën opgelegd bij hun, op hun. Ze moesten alles geloven wat een ander zei. En ja,

de ze zijn daarin echt zo eh zo kapot gemaakt. Ja. Ja, dat is wel een hele goede dat je dat

zegt. Het is natuurlijk zo belangrijk om juist de de keuzevrijheid te laten, hè. En ehm ik ik zie

het ook graag als een samenwerkingsverband, om het maar zo te zeggen. Ja, laat ze zelf inbrengen. Wat

wat vind je fijn? Want we bijvoorbeeld nou eh als jij in je praktijk zit, nou misschien zijn er een

paar die zeggen: "Ik wil helemaal niet op een stoel zitten. Dit verhaal wat ik ga vertellen

is veel te groot voor deze kamer. Ik moet naar buiten." Ja, hè? Dat je dat overleggen met elkaar.

La laat laat ze weten dat je naar ze luistert. Daarmee laat je zien dat ze je zo belangrijk

vindt ook. Dat klopt. Ja. Maar daarmee geef je hun ook vertrouwen. We gaan hier een samenwerking aan.

Het is niet ik die weet hoe het allemaal moet en die jou eens even gaat helpen. Nee, dat is ook

helemaal niet zo. Het is een samenwerking en ehm daarin kan kan kunnen we overleggen. Daarin kan

ook inbreng zijn en dat is juist ontzettend mooi. En ik denk dat dat vertrouwen geeft uiteindelijk

naar beide kanten. Ja, absoluut. Want ik dat weet ik nog wel heel goed dat je op een gegeven moment

eh de samenwerking aangaat, maar soms eh weet je het gewoon ook niet helemaal precies hoe het bij

iemand getraind is, hoe het bij iemand werkt. Als dan de beschermers eh horen van hyé, wil

je met ons meedenken? Wil je met mij meedenken? Want ik weet het ook niet allemaal. Hm hm. Joh,

bij mij groeiden ze 3 me hoog, want ze worden serieus genomen. Ze worden gezien en jij hebt

hun nodig. Precies. Nou, dat is ook echt zo. Zo zie ik het ook echt. En daarmee

geef je ook een stukje vertrouwen aan hun. En wie heeft dat nou ooit gedaan? Nee. Ja,

niemand. En zij kunnen het misschien ook nog niet altijd aan jou geven, maar als jij het

wel aan hun geeft, dan is dat iets wat dat hebben ze nog nooit meegemaakt natuurlijk. En e zijn wel

eh betrouwbaar. Ja, ze zijn betrouwbaar. En je geeft een stukje betrouwbaarheid aan hun. Een

stukje van ik heb jullie nodig, maar ook een stukje verantwoordelijkheid. Ja, precies. En

dat is een hele andere verantwoordelijkheid die ze altijd hebben moeten dragen. Maar dit

is een een stuk eh jullie willen eruit in ieder geval de meeste willen eruit. Ja. Eh je geeft een

stuk verantwoordelijkheid van dan gaan we het met elkaar doen. Zo is het. Ja. En het was altijd een

opgelegd systeem hè wat ze waar ze mee getraind zijn. Ja. Dit geeft zoveel ruimte, zoveel veel

veel groeimogelijkheden voor hun ook, hè. Ja. Ja. Nou, dat is precies inderdaad mijn ervaring

en hoe ik dat het liefste aanpak. En dat is dan natuurlijk ook de hoop hè dat dat lukt. Ja. Ja,

want ik vind dat heel bijzonder als je dan uiteindelijk inderdaad de medewerking krijgt

van de beschermers. Nou ja, dat zeiden we net al even. Ja, dan kan het ook als een trein gaan. Ja,

hè. Dan zijn ze echt je grootste medestanders en kunnen ze juist ook helpen naar binnen toe met

de goede boodschappen ook. De goede boodschappen worden ook verspreid dan van eh oh hier eh hier

is Carla eh die gaat ons helpen en eh we gaan we allemaal naar luisteren. Dat gaat soms ook echt

zo van eh en luisteren allemaal. Ik zeg dat hoeft ook weer niet per se. Nee, maar oh het helpt zo.

Het helpt zo om die jongens mee naar binnen. Want ik heb ook wel eens rondgelopen. Ik zei:

"Er is iets. Het klopt niet. Het het werkt niet." Waar en e waar waar is die persoon? H Maar dat

weten wij wel. Nou en dan lopen ze met je mee. Ja. Ja. Hè? En dan hoef je er zelf niet alleen heen,

maar dan lopen ze mee en dan is daar al een stuk vertrouwen in, hè. Precies. Ja. En dat is gewoon

superfijn. Ja, van binnenuit ook. Die kijken denk ik ook naar vinden de beschermers het eh

goed? Nou, dan dan kunnen we ook wel of dan durven we ook wel ofzo, hè. Dat is Ja, die gaan voorop.

Klop. Ja, hè. Ja. Ja, zij zij beslissen echt mee. Ja, dat klopt. Ja. Ja. Een een intense groep, een

heftige groep soms, maar ook echt een hele mooie groep delen, hè. Ja. En essentieel voor het hele

systeem. Ja. En ook voor het helpen met groeien van de kern. Ja. Om die groter te laten worden,

hè. Want de beschermers zien de bij mij in ieder geval zagen ze de kern als heel klein. De kleine

Emma altijd die moet beschermd worden. Precies. Hè? En en toen ik begon te groeien en mijzelf

aan hun begon te laten zien, ik zei: "Maar ik ben volwassen hè nu." En dat zij mij begonnen

te zien. Ja. eh dat zij op een gegeven moment eh ook vertrouwen in mij begonnen te krijgen van ik

ga ook de boel hier eh mee beslissen. Ik ga ook mee in het beslisteam zeg maar. Ja. Ja, precies.

Eh hoe gaan we dit doen en eh wat gaan we doen en bij wie blijven we en wie blijven we niet? Ja,

maar dat eh hetouwen hun gaat krijgen. Hoe groter de kern wordt, hoe meer vertrouwen eh eh zij aan

de kern geven. En betekent ook dat hun wat meer achteruit kunnen, wat meer uit kunnen gaan rusten.

Want zij hebben echt volle porties diensten gedraaid jarenlang. Er zijn er ook een paar die

echt gewoon hartstikke moe zijn en echt moeten uit gaan rusten. Ja. Nou ja, dat is natuurlijk

ook zo. Zij ga zijn altijd voor de overleving gegaan. Altijd. Aan. altijd aan zijn altijd aan,

altijd alert, altijd gericht op overleven en beschermen. En ehm ja, dat is natuurlijk heel

mooi proces als zij meer vertrouwen in de kern krijgen. Ja. Tot zoverre dat zij zelfs af en toe

hun taak even durven neer te leggen, nou dan ben je heel ver met een beschermer, hè, want dat zit

zo ingebakken dat zij altijd aan moeten. Maar ik denk ook wel dat beschermers kunnen verhinderen

dat de kern groeit als zij dat overblijven nemen. Ja, zeker. Ja, tuurlijk. Ja. Ja. Dus dat dat eh

dat zou heel mooi zijn als dat meegaat. Ja. En als de kern steeds groter en sterker wordt en

dat zij daar meer vertrouwen in kunnen krijgen. Dat het naast elkaar kan hè en dat zij het niet

altijd meer over hoeven te nemen zodra ze ergens een bedreiging zien hè. Maar dat je dat zelf als

kern ook op een gegeven moment kan doen en kan zeg ja, jij moet ook hun vertrouwen winnen,

want ik weet nog heel goed dat ik eh we moesten ergens heen rijden en dat ging door triggergebied.

We moesten uitstappen in triggerbied. En dat ik zei: "Ik wil rijden." Dus nee, de de beschermers

rijden niet. Ik wil rijden, want ik wil niet dat er een andere agenda draait. Hm hm. En dat dat we

zeien van ik ik ehm ik ga jullie straks weer thuis brengen en we gaan niet ergens tussenstop maken.

En eh dat hebben we gedaan. En dat je dan echt aan hun laat zien als ik zeg dat er geen andere agenda

draait, draait er ook geen andere agenda. En dat heeft echt een enorme stoot aan vertrouwen aan

mij gegeven toen die rit. Ja. Ja. Bijzonder. Het was echt heel bijzonder. Ja. Dat is echt oké. Ze

zegt dit en ze doet dat en dat klopt met elkaar. Nee, precies. En we kunnen het ook een soort aan

haar overlaten ofzo. En ze kan rijden ook heel fijn. Ja. Ja. Ja, precies. Ja. Ja. Dus dat was Ja,

dat was heel heel tof om mee te merken. Ja. Ja. Ja. Dus dat vertrouwen moet je ook weer geven

vanuit de kern aan hun. Ja. Ben ik te vertrouwen? Nee, ik speel geen spelletjes met jullie,

want jullie hebben altijd voor mij gezorgd. Ik ga ook voor jullie zorgen. Ja. Ja. En altijd voor je

gevochten. Ja. Ja. En ja, je bent er eigenlijk gewoon fysiek ook gewoon nog hè, letterlijk door

jouw beschermers. Door door hun. Ja. Ja. Dus eh goh ja, mooi hè? Een hele aflevering over de

beschermers. Ja. Nou, dat verdienen ze ook toch? Dat vind ik wel. Applausje voor de beschermers.

Ja. Ja, dat vind ik zeker. Ja, het is echt mooi om zo eens over ze te kunnen praten en eh

hopelijk ook gewoon wat meer inzicht te geven, hè. Want ik denk dat het hier heel vaak op misgaat,

hè. Mensen die afknappen op beschermers, die afhaken op beschermers, eh die dingen persoonlijk

opvatten van beschermers en dan ben je gewoon dan ja, dan verlies je het gewoon. Ja. Hè, dus als

je hier doorheen kunt kijken, hier doorheen kunt durft te prikken, eh samenwerking durf te zoeken,

vertrouwen durft te geven als hulpverlener, ja, ik denk dat dat echt heel hard nodig is en ehm ja, de

weg naar binnen zeg maar opent. Ja. Ja, absoluut. En dan eh doen we een aflevering lof over de

bescherm. Absoluut. Ja. Ja, heel mooi. Nou, dan ronden we deze aflevering eh ook maar af, denk ik.

Ja. Ja. Ja. Heel goed. Eh dan gaan we de volgende keer eh verder praten over de verborgen delen. Nou

wil ik jullie allemaal hartelijk bedanken voor het luisteren en tot de volgende keer. [Muziek]