Hallo luisteraars, welkom bij de podcast
van Fredo Wing voor SRM Survivors. Mijn
naam is Carla Hamoen. Ik ben psycholoog
en werk al zo'n 25 jaar met SRM
survivors en mensen met dis.
Ik ga in deze podcast op reis met Emma,
een survivor die ons mee gaat nemen in
haar wereld. om inzicht te geven in
geprogrammeerde dis en om survivors aan
te moedigen in hun helingsproces.
Hallo luisteraars, welkom bij aflevering
22.
Ehm welkom ook weer voor jou Emma.
Ja, dankjewel.
Eh we gaan verder met vragen
beantwoorden.
Ja.
Nou beginnen we met een
algemene vraag over ritueel misbruik.
Zijn er specifieke plaatsen waar de
cultmeetings altijd plaatsvinden?
Wat eh
ik wou vragen: Wat is daarop je
antwoord, Emma?
Ja.
Nou ja, ja nee denk ik hè, want er zijn
natuurlijk specifieke eh plaatsen waar
de cult meetings plaatsvinden als in zij
kiezen hele specifieke plekken uit. Ja,
precies. Ja.
Ehm maar ze veranderen ook van plek op
het moment dat een plek riskant wordt of
ehm
Ja. Dus een reizend circus heb als
iemand horen zeg.
Dat is denk ik wel waar.
Ja, dat is wel treffend. Ja.
Ja.
Ja.
Nee, dus er zijn wel eh speciale plekken
afsteken voor eh de wat grotere meetings
waar ook de regiogroepen bij elkaar
komen.
Ja. Ja.
Maar eh als dat eh geen veilige plek
meer is, dan wijken ze ook gewoon uit.
Ja,
dus dan eh zoeken ze andere plekken op.
Ja, precies. En vaak zijn het plekken
met een bepaalde geestelijke lading hè
of een bepaalde geschiedkundige lading
of
Ja.
Ja. Wat ze dan zoeken. En natuurlijk ook
gewoon eh hoe zeg je dat?
Ontoegankelijke plekken in de natuur hè
waar niet zo gauw iemand anders
langskomt. Eh eenzame plekken eigenlijk.
Ja. Ehm
in de natuur, maar ook in bepaalde
gebouwen of kerken of nou ja, kelders,
je noemt het maar op, hè. Dus eh vaak
toch een beetje obscure plekken zull we
zeggen. Eh waar wel ehm een bepaalde
lading aan vastzit vaak of nou ja, een
bepaalde duistere energie zo je wilt
vanuit de geschiedenis of hè Ja.
Ja, dat is eh extra mooi meegenomen zeg
maar voor wat er daar eh die avond
gebeurt.
Ja. Ja, precies.
Dat dat eh zo heb ik hem altijd al een
beetje gevoeld, zeg maar.
Ja. Ja.
Naou een poosje terug war eh hadden we
een gesprek met iemand en die eh zei eh
ja zo'n plek eh waar zo'n cultmeeting
is, dat is eigenlijk hier wel vlakbij.
Want wij hebben natuurlijk eerder eh een
aantal plekken genoemd, hè. Het schoolse
gat hebben genoemd en eh op de Velu zijn
een paar andere plekken.
Ja. Ja.
Eh en ik merk meer als als je dat noemt
als plek dat mensen daar een beetje van:
"Oeh, oh, maar dan dan ga ik daar niet
meer heen."
Hm hm. Ja. En ehm
ik zou eigenlijk willen zeggen dat hoeft
niet
omdat ik 10 jaar geleden zou ik dat ook
niet doen hè.
Maar eh
wat ik geleerd heb is
die plekken waren er al. Dat zijn hele
oude plekken.
Hm hm. Ja,
dat is ingenomen door eh geestelijk
beladen dingen. Het is ingenomen door
cultgroepen, maar dat was het in de
origine niet. Het is een stuk schepping.
Het is een stuk natuur.
Ja. Ja. Ja.
Kijk, wat daar gebeurt is echt niet oké.
Maar dat betekent niet dat je daar dus
niet meer kan komen. Ehm sommige plekken
zijn niet fijn om te om te zijn. Dat dat
is dat is helemaal goed als je daar een
keuze op maakt. Maar wat ik heel erg
geleerd heb is dat ik hoe meer plekken
ik weet in Nederland daar gebeurt wat
dat er steeds meer gebied waar ik dus
zou willen komen mij ontnomen wordt
eigenlijk.
Hm hm. Ja.
Ehm en op een gegeven moment heb ik
gekozen om dat niet meer te willen.
Oké.
Er zijn een paar plekken waar ik gewoon
niet wil komen omdat ik daar eh hele
nare herinneringen aan heb.
Ja. Maar ik ga mij niet elke cultplaats
die ik weet ontzeggen omdat daar een
cultfeest is of geweest. Omdat je dan
weer wordt vastgezet in in je
bewegingsruimte eigenlijk.
Ja.
Je wordt weer beperkt in waar je wel en
niet mag komen. Dat is precies zoals het
was vroeger.
Ja. Ja. Je wordt weer beperkt in je
bewegingsvrijheid, hè. In je vrijheid
eigenlijk gewoon.
Ja.
Ja.
Dus eh ehm tuurlijk is het goed om zulke
dingen te weten, maar ik zou ook het
niet willen aanmoedigen om daar dan per
se voor weg te blijven.
Hm hm.
Kijk, je gaat daar echt niks vinden,
want het wordt allemaal keurig opgeruimd
wat er gebeurt.
Ja.
En voor heel veel mensen is het ook
gewoon een bos. En eh
en een bos is ook gewoon een bos waar
waarin geleefd wordt en en daar is leven
en daar de prachtige bomen staan daar.
Zeker de oude bosses. Ik vind ze
prachtig en die enorme grote bomen. Ja,
ik word daar heel blij van. Maar dat
betekent dus dat ik niet meer die oude
bossen in kan gaan omdat ik bang ben.
Ja.
Hè voor wat ik daar eh of herinner of
tegenkom of weet wat daar gebeurt.
Ja,
dat zou ik best wel eh
ja, dat dat vond ik heel naar op een
gegeven moment. Ik denk maar dat wil ik
niet. Dus ik ga ik kies daarvoor om daar
toch heen te gaan.
Ja. Om wel gewoon naar het bos te gaan
of Ja, precies.
Ja. Of nou ja. Maar ja, maar weet je als
je gaat opnoemen waar al die dingen eh
plaatsvinden.
Ja, dat is wel
kan je niet meer naar het bos, kan je
niet meer naar het stand. Dan kan je
niet meer naar de duinen. Je kunt
nergens heen. Je kunt
je kan niet meer naar de Hei.
Nee.
Ehm dan kun je niet meer naar allerlei
steden en plaatsen en en dat soort
dingen.
Nee, dat het is allemaal besmeurd.
Ja,
maar ik denk in hoeverre laat je jezelf
dus weer eh hè bepalen
Ja.
door hun waar jij mag komen en waar je
niet mag komen.
Nou, dat is het ook. Ja,
maar het is heel goed om jezelf af te
vragen: "Hé, wat doe ik mezelf aan als
ik daar ga lopen?" Weet je, dat dat moet
je natuurlijk nu gaan doen als je dat
over de kop. jaagd.
Nee, hoe heilzaam is het voor je, hè? Is
het juist een onderdeel van het herstel
om weer te zeggen: "Nee, ik wil niet
meer uit angst eh het bos maar
vermijden. Ik wil ik hou van bomen. Ik
wil graag in het bos gaan wandelen." Dan
is het heilzaam voor jou herstel om het
wel weer te gaan doen,
hè. Eh word je daar nog helemaal naar
van of getriggerd of of wat dan ook, ja,
dan is het nog niet de tijd, zou ik
zeggen, hè.
Nee, maar het is ook een stukje ruimte
weer innemen, wat je altijd dus ontnomen
is.
Ja. Ja. Ja, dat is het ook. Ja.
Ja. Eh wat ik hier eigenlijk wel bij wil
aansluiten is dat ik eh
een poos terug echt door het hele land
eh moest eh rijden ook voor mijn werk.
En toen eh eh ik merk dat dat je een een
gebied uit een regio uitreijd eigenlijk
en niet een regio van de kaart, maar een
culregio en bij een andere culturregio
naar binnen rij.
Ja. Dat je dat als het ware aanvoelt.
Dat voel je aan. En dat ik het gevoel
heb van
ik hoor niet in deze regio. Ik hoor niet
bij deze cultgroep. Dus ik mag ook niet
uitstappen. En het was zelf zo van dat
ik heel nodig naar de wc moest maar dat
ik dus niet durfde uit te stappen omdat
ik wist dat ik op ander grondgebied was.
Oké. Ja.
En toen dacht ik ook van nou dit ik heb
dit ook nog nooit gehoord. Zou dit
hierbij horen of is het gewoon ja wat
wat is dit? Maar ik denk ja, maar ik
moet gewoon eigenlijk hartstikke nodig
plassen. Dat is toch in het hier en nu,
weet je wel. Ja. Ja,
daar heeft geen toren te toren mee te
maken. Maar ik vond het wel heel eh
opmerkelijk
dat ik zo merkte dat je dus eh in andere
gebieden eh je bevindt, zeg maar.
Ja. Ja. Ik kan me best wel voorstellen
dat het zo werkt, hè. Dat dat bepaalde
eh cult als het ware eh
ja, zo'n gebied klaimt. Ja. Ja, precies.
En dat jij dat er dus kunt aanvoelen.
Zeker ook omdat je daar uitkomt als het
ware. Dat je dat je dat toch aanvoelt.
Ja.
En ehm
ja, ik ik vind het wel goed dat je het
vertelt, Emma, want eh wie weet is er
wel zijn er wel meer mensen die dat
hebben. Anders dat ook wel zo. Maar ik
denk ja, weer weer zoiets van laat je
hier je weer houden.
Eh of zeg je nee, maar dit is gewoon
hier mag ik gewoon zijn. Ik mag leven in
Nederland. Ik mag leven in deze wereld.
Ik neerzetten.
Ik ben een mens. Ik ben ik mag een
menswaardig bestaan hebben eigenlijk,
hè. Ik hoef niet steeds meer eh in het
onzichtbare te zijn. En eh
ja. Ja,
maar het was wel ik vond het wel een
heel onmerkelijk en ook wel heel
spannend. Ik denk wat gebeurt er dan als
ik uitstap? Ik denk do niet zo raar,
weet je wel.
Maar het het maakte me wel eh het maakte
me opgejaagd en zenuwachtig denk ik. Dat
er mag dus ook niet makkelijk zomaar
vermengd worden, hè, in die groepen. Dus
daar dacht ik toen aan.
Nee, nee, ik denk dat dat ook echt wel
over hun controle ofzo gaat of over de
macht die ze zoeken, hè. Dat je dus eh
als het ware een soort toestemming van
hun moet hebben om daar te mogen zijn of
iets in die trand. En
ja, zo voelde dat een beetje. Ja.
Ja. Ja. Ja. En dat is dus niet de
realiteit waar jij in wilt leven, hè.
Jij wilt in jouw in de vrijheid leven
die jij mag hebben hier als mens. Ja. en
waar jij overal mag gaan en staan waar
jij wilt in dit land. En ehm ja, dat je
ook van de schepping mag genieten, hè.
Want ja, dat is natuurlijk eh ik denk
vaak wordt natuurlijk juist ook
schepping of of dingen die kunnen
troosten of dingen die kunnen helpen, de
zee, ik noem het maar wat
hè, de hij of gewoon mooie plekken
worden juist besmeurd.
Ja.
Omdat die ook troost en heling kunnen
brengen, hè. En en als jij er nu naar
kijkt, dan word je alleen maar
getriggerd of denk je aan nare dingen of
je ziet duisternis.
Ehm
terwijl het zo helend kan zijn dat je
echt de schepping gewoon kan zien voor
wat het is. En en
Ja, klopt.
Ja. Ja, ik ik ben eh opgegroeid op de
veluen. Ik heb heel vaak in dat bossen
in die bossen gewandeld bij het Zolse
gehad vroeger. En zeker in de herfst doe
ik nu soms nog wel eens zorgen. In de
herfst is het gewoon zo prachtig met die
oude bomen en die kleuren allemaal. Ja,
maar ik kan ook wel voelen als ik bij
sommige plekken wandel van ja, hier
hangt die eh duistere lading. Dus dus
hier gebeuren dingen, hè. En ehm soms
kan dat wel een soort
ja, een beetje een creepy gevoel zijn,
hè. Ja. Ja. Ja, zeker weten. Ik bedoel
niet dat dat ik daar angst bij voel,
maar wel dat je het gewoon voelt en dat
dat niet een lekker gevoel is ofzo. En
dan is het inderdaad gewoon zo goed om
echt naar de natuur zelf te kijken en en
gewoon de schoonheid daarvan te zien. En
eh
want die is daar ook en
die is daar.
En door alle dingen zou je dat helemaal
niet meer kunnen zien of vergeten.
Maar het is er gewoon en eh dan je hele
mooie dingen brengen. Maar nogmaals, je
moet daar gewoon achter aan toe zijn en
daar je weg ook opnieuw in vinden.
Maar het is wel heel erg dat hè de cult
en alle duister claimt dingen wat niet
van hun is oorspronkelijk. Ja, daar op
dat hoort niet zo. Het zijn die het zijn
rovers.
Eh
het is het is het is niet van hun.
Nee, dat klopt. Ze eigenen ze zich toe,
maar dingen toe. En dat hebben ze
natuurlijk heel mijn leven hebben ze mij
toegeëigend.
Ja.
Eh dus dat betekent dus nu ook dat zij
dus dus controle hebben over waar ik wel
of niet heen wil. En denk ik dat wil ik
eigenlijk niet. Dus dat was wel een eh
een zoektocht van en hoe ga ik dat
mezelf dan eh geven, teruggeven en
opnieuw inrichten zeg maar.
Ja.
Ja. En dan is het eigenlijk ook
terugpakken van wat jij zelf mooi vindt
en waar jij schoonheid aan beleeft. Eh
en dat niet eh voor altijd laten
afpakken. En dat is denk ik iets wat
eerst in je hart gebeurt voordat je het
zeg maar in de praktijk
eh kunt om bijvoorbeeld naar zo'n plek
te gaan. Ja, begint natuurlijk in je
hart met een soort voornemen van nee, ik
wil me dat niet meer afen. Ik hou van
het bos of ik hou van de zee of
ik hou van de duinen. Ik ga ik wil daar
gewoon heen kunnen. Hè, dat begint denk
ik eerst van binnen.
Ja.
Eh en dat je het dan als het ware ja
terug kan pakken voor jezelf en voor je
eigen vrijheid. Ja, denk ik.
Ja. En ook een stukje stuk acceptatie
ook van ja die er zijn ik loop ook wel
eens in een bos en dan weet ik zeker dat
ik daar geweest ben.
Maar dan loop ik daar langs en dan
gedenk ik
oh ja mooi. Ja
weet je dan gedenk ik wat daar gebeurd
is en en wat ik daar kwijt ben geraakt.
Ja. Ja.
En ehm want het gaat allemaal met mij
mee waar ik kom.
Ja, dat is zo. Ja.
Oh, maar eh ja, die vlinder op jouw
website hè,
daar is wel wat om te doen geweest.
Ja, daar is best wel eens af en toe wat
om te doen om die vlinder. Ja,
want de vlinder de zeker de
modagvlinder.
Ja,
is echt eh cult gerelateerd.
Ja. Nou ja, die wordt door de cult
gebruikt en ingezet. Zo zo moet je het
maar zeggen.
Ehm ja, ik ben er ook wel eens van
betonarchvlinder
is die er op mijn website staat. En nou
is dat eh helemaal niet zo. Eh maar
goed, ik heb wel de Monachvlinder in hun
natuurlijke habitat gewoon gezien. En
het is gewoon prachtig als je die
vlinders zich allemaal ziet verzamelen.
Ja.
Eh hele mooie grote vlinders die dan
allemaal bij elkaar komen om hun ehm ja
hun reis te maken zeg maar.
Ja, dat is gewoon iets heel wonderlijks
van de schepping ook weer en iets heel
moois. En ehm
maar ja, de Mona Vlinder is ook gebruikt
als een als een eh soort symbool van eh
bijvoorbeeld een terugkomprogrammering
hè naar de cult of
vlinders in het algemeen worden gebruikt
eh in programmering. En ehm ik ken ook
survivors die echt heel naar worden van
vlinders en die er heel bang voor zijn
en die ook dat gevaal niet tegen kunnen.
Ja. Ehm kennen ook heel veel survivors
die juist ontzettend van vlinders houden
en die er ook heel blij van worden als
een vlinder zien. Ehm voor wie de
vlinder juist ook staat dus voor die
transformatie hè van rups naar vlinder
en van een nieuw leven.
Ja. Ehm en ik denk de vlinder is een
heel goed voorbeeld van ehm ja, laat je
dat eh inderdaad bepalen door hoe de
cult inzet of kun je het zien als een
stukje schepping, kwetsbare mooie
schepping waar je gewoon van kunt
genieten. Ehm en ik heb natuurlijk eh
vorig jaar een nieuwe website gekregen
en toen heb ik daar ook echt wel over
nagedacht van ga ik die vlinder daar
weer opzetten of niet?
Ja.
En ehm ja, de handen met de vlinder is
natuurlijk eh echt ehm ja, het logo van
Fragel Wing geworden. Ehm gelijk bij de
start. Dat is een vlinder die ik zelf
gevonden heb en ehm
meegenomen heb naar huis, want hij kon
niet meer vliegen. Hij zat op het
fietspad en hij deed helemaal niks meer.
En ik heb hem voorzichtig opgepakt en
mee naar huis genomen.
En toen is die foto ook gemaakt.
Ja.
En toen heb ik eh ja, deze vlinder
gewoon eh op een schoteltje met
suikerwater gezet, zoals dat dan eh
hoort, toch?
En de volgende ochtend werd ik wakker en
fladderde die vlinder door mijn kamer en
en was die weer eh opgeknapt eigenlijk.
Dus toen heb ik het raam opengezet en
toen is die vlinder naar buiten
gevlogen. En eh ik vond dat gewoon een
ontzettend mooi symbool van ehm ja, een
heel mooi symbool voor Fragel Wing, hè,
voor inderdaad, het is zo kwetsbaar.
Ehm
en dan even die schuilplaats nodig
hebben en dan in vrijheid eigenlijk eh
weg kunnen vliegen, hè. En
ja, dat vond ik gewoon symbolisch echt
zo mooi en zo sterk dat dat ik eh dat
dat het logo is geworden. En ik dacht:
"Ja, ik blijf daar trouw aan."
Hè, ik weet dat eh mensen ook vallen
over de vlinder of daar vragen bij
hebben of hoe zit het nou toch met die
vlinder? Het kan toch niet goed zijn,
want eh er staat een vlinder eh op een
website.
Misschien ben jij wel van kul.
Ja, misschien ben ik wel eh nou
gecompromiteerd, want ja, die vlinder
dat is toch niet eh kan toch niet goed
zijn. En
ja,
ehm kan me dat best voorstellen hoor. Eh
maar het is een bewuste keuze om het wel
in dat thema te houden en om mijn logo
erop te laten staan en om in het vlinder
thema te blijven. Ehm juist ook
daarvanuit van nou, het staat voor mij
voor iets heel puurs en eh en krachtigs
en het is gewoon een prachtig stukje
schepping. En ik wil niet dat de cult
dat rooft of ehm dat het een soort
besmet wordt door hoe de cult inzet.
Juist
hè. Het is niet een vlinder is niet van
de cult.
Nee,
nooit.
Nee.
Hè een cult kan een vlinder inzetten. De
cult kan 100.000 andere dingen inzetten.
Dat doet de cult ook, hè. Alles kan een
trigger zijn. Ehm
en dat doen ze ook expres.
En dat doen ze ook expres, zodat je
overal maar op triggert en niet het
normale dagelijkse leven kunt leven, hè.
Ja,
klopt.
Eh dus dat is ook intentioneel. En ehm
ja, ik wil dat gewoon niet laten roven.
Ja.
En
het zegt ook wel heel veel over jou,
vind ik, zoals je dit omschrijft, hoe je
die vlinder gevonden hebt.
Ja. Ja.
Het kwetsbare zie jij de kle Ik bedoel
als je op de fiets zit en je ziet een
vlinder op het fietspad.
Ja. Dan moet je ook nog maar net zien,
weet je wel. Dus jij ziet dat Ja. Je
pakt het op, je neemt het mee naar huis,
je zorgt daarvoor, je geeft wat het
nodig is en je geeft na de vrijheid
terug. En dat is ik zie dat zie ik jou
zo doen ook gewoon in je praktijk met
mensen, hè. Je je pakt het kwetsbare op,
je helpt, je je reiktan, je geeft aan en
eh je wil heel graag dat de mensen terug
in de vrijheid komen. Dus ik vind het
gewoon hartstikke mooi.
Zeker. Ja, dankjewel. Ja. Ja, dat is een
compliment.
Ja. Ja. En zo is dat ook. Dus dus op die
manier eh heb ik ervoor gekozen dat de
vlinder gewoon op mijn website blijft en
eh dat de cult dat niet eh kan afpakken,
hè. En dat het voor sommige mensen ook
een trigger is, dat begrijp ik helemaal
hè. Want het dat gebeurt ook. De cult
doet daar ook dingen mee.
Ja,
hè. Eh zoals de cult met heel veel
dingen iets doet.
Maar dat is van hun hè. dat is hun keuze
dat zij dat doen. En je hebt altijd nu
een eigen keuze van ga ik daar nog in
mee
of ga ik het op een andere manier
eh proberen te bekijken. Eh ik denk dat
is wel echt een uitdaging.
Ja, dat is het ook. En hè ga je in de
prullenbak gooien wat alles wat door de
cult is gebruikt, dan kun je alles wel
in de prullenbak gooien hè. Dan kan je
niks meer doen. Je kan je kan geen
kleren meer aan, want het is allemaal
een kleur wat wel een keer gebruikt is,
hè. Dus ehm
ja, dan blijf je zelfs al zou je er niet
meer komen, blijf je nog helemaal
vastzitten eigenlijk. En dan ben je dus
niet vrij. En dat is een heel proces hè.
En sommige dingen zullen voor mensen
altijd een trigger blijven of iets heel
moeilijks. En nou ja, alle begrippen en
alle respect daar natuurlijk voor hè.
Dat hangt er ook helemaal vanaf
hoe dat is.
Dit blijft ook Dit blijft ook hard
werken. Altijd weer opnieuw.
Ja, dat denk ik ook. Het gaat niet eh
vanzelfsprekend eh makkelijk of of doen
we wel eventjes zo werkt dat niet.
Nee, nee. En er zijn ook denk ik
triggers die zo ontzettend moeilijk uit
elkaar te houden zijn dat dat gewoon
niet lukt, hè. En en dat dat mag ook.
Ja,
daarin gaat iedereen zijn eigen weg. En
eh maar ik vind het wel mooi als je in
je hart kunt besluiten van nee, maar de
cult gaat dat niet
niet meer van mij afpakken of gaat dat
niet meer voor mij bepalen of hè ik wil
daarnaar kunnen kijken zoals ik daar
naar kijk. Ehm en ja,
het is gewoon heel goed om dit te noemen
ook hè. Dat denk ik ook
dat omdat je bent zo eh eh ja gevoed met
hun gedachtes en hun dingen.
Het is goed om om andere denkwijzes aan
te dragen. Dat vind ik daarom vind ik
deze podcast daar ook belangrijk voor om
om ander op ander licht eh ergens op te
te brengen. Niet omdat wij het doen of
dat jullie het moeten doen zoals wij het
doen of hè dat mijn proces het enige is
dat daar gaat het helemaal niet om. Maar
weer eh nieuwe eh zichtswijzes ergens op
nieuwe invallenhoeken van denk er eens
over na. Hoe zou het in jouw leven
kunnen gaan werken? En is dit iets voor
jou? En als je zegt: "Ja, dat wil ik
wel." dan ga je ermee aan de slag en dan
zegt: "Nee, dat ben ik helemaal niet
helemaal goed. Dat geeft niks." Weet je
wel. Maar dan weet je dat dit kan, want
je bent zo eh geherspoeld
eh en met met bepaalde ideeën. Het is
heel moeilijk om nieuwe dingen te
bedenken.
Ja. Ja. Ja, dus soms is gewoon een
andere kijk van hoe het ook kan of hoe
je het ook zou kunnen zien of hoe je er
ook zou mee om zou kunnen gaan geeft al
een stukje
meer eh vrijheid en licht, hè. Het is eh
ja, in de in de groep of in de cult heb
je geen vrijheid van denken of van hoe
jezelf de dingen zou willen zien of hoe
je er zelf mee om zou willen gaan. Dat
is daar niet.
Ehm en je krijgt ook mee dat zij overal
zijn en dat ze alles eh onder controle
hebben en dat dat zij alles bepalen, hè.
Dat is natuurlijk hoe je opgroeit.
Ja. En om dan te horen dat je dat dus
ook kunt ontstijgen en dat je ook kunt
zeggen van nee, maar dat gaan zij niet
meer voor mij bepalen. Ik wil zelf
bepalen vind ik een vlinder wel of niet
mooi of kan ik daarmee omgaan of niet?
Wil ik graag in het bos wandelen
eh of bij de zee of is dat beter even
van niet? Maar dat je dat het vanuit
jezelf kan komen
je zelf keuzes kan gaan maken. Dat is
ontzettend belangrijk en heel erg nieuw.
Ja. En ik denk dat bewuste keuzes ook
heel belangrijk zijn. Daarom vond ik dat
ook wel mooi om dat met jullie te delen.
Dat dat het opnieuw vlinder het
vlinderthema in mijn website te stoppen
en dat logo er weer te plaatsen. Dat dat
echt een bewuste keuze is met een met
een gedachte erachter hè. Dat het dus
niet achterloos is of alsof ik niet door
heb dat vlinders ook een trigger kunnen
zijn ofzo. Maar dat het een hele bewuste
keuze is geweest. En dat ik dacht: "Nou,
de podcast is ook een mooi gelegenheid
om dat dus uit te leggen."
Ja.
Hè waarom ik daarvoor kies.
Nou, een een vraag die daar denk ik heel
erg mooi op aansluit is van een
hulpverlener die vraagt: "Ik snap dat
overlevers heel veel triggers hebben.
Juist bij geloofsdingen zoals avondmaal
vieren.
Dan kun je dat allemaal vermijden of
ombuigen naar iets wat erop lijkt, maar
laat je het dan juist niet roven. Het
origineel is van God en is goed." Kan je
dan niet beter werken aan herstel op die
gebieden in plaats van het vermijden?
Ehm
ja, ik denk
ik denk wel dat dat een beetje is waar
wij het natuurlijk net over hadden, hè.
Dat je niet vanzelfsprekend inderdaad eh
alles laat roven of laat bepalen door
ehm door de triggers eigenlijk.
Ehm
ik denk dat het gewoon al heel erg
belangrijk is dat je weet dat je erop
mag gaan kiezen.
Ja, dat
en wat je ermee doet, dat is helemaal in
jouzelf hoe ver je bent en wat je aan
kan.
Ja.
Maar dat je erop mag kiezen. Dat het
niet maar vanzelfsprekend is vlinders
zijn van de cult. Nee. Eh dat je het nu
denkt eh oh ja. Oh ja, dit is ze waren
er al, weet je wel.
Ja. Ja. En ehm eh ik denk dat dat de
eerste stap is dat je zelf gaat denken
van ik heb er eigenlijk gewoon keuze op.
Ik mag het ik mag het anders gaan
denken.
Ja. Ja. En dat je dat dus
als hulpverlener denk ik ook mag
meegeven aan mensen hè. Want ik denk dat
je ook niet voor een ander kan bepalen
eh hoe erg een trigger is of
nee.
Ehm
waar iemand is of moet zijn om een
trigger te kunnen overwinnen, hè. Dat
dat is natuurlijk het helemaal het
proces van de van de van de survivor. En
ja,
en daar kun je als hulpverlener niet in
ehm daar kun je niet in bepalen ofzo hè
wat iemand zou moeten doen met een
trigger of niet.
Nee.
Ehm natuurlijk wil je graag als
hulpverlener dat
mensen niet meer hun hele leven door
triggers worden bepaald hè. Want je wilt
graag de vrijheid voor de voor de
persoon hè. En dan en zolang jij door
triggers wordt bepaald zit daar nog een
stukje wat niet vrij is, hè. Dat dat is
natuurlijk zo.
Ja.
Ehm en nou ja, wat deze vragen steller
zegt, het origineel is van God, het is
natuurlijk wat wij net ook zeiden, hè.
De schepping bijvoorbeeld, alles wat met
schepping te maken heeft, wat als
trigger is gebruikt, eh is eigenlijk
schepping, is dus goed, is voor origine
inderdaad van de schepper.
Ja. Eh en natuurlijk wil de cult of de
groep dat roven en besmeuren. Ehm dus ik
denk dat dat een heel mooi uitgangspunt
is. En nou ja, dat is eigenlijk ehm over
het avondmaal zou je kunnen zeggen is
dat natuurlijk ook zo, hè. De Here Jezus
heeft dat bedacht, hè. Het symbool van
het avondmaal om dat om dat te vieren.
Ehm
dus ja, het is dat is het origineel
eigenlijk hè. En en de cult is in dat
opzicht natuurlijk eigenlijk altijd de
de na-aper zeg maar hè, die er iets op
fabriceert.
Ja.
Ehm
maar en dat hebben we ook wel gezegd in
die aflevering waar we het over de avond
hebben gehad.
Sommige triggers zijn zo ontzettend
moeilijk om dat uit elkaar te houden.
Ja.
Ehm dat eigenlijk dan eh ja, het beste
eh de beste uitkomst is dat je het op
een andere manier kunt bekijken of kunt
ombuigen naar iets anders wat wat een
wat een goede betekenis voor je heeft,
hè. Want eh sommige triggers zijn
makkelijker uit elkaar te halen dan
andere. En
eh het avondmaal is er denk ik één die
ontzettend moeilijk eh uit elkaar te
halen is met hoe het is bedoeld en hoe
het in de cult is geweest.
En ehm ik denk dat dat ook wel de reden
is geweest dat we daar op die manier
over gepraat hebben in die aflevering.
En zo kunnen er nog wel meer triggers
zijn die gewoon heel moeilijk uit elkaar
te halen zijn.
Ja.
Waardoor dat gewoon niet lukt en
Ja.
Ja. waardoor ehm
ja, je dan toch als je het op een andere
manier bekijkt of een andere uitleg
ergens aan geeft dat je dan wel eh meer
in de vrijheid komt, hè. Dat is
uiteindelijk wat je wil. En in de
vrijheid ook van keuzes maken, van je
eigen keuzes kunnen maken,
hè. Dus ik denk dat het ook net zo goed
een dappere keuze is als je zegt ehm ik
ga even niet naar de kerk als ik weet
dat er avondmaal is of ik laat het even
aan me voorbijgaan. Dan maak je ook een
bewuste keuze die van jouzelf is. En ik
denk dat dat
zer dat is het allerbelangrijkste. En
dat is dat is
vind ik de belangrijkste stap die je
maakt. Omdat je
je eigen keuze vrijheid eh pak je dan
ook weer terug. Pak je weer terug.
Daarom. En dan is het ook een stuk
erkenning van dit is gewoon zo'n
moeilijk iets voor mij. Dan moet ik
mezelf niet aandoen, hè. Dus voor mijn
eigen welzijn doe ik het niet. En dan
komt het uit je eigen hart. En ik denk
dat dat het allerbelangrijkste is.
Ja, dat denk ik ook. Ja.
Hè? En ehm
ja, dat in die zin je wil het liefste
niet dat triggers macht over je leven
houden, hè. Eh dus daar en dan gaat het
denk ik niet eens om de trigger an zich,
maar omdat jij zelf je eigen vrije
bewuste keuzes kunt maken.
Ja. Ja.
Van wat je er wel of niet mee doet of
kunt doen, hè. Wat voor jouw eigen
welzijn op dat moment het beste is.
Dan breek je eigenlijk al met de trigger
als je erzelf voor kiest.
Ja. Ja. Ja, precies.
En dan zet je jezelf in de vrijheid
daarin. En en wat je dan ook kiest,
maakt dan niet zoveel uit. wat voor jou
op dat moment het
als het maar niet met de automatische
gehoorzaamheid is aan de cult.
Dat Ja, precies.
Ja.
Ja.
Ja. We hebben nu een aantal gaan even
een aantal vragen beantwoorden eh over
eh zwangerschap, over de babytjes in de
groep en de offers. Dus
ja,
als je je heel erg eh op triggert, zou
ik even heel voorzichtig zijn of
ja,
even heel goed op jezelf letten. Maar
dit dit zijn even de komende eh vragen
van deze aflevering verder.
Ja, heel goed dat je dat even zegt,
Emma, want dat eh klopt inderdaad. Komen
nu best wel wat vragen die eh nou heel
emotioneel kunnen zijn, hè, en pijnlijk
kunnen zijn.
Ja.
Ehm een vraag die we over de
zwangerschappen hebben gekregen. Hoe kan
het dat men de zwangerschappen niet
ziet?
Ja, jij zei het zelf in de in de vorige
aflevering al even Emma, dat je jezelf
dat ook afgevraagd hebt. Ja, maar hoe
kan dat dan dat ik zwanger ben geweest?
Hoe heeft niemand dat gezien?
Ja. Ja. Hè, dus het is denk ik wel een
hele begrijpelijke vraag.
Ja, dat is het zeker. En ehm
ehm ik denk verschillende manieren
hebben ze daarvoor om eh om het te
verbergen.
Ehm
ik denk e één van de
makkelijkste manieren is gewoon het kind
eh langer thuis te houden. Bijvoorbeeld
langere ziekte periode. Ja.
Kijk en als het dan vanuit school eh de
juiste mensen op de plek zitten, komen
daar ook gewoon geen vragen over.
Ja.
Ehm
wat ik bij mezelf ehm weet eh is ik ben
natuurlijk vanaf mijn 12e zwanger
geweest.
Ja.
En je lichaam gaat dan in een
soort van modus. Eh die leert zichzelf
aan. Ja, dat klinkt misschien heel gek
voor mensen die dit niet kennen ofzo,
maar ik denk dat Survivors heel goed
weet waar ik over heb.
Maar je lichaam past zich aan en zorgt
dat die zwangerschap niet te zien is.
Want dat is de opdracht.
H ja,
hè. En als dat dan eh stelselmatig
gebeurt, kan zo'n lichaam dat
Ja.
En zeker zo vroeg als je dat nou ja, ik
was 12, dat leer je dat dan vroeg aan.
Ehm is de zwangerschap niet tot weinig
eh te zien.
En dan hoef je ook niet met eh ik denk
dat ze eh ook wel eh van die af eh
ja, dat ze het soms afbinden. Ja, vanuit
de groepen. Ja, dat dat heb ik ook wel
eens gehoord inderdaad dat gebeur of dat
er wel met medicijnen wordt gerommeld
zodat het eh eh niet gezien wordt.
Kijk, ik weet het natuurlijk niet
helemaal precies, want ik ben niet een
culte lidgroep, zeg maar.
Nee, en daar komt natuurlijk bij dat jij
zelf helemaal niet wist dat je zwanger
was, hè. Want er zijn eigenlijk delen
zwanger. Het lichaam is natuurlijk
zwanger, maar er zijn delen die dat
dragen, hè. Dus de dus de persoon die
het eh het het buitenleven leidt
eh weet helemaal niet dat hij zwanger
is.
Nee, mijn eerste zwangerschap was van
mijn oudste kind. Mijn levende oudste
kind.
Ja. Je bewuste jouw eerste bewuste
zwangerschap. Ja, precies. Ja.
Mij hè. En dat daarvoor al heel veel
geweest waren, dat wist ik dus echt
niet. Nee,
en het was amper aan mijn lichaam te
zien. Eh het niet.
Nee,
het was Nee. Ja, ik weet dat met mijn
bevalling van mijn oudste dat ze zeiden:
"Ja, jouw bekkenbodem is wel heel
stevig." Weet je wel? Dan denk ik: "En
nu denk ik oh misschien was het daardoor
wel eh kwam het wel daardoor dat je
zoveel te dragen hebt gehad."
Ja.
Maar het was niet te zien.
Nee.
En ik was broodmager altijd. Dus het was
mijn lichaam ging gewoon in de
overleving van de zwangerschap. Ja. Ja.
Ja. En ik denk dat het dus ook eh op een
bepaalde manier een vorm van dissociatie
is eigenlijk. Ja.
Ehm dat je lichaam het dus niet laat
zien.
Ja.
En ja, misschien klinkt dat heel eh
vreemd voor mensen die dat niet die hier
niet zoveel van af weten, hè. Maar we
kennen ook uit het gewone normale
dagelijkse leven de verhalen van mensen
die eh zwanger zijn geweest eh en en op
een gegeven moment in één keer een kind
baren op het moment dat ze naar de wc
moeten en helemaal niet wisten dat ze
überhaupt zwanger waren. Dus
ja,
ook in het gewone normale leven gebeurt
dat.
Ja.
Ehm dat een zwangerschap dus niet
zichtbaar of merkbaar is eigenlijk.
Ehm en dat er dus helemaal geen vragen
omheen zijn en dat iemand dan toch
ineens een voldragen kind eh baart.
Ja,
ik weet wel van mijn meervoldragen
kinderen
dat ik eh toen wel een aantal weken van
school ben geweest en dat ik een ja, een
soort van fiver had of een andere vage
eh ziekte toen, want ik had helemaal ik
heb helemaal geen vijver gehad. Nooit.
Maar het was dan een eh een variant van
een viver. Ja, weet je, je kunt het
overal op gooien. Ja, den
een fiver is namelijk wel te testen en
dit was niet te testen.
Nee,
maar goed. Eh ja, dan was ik een paar
weken eh thuis.
Ja,
hè. En ehm als ik daar nu de foto's van
terugzie, dan denk ik zo ook was het zag
er wel heel beroerd uit.
Ja. Oh ja.
En dan was meer aan de hand dan een vage
vage ziekteer
of ik mocht mee eh op eh langere tijd op
vakantie. Weet je wat is dat? Ehm en dan
onttrek je dus iemand uit het zicht van
de mensen die vrij eh dichterbij staan.
En ja, ik denk dat ze dat zo doen op die
manier.
Ja. Ja, soms doen ze het dus echt wel
fysiek, hè, door Maar misschien is dat
ook een manier om het aan het lichaam te
leren, hè. Dat het dus niet zichtbaar
ja,
mag worden. Maar ik denk dat het
inderdaad die dissociatie ook heel sterk
is en dat je lichaam het ook gewoon zelf
gaat verbergen omdat het niet omdat het
er niet mag zijn voor de buitenwereld.
Nee,
en dat is natuurlijk net als met je hele
systeem. Dat mag er allemaal niet zijn
voor de buitenwereld. Dus dat is niet
zichtbaar, hè. Daar hebben we het ook
vaker over gehad.
Ja.
En wat je zegt over langere periode ziek
zijn, dat is iets wat ik zeker vaker heb
gehoord, hè. En dat het voor de
buitenwereld dus zo gecmiceerd
is alsof het of het kind ziek is.
Ja. Ja.
Ehm
maar alle baby's worden niet allemaal
voldragen geboren.
Nee, ook dat hè. Dus er wordt een
zwangerschappen worden afgebroken,
hé. En dan is het natuurlijk helemaal
niks te zien geweest. Nee, dat kan ook
heel goed. Ja.
Ja. Dus ik denk dat daar verschillende
antwoorden eigenlijk zijn op deze vraag.
Ja.
Het is niet zoals in de gewone wereld
dat het allemaal maar zichtbaar is en
dat het allemaal maar het is het is echt
heel anders.
Ja. Ja. Nou, het is een verborgen leven
en je hele ehm
eh systeem inclusief je lichaam
Ja.
eh daarop
leeft daarop
dat dat verborgen moet blijven. Ja,
klopt.
En dat kan dus zo gaan dat ook een
zwangerschap niet zichtbaar is, hè. Want
dat mag natuurlijk gewoon totaal niet.
Ja,
dat is natuurlijk ontzettend riskant.
Ja, absoluut. Ja,
dus ja, ik ik vind ook altijd wel dat
het ergens ook een heel groot risico is
dus voor de cult, hè. En en een teken
van de de arrogantie van de cult van nou
als het nou dat gaat ook niemand zien,
hè.
Ja.
Ja. terwijl de natuurlijke manier zou
zijn dat je dat dus in principe wel aan
op een gegeven moment aan iemand gaat
zien.
Ja. Ja.
Hè? En en ja, dat is sowieso ook in het
gewone dagelijkse leven natuurlijk per
persoon verschillend vanaf wanneer je
dat dan gaat zien.
Ja.
En ehm
dan kan een kindje al best wel groot
zijn voordat je het
Ja.
voordat je het aan de buitenkant
zichtbaar is, hè.
Ja.
Ja.
Ja.
Ja. Dan hebben we een vraag gekregen van
een eh survivor die vraagt: "Ik heb
kindjes verloren in de groep en ik ben
gedwongen om mee te helpen met de
babyofers.
Ik weet inmiddels dat ik niet de enige
ben, maar het voelt alsof ik de last
nooit kwijt raak." Wat is jullie
ervaring in het verwerken van deze
gruwelijke dingen?
Wil jij daar eh wat over zeggen, Emma?
Ja.
In hoeverre kan je je zoiets verwerken?
Dat dat is
dat weet ik niet eh omdat dat denk ik
ook gewoon in eh momenten is en in in
fases.
Hm hm.
Hè, dat je er vaker aan denkt of dat je
er minder vaak aan denkt. Ehm
wat ik veel gedaan heb en het was dat
was eigenlijk wel levensreddend voor mij
is constant mezelf in het grotere
verhaal trekken.
Hm hm. Ja. Hè, dus niet alleen maar dat
jij dat mes eh op dat kindje zet, maar
dat je hem terughaalt helemaal naar
achteren uitzoomt, zeg maar en ziet dat
je gedwongen wordt.
Hm hm. Ja.
Hè, want ze zegt dat ook heel goed. Ik
ben gedwongen om mee te helpen.
Ja.
Er was niets vrijwilligs van jou bij op
dat moment.
Nee, nee.
En dat heeft mij eh zeker mijn schuld eh
gevoel en mijn had ik niks anders kunnen
doen. En ik ik voel me een moordenaar.
al die gedachtes
die hebben me daar
nou ja wat wat kan ik zeggen die heb ik
wat meer los kunnen laten of de woorden
hè je bent een moordenaar die geven ze
aan jou
dat ik die
ja
niet meer heb laten kleven zeg maar
omdat je je uit het verhaal haalt
eigenlijk je bent er wel maar je
je wilde daar nooit zijn
nee precies
kosten wat het kost wil je je daar niet
zijn en toch ben je daar en moet je
meedoen En ik denk daar zit wel voor mij
zat daar een ja een hele grote sleutel
in van ga ik hieraan kapot of ga ik
hiermee kunnen leven.
Ja, dat is
Ja, dat snap ik.
Want je legt de schuldvraag bij eh de
schuld niet de vraag. De schuld leg je
bij een ander neer. Bij degene die er
verantwoordelijk voor zijn.
Ja.
En ehm
dan hou je nog genoeg eh schuldgevoelens
over.
Maar het het het zet het haalt het
zwaard uit je uit uit je uit je uit je
hart eigenlijk, hè. Ja,
want het is afschuwelijk wat daar
gebeurt.
Ja, dat dat is vreselijk. Ja.
H en ook het hele systeem, dat hebben we
eerder eh genoemd. Eh de meiden die
zwanger worden, eh de jongens die moeten
rapporteren dat de vruchtbaarheid is.
Ja.
Eh het het kind wat eh gedragen moet
worden in het lijf. Het moet verborgen
zijn. Op een dag moet er gerappeteerd
worden. Het is levensvatbaar of eh het
is tijd dat het eruit komt of zeg het
maar waar het voor diende welk doel het
eh eh gebruikt moest worden. Dan dan
komt er een abort dus of een bevalling
wordt erop op gang gezet. Dus het
lichaam baart het het deel baart het ehm
en iedereen weet we zijn dit zooteen
kwijt.
Ja. Ja.
Dat is afschuwelijk. Dat is dat ik voel
de kippenvel staat op mijn armen, weet
je wel. Want dat is je zet ehm
je zet elkaar zo eh
ja tegen je jaagt elkaar zo in het
harnas tegen elkaar ook hè.
Ja. Ja.
En dat is gewoon dat is verwoestend met
alle verdriet en alle alles wat daarbij
komt
is dat verwoestend voor jezelf, voor je
eigen hart, maar ook voor iedereen van
binnen.
Ja. Ja. En dan krijg je dat mes in je
hand gedrukt en dan moet je ook dat nog
gaan klaarmaken voor het offer.
Ja.
Weet je dat je jezelf daar niet
kwijtraakt, dat is totaal niet gek.
Nee.
En dat je daar helemaal uit elkaar
klapt.
Dat je jezelf daar wel kwijtraakt. Ja.
Ja. Ja. Dat je jezelf daar helemaal
kwijt raakt. Dat is dat is totaal niet
gek. Nee.
Ehm
eh dat is een enorme last die je daar
meedraagt. Maar ehm ik heb dingen wel
uit elkaar proberen te trekken ook. Ehm
eh weet je het het offeren, het later op
het op het op het rooster leggen, weet
je wel dat dan denk ik ehm bij mij ja,
ik misschien bescherm ik me dan wel
teveel hoor, maar ik ik stop daar, want
dan denk ik dit was mijn kind
en het leefde daar niet meer. Want ik
heb eer verteld over de engel die eh heb
ik gezien die kon mijn kindje ophalen.
Ja.
En het hulsje, het lichaampje
eh komt op dat rooster. Maar dat is mijn
kindje niet meer. Dat is alleen een
velletje.
Ja.
Hè? En en ehm
de het de ziel eh het kindje zelf is al
is al bij mijn papa God. Ehm
want ik denk als ik daar teveel op ga
focussen dat ik dat ook nog allemaal
gedaan heb.
Ik ga helemaal kapot.
Ik ga echt kapot.
Ja. Ja.
Dan denk ik en daar gaat het
uiteindelijk helemaal niet om. Want het
was daar wel, maar ik was er niet. Ik
wilde daar toch nooit zijn. Nee,
dit wil je toch niet doen.
Nee, nee, precies.
En je wordt gedwongen, je wordt compleet
onder druk gezet om dit te gaan doen.
Ja. En er zit al een hele lange
voorgeschiedenis van programmering eerst
nog voor.
Ja.
Dat jij dat zo moet doen, hè. En dat je
dat dat mes moet hanteren en en dat je
het kindje moet moet doodmaken. En dat
is daar is al een hele training en
programmering aan vooraf gegaan.
Ja.
Eh er is niets van jouw ziel of jouw wil
wat dat doet. Nee, absoluut.
Dat is een geprogrammeerde staat.
Ja.
Eh waarin je dat moet doen, waarin je
gedwongen wordt om dat te zijn. En ik
denk
ja, ik denk dat je jezelf beschermt door
het zo te zien.
Ja.
Ehm en dat moet ook wel, want
ja, ik denk het ik vind dat niet erg.
Nee,
want eh
uiteindelijk eh willen ze ook dat je
hier eh aan tenonder gaater
hè. Ik heb het welens gehad over die
zwarte diamanten hè in de geestelijke
wereld die worden op bepaalde plekken
gelegd
hè. Als je daar komt ja gaat helemaal
kapot. Dus toen de verhalen over mijn
kinderen kwamen en
hè dat dit gebeurd was dat ik daarbij
ben geweest dat ik dit gedaan heb.
Dat de offers zijn voorbereid. Want het
het offer voorbereiden al. Ik durf het
niet eens te vertellen hoe dat gaat weet
je wel. Nee.
Maar het kind wordt gewoon
in stukjes gesneden. Precies. Pasklare
stukje. Dit is afschuwelijk. Ja.
En dat doe jij met je eigen kind wat je
net hebt gebaard.
Ja.
Ik denk ik ga hier niet bij blijven. Ik
weet ze zijn daar vermoord. En ik ik zeg
ook heel vaak ik heb ze verloren. Maar
ik weet heus wel dat ze daar vermoord
zijn.
En ik weet dat ze daar eh moesten zijn
voor andere mensen dat die een hogere
status krijgen voor andere doelen. Echt
waanzinnige
ehm ehm
eh hoe heet dat? eh doelen die hun
wilden bereiken.
Ja. Ja.
Daar moest
ten koste van jou en je kind koste van
mij en mijn kindje. Precies.
Dat is dat is al afschuwelijk om daar te
zijn op die plek. Ja,
want ja, heel je leven Ja. alles trilt
on onder je voeten als je daar bent,
weet je wel.
Ja. Ja.
En dan zou je ook nog steeds dat jezelf
dat constant moeten laten zien van: "Ja,
maar ik heb dat gedaan. Ik heb dat
gedaan." Ik denk ik ga ik ga mezelf
daaruit halen, want ik weet het. Ik weet
het.
Je weet dat je dat hebt moeten doen.
En daar en daar stopt mijn weten en mijn
gevoel is ik heb een kindje in mij
gedragen. Ik heb hem een naam gegeven en
hij is nu bij God.
Ja,
want je gaat er gewoon aan kapot.
Ja. Ja. En dat is ook precies hun
bedoeling. Ik denk nou wat jij zegt over
dat zwaard in je hart, dat is dat is
precies toch wat het is wat ze doen. Ehm
ze dwingen jou om jezelf geweld aan te
doen en daardoor komt er een zwaard in
je hart. Dat is hè en en zeker als het
dan ook nog over je kindje gaat. Ja
hè en ehm
maar alles ziddert en huivert en huilt
en schreeuwt. Alles van binnen. Het
raakt iedereen.
Ja. En niemand wil het.
En niemand wil dit. Dus dit is zo'n
geweld tegen je eigen hart.
Ja.
Maar ook tegen het leven. Gewoon het
respect voor het leven. Maar tegen alles
in je binnenwereld ook.
Ja.
En het is afschuwelijk om daar om om
daar om dat mee te maken.
Ja. En om het dus mee te dragen hè dat
dit een last is.
Ja. Ik snap dat heel goed. Dat is ook
echt een last. Ja. En ik zou gewoon ook
haar willen aanmoedigen van haal er de
momenten in uit die jou ook kunnen helen
ergens.
Ja.
De de je warm je warme moederhart voor
dit kindje.
Hm hm. Ja.
Bijvoorbeeld, want dat heb je en de rest
weet je.
Ja. En ik hoef daar niks over te voelen
meer op een gegeven moment, want ik weet
dat doe ik ja, ik haal dat uit elkaar,
het weten en het voelen. Want als ik
daar constant zit te voelen wat ik wat
er ook allemaal nog mee gebeurt, nou ik
ga helemaal aan kapot
denk ik. Maar dat wil ik niet, want
ehm er dan doe ik precies wat hun
willen.
Dan ga je er ook aan kapot.
Maar ik wil mijn kindje
eren en ik wil mijn kindje herinneren.
Ja. En eh ik heb hem een naam gegeven.
Ik heb haar een naam gegeven en ik weet
ik ga ze straks weer zien.
Ja.
En daar hou ik mij aan vast.
Ja. Ja. En ehm
ja, daarmee eer je je kindje en ook
jezelf, denk ik, je eigen ziel, hè, die
verbonden is met dat kindje. Want dat
kindje hoort vooral bij jou.
En dat is ook daar heb je ook liefde
voor.
Hè, en uiteindelijk is dat toch wat
ergens heelt, denk ik,
hè. En de cult zal de schuld altijd op
jou willen leggen.
Ja.
En eh ik heb daar ooit van een collega
een keer een heel mooi woord over
gehoord. Die zei van: "Het is heel
belangrijk om jezelf te ontschuldigen."
Ja.
Hè? En ehm
om om dus ja, niet alleen die liefde
voor je kindje denk ik te voelen, maar
ook de bewogenheid voor jezelf.
Ja. omdat je daar in een situatie bent
klem gezet en gedwongen om iets te doen
wat volledig geweld doet aan je eigen
hart. En ja, ik zeg wel eens van
gedwongen daderschap is dubbel
slachtofferschap, hè. Want ehm niet
alleen moet jij eh wordt er jouw dingen
aangedaan, maar jij ehm moet ook nog
eens je eigen hart geweld aandoen als je
iemand anders iets moet aandoen. En dat
is dat is zo'n lijden. En ik denk dat je
dat je ook mag
jezelf mag onschuldigen en de
verantwoordelijkheid en de schuld mag
neerleggen bij degene die jou gedwongen
hebben. En dat je
ehm ook de compassie daar voor jezelf en
voor je delen die dat hebben moeten doen
eh mag voelen. Want dat gaat je helpen.
Ja.
Hè? Ehm als je het zo kunt bekijken dat
je die dwang om zoiets te doen is zo
hard verscheurend en daar zit zo'n wond
die eigenlijk ook jouw erkenning en je
bewogenheid en je compassie nodig heeft.
En wat jij net ook zei dat je als eh
delen ook zo eh tegen elkaar op wordt
gezet
eh de verschillende delen die hier dan
een taak in hebben. Je wordt zo ook
tegen elkaar eh opgezet. denk van ja,
wat wat kun je beter doen dan om
compassie te hebben voor de delen die
allemaal een stuk hierin hebben moeten
doen, zodat je weer naast elkaar komt te
staan. En ik denk dat
je bent echt uit elkaar gescheurd
op zulke momenten, want dit is zo
ontzettend heftig.
Ja,
maar ik vond het wel heel moeilijk om
mezelf eh te onschuldigen
omdat je er zo op staat, weet je wel. Je
bent daar toch?
Ja. Ja. En en daarom vond ik het voor
mezelf zo belangrijk om mij eruit te
halen, om uit te zoomen. Ga die training
nog maar eens na. Hoe waar hoe zijn we
hier gekomen?
Ja,
dat is daar zijn jaren aan training voor
voorgegaan omdat je iedereen weet
niemand doet dit vrijwillig.
Nee,
hè,
natuurlijk niet. En maar ik vond dat wel
heel erg lastig, want ik vond het
makkelijker om mezelf nog de schuld te
geven dan echt te zeggen: "Ik was hier
echt een slachtoffer en ik ik ben
gedwongen en ik kon niks, want oh, daar
gaat er zo'n put met verdriet over. Open
en en pijn."
Ja.
Hè? En eh
ja, dat dat is wel mooi dat je dat zegt,
Emma, want
dat zie ik ook heel vaak terug dat het
schuldgevoel of de schuld dragen ehm
soms of vaak eigenlijk in dit soort
situaties dus makkelijker is dan de
machteloosheid van het slachtofferschap
ervaren op zo'n moment, hè.
Ja, absoluut. Ehm dat dat
ik heb ik heb liever dat ik daar nog een
een vluchtroute stond te verzinnen zeg
maar en het is dan niet gelukt
dan dat je het gelaten moet laten
gebeuren over en dat je dit maar in
gehoorzaamheid doet.
Dat die plek is zo afschuwelijk om te
zijn.
Ja. Ja. Die machteloosheid is zo pijn
zoveel pijnlijker om te voelen dan
schuld waarin ergens toch nog iets van
controle ligt ofzo, hè. Dus en ehm ik
heb ook wel eens, kijk mijn neiging is
om natuurlijk te zeggen tegen mensen van
het is niet jouw schuld.
En ik heb ook wel eens teruggekregen van
ja, dat kan je nou wel zeggen, hè. Mijn
boek heet ook zo, hè, onschuldig. En dan
zeggen mensen wel eens: "Ja, maar dat
kan je wel zeggen, maar mijn handen
hebben het wel gedaan." Precies.
En ehm ja, krijg ik kippenvel van als ik
dat zeg, want en dat klopt ergens, maar
ehm je bent niet op dat moment je nu
bent als je erover over denkt of aan
terugdenkt, want je was toen in een
geprogrammeerde
gedwongen staat. Het was niet vanuit je
eigen wil of vanuit je eigen ziel. En ik
denk dat het woord onschuldigen daarom
dat kun je eigenlijk alleen maar zelf
doen. Jij kunt alleen maar jezelf
onschuldigen, hè.
Klopt. Klopt. En maar dit is een heel
moeilijk proces. Het is een heel
moeilijke proces.
Maar wat wat ik hè wat je zei over die
handen die hebben dat gedaan. Ik heb ook
echt met afschuwen naar mijn eigen
handen zitten kijken.
Ja. Ja.
Totdat ik ik weet niet meer precies hoe
dat ging, maar het tot het me doordrong.
Kijk, ik heb niks van mijn kinderen,
weet je wel. Ik heb helemaal niks.
Nee. Nee.
Maar toen dacht ik: "Maar dit zijn de
handen die mijn kinderen hebben
vastgehouden."
Ja.
Mijn handen herinneren mijn kinderen.
Ja.
Ik nou ja, dat moet ik toch denk ik
misschien wel anders naar gaan kijken.
Wil ik het draagbaar houden voor
mijzelf. Want ik kan constant zeggen:
"Deze handen hebben dat mes vasthouden."
Ja, dat klopt.
Ja. Ja,
ze hebben ze ook liefdevol vasthouden.
En dat beeld wil ik eh bewaren, want dat
komt uit mijn eigen hart.
Precies. Ja.
En dat mes dat werd gedwongen in mijn
hand
Ja.
eh te zijn.
Ja. Dat is niet van jou eigenlijk, hè?
Nee, dat werd mij opged maar het het
vasthouden en sommige heb ik echt echt
even mogen vasthouden. En daar zit
natuurlijk weer een kanttekening aan dat
je dus met de hechting eh hele grote
problemen krijgt. Want hè dan leggen ze
ze even bij en denk ik: "Oh, wat lief,
wat wat vriendelijk, wat aardig dat ik
mijn kind mag vasthouden." En vervolgens
worden ze uit je handen getrokken, hè.
En dat is nog hardverscheurende, hè eh
om dat mee te maken.
Ja.
Ehm maar ze hebben ze vastgehouden.
Ja. En dat komt uit mij.
Ja.
En dat wil ik bewaren.
Ja.
En de rest weet ik.
Ja.
Maar dit wil ik voelen.
Ja. Ja, dat is wel mooi. Ja. Dat je dat
zo zegt. Want dat is ook van jou en de
rest is afgedwongen. En het is niet uit
jouw ziel of uit jouw hart of uit jouw
wil gekomen.
Nee.
Hè, dat je zat in een situatie waarin je
klem zat en niet niet anders kon dan
doen wat er gezegd werd, hè. En dat
heeft een hele lange weg voordat je daar
ook bent gekomen, hè. Dat heb je
uitgelegd over de programmering.
Ja.
En ja, denk inderdaad teruggaan naar wat
van jou is en teruggaan naar wat je
eigen hart is. Teruggaan naar de
compassie voor jezelf en je delen. Ook
in de staat van gedwongen daderschap.
Dat dat eigenlijk slachtofferschap is,
hè. Dat dat omdat het jezelf zoveel
geweld aanet.
En dat is verschrikkelijk.
Ja.
Ja.
Ja.
En ik vond daarom vond ik het ook
belangrijk om ze namen te geven, want ze
gaan naamloos
als doel voor een hoger eh rang of een
voor een hoger geestelijke macht
gaan zij naamloos eh het roosterop.
Maar het is mijn kind en die verdient
een naam.
Ja. Ja. Nou, dat is dan ook een manier
om je kindje te eren, hè. Om het de naam
te geven en
ja
eh om het te gedenken en om het te
herinneren.
Ja. Ja.
Ik denk eh dat heeft mij geholpen om eh
om dit te overleven en om hier
nu over te kunnen praten.
En dat doet maar heel veel als ik
hierover praat.
Ja, tuurlijk. Ja,
maar ehm ik kan het wel.
Ja.
En dan denk ik, dan draag ik het mee in
mijn hart, maar ik verplaats mij niet in
situaties waar ik niet wilde zijn.
Hm.
Want die weet ik wel.
Ja.
En de de situaties waar ik aan wil
denken, die voel ik.
Ja.
Hè? En die wil ik die wil ik voelen in
mijn hart, want ja, daar kies ik zelf
voor.
Ja. Ja. En dat zijn ook de dingen die je
kunt bewaren in je hart, hè. De liefde
voor je kindje of voor je kinderen.
Ja. Ja.
Ja. Heel veel sterkte en liefde voor
deze vragen steller natuurlijk en voor
anderen die meeluisteren, die ook in
zo'n situatie zitten, hè. Want
ja,
dat is gewoon verschrikkelijk en
ontzettend verdrietig.
En ze zegt ook: "Het voelt alsof je die
last nooit kwijtraakt." En dat is ook
zo. Het is een last je nooit meer kwijt
gaat raken. Maar eh ik merk zelf bij mij
eh als ik op deze manier met mij mee
omga, dat werkt namelijk voor mij op
deze manier.
Ja.
Dan wordt het draagbaar.
Ja.
En het blijft een last.
Ja.
Maar hij is wel beter dragelijk die last
eigenlijk. Het is eenelijke last
als je het zo doet.
Drag
en als je eigenlijk steeds terugkomt bij
je eigen hart. Ja.
Ja. En ik kijk als ik aan mijn kinderen
denk, dan krijg ik blijdschap in mijn
hart en dan en dan verlang ik ze na om
ze vast te houden en om ze weer te zien.
Ja.
En dat is eh eh maar de pijn en het
verdriet van dat dit gebeurd is Hm
hm.
eh
voor zulke achterlijke doeleinden,
zullen we het maar even zo noemen.
Ja. Ja.
Is ondragelijk.
Ja, dat is ook ondragelijk. Ja,
maar dat is alles, want het is totaal eh
zit geen menselijkheid meer in. Nee,
er is totaal geen respect meer voor iets
wat van het leven is.
Nee, nee.
Eh en dat is natuurlijk afschuwelijk.
Ja. Nou ja, dat is duister en kwaad eh
ten top.
Ja. En dat jij in die situaties hebt
gezeten eh en daar gebracht bent mensen
die van je hadden hadden moeten houden
en en alles daarbij
maakt dat het eh afschuwelijk is en een
hele zware last.
Ja.
En en ja, dan moedig ik toch aan haal de
parels eruit die daar ook liggen.
Die zijn er zeker.
Ja. en probeer de weg terug naar je
eigen hart te vinden, hè, wat van jou
is. Want al dat opgelegde en
afgedwongene en geprogrammeerde is niet
jij. Dat is niet van jou.
Ja, klopt.
Hè, en ehm ja, dat is natuurlijk ook een
hele reis en het een ontzettende strijd
kan dat zijn en een proces.
Ja,
dan hebben we nog een vraag van een
survivor die zegt: "Wat als je kinderen
in de groep hebt die nog in leven zijn,
voor zover je weet, hoe kun je dan
loslaten? Hoe kun je dan de keus maken
om niet meer te gaan? Is dat egoïstisch
of hoe moet je daar naar kijken?
Ja, ik vind dit zelf altijd een hele
pijnlijk gegeven, want dit is precies
wat wat de cult natuurlijk doet, hè. Als
soms houden ze inderdaad een kind in
leven, één of meerdere kinderen. En ehm
gebruiken zo'n kind om jou elke keer
weer terug te laten komen. En dat is dat
is
ja
ja, dat is iets wat heel vaak voorkomt.
Ja.
En dat is natuurlijk hartverscheurend
hè, want ja, je wil niet je wil ook niet
dat je kinderen daar zijn.
Nee, het is verwoestend.
Ja,
verwoestend voor de moeders die dit
meemaken.
Ja. Ja. Ja.
Ja.
En ja, hoe moet je loslaten? En denk ja,
wat vraag je van jezelf? Is dat een
vraag die jezelf moet stellen?
Ja. En je en het is zo dubbel hè, want
je weet
eh ze houden mijn kind ja, ze geijslegen
je kind hè om jou terug te ze chanteren
jou daarmee.
Maar wat de cult altijd wil eh altijd
doet is ja zeggen, nee doen, nee doen,
ja zeggen. Weet je, dat is
Want
eh wie zegt dat ze je kind eh in leven
houden als jij niet meer gaat? Wie zegt
dat ze je kind doodmaken als jij niet
meer gaat? Dus dus ze houden jou erbij.
eh door dat kind. En dat is ja, dat is
heel erg ingewikkeld, want het gaat
tegen je verstand en je hart. Eh hebben
daar oorlog met elkaar.
Ja, ook om je kind daar achter te laten,
hè. Dat zijn natuurlijk vaak kinderen
die dus niet ehm in de gewone wereld
leven, hè. Die niet bij deze moeders
leven.
Nee. Ja.
Eh het kan soms wel dat ze in de gewone
wereld leven, maar dan zijn ze bij een
ander eh cultgezin, hè. Dus hè, maar het
kunnen ook ongeregistreerde kinderen
zijn.
Ja. Ehm en de cult gebruikt die kinderen
om eh de moeders terug te eh bel laten
komen steeds
met eh daarbij natuurlijk dreigement hè
van als je niet terugkomt dan doen we je
kind dit of dat aan of dan vermoorden we
je kind. Ja.
En ehm
maar doen ze dat dan werkelijk? Dat is
altijd de dreiging, weet je wel. En je
weet
ja
gewoon dit is een sterk middel.
Ja
eh
tuurlijk
om hun om de moeders te laten komen
natuurlijk. Ga je als moeder ga je
erheen.
Ja.
Maar je weet ook ergens dat het dat je
geschanteerd wordt.
Ja. Ja. En dat de cult natuurlijk nooit
de waarheid spreekt. Hè, want er is
totaal geen garantie dat als je wel gaat
dat je kind dan niks overkomt. Die
garantie is er helemaal niet.
En ehm maar dat is natuurlijk heel
verstandelijk, want je moederhart wil
gewoon je kinderen daar niet
achterlaten. Je moeder wil niet
wegblijven daar eh als je kind bedreigd
wordt. Sowieso, ook al word je niet
bedreigd, als je kind daar is, wil jij
daar ook weer naartoe, want je wil je
kind toch weer zien. Dat is gewoon
Ja.
Ja. Ik ik voel altijd heel erg hierbij
ehm ook in de situaties waarin ik dat
bij de hand heb gehad in de praktijk dat
ik eigenlijk geen recht geen enkel recht
van spreken heb over wat zo'n moeder
moet doen hè. Dus eh ik kan nooit van
een moeder vragen van: "Ja, maar je moet
er niet meer naartoe gaan als iemands
kind daar nog is." Dat is gewoon dat
daar kan ik niets
eh van zeggen. Daar heb ik geen recht op
om daar iets over te zeggen. En dat
voelt altijd heel kwetsbaar en heel ehm
eh ja, dat ik daar heel voorzichtig in
ben en dat ik naast de moeder wil staan
in dat lijden hè en in die pijn van en
in die in dat verdriet van mijn kind is
nog daar. Hoe kan ik nou gaan
wegblijven? Hoe kan ik nou gaan kiezen
om daar niet meer naartoe te gaan? Nee,
en ik ken moeders die dat wel gekozen
hebben vanuit ehm ja, vanuit dat besef
van ik heb eigenlijk geen macht over
mijn kind. Als ik of ik wel ga of dat ik
niet ga, mijn kind zit daar vast. Ik kan
daar niets aan veranderen. Ik kan niet
voorkomen dat er iets met mijn kind
gebeurt. Want ze doen toch wel wat ze
doen en dat hangt niet van mij af.
Juist. Ze doen wat ze willen. Ja.
Ja. En ze zijn ze zijn best wel zuinig
op de kinderen die er zijn, want die
zijn er ook niet zomaar, hè. Er gaat een
gaat een heleboel aan vooraf.
Dus ze gaan echt niet zomaar een kind eh
vermoorden omdat er moeder niet komt.
Dat doen ze niet zomaar.
Nee, maar ik ken de situaties ook waarin
het wel is gebeurd.
Ja. Ja. Ja. Dat ik zeg niet dat het
helemaal niet gebeurt, maar het dreigen
is natuurlijk veel meer dan dat
werkelijk gebeurt.
Ja.
Ehm daarin.
Maar ik ja, ik ken ook moeders die
teruggegaan zijn en waarbij dus het
kindje dus vermoord werd toen ze
terugkwamen, hè. Ja.
En daar dat is verschrikkelijk hoe hoe
de cult met dat leven speelt. Niet
alleen van het kindje, maar ook van de
moeder.
En dat is zo'n ontzettend vreed en
gemeen iets wat ze dan doen met zijn
moederhart. En eh nou ja, ik ken dus
moeders die wel besloten hebben: "Ik heb
ik ga weg." Want als ik weggaweg
is, hè. Dus die kant kan er ook zijn. Eh
vanuit het besef dat je helemaal
helemaal geen macht hebt over de
situatie of wat er met je kind gebeurt,
hè. Want ja, zij kunnen van alles en nog
wat wel zeggen, maar zij beslissen en
bepalen wat er gebeurt. Niet jij als
moeder. Daar heb je helemaal geen macht
over of je wel of niet teruggaat,
hè. Maar ik ken ook moeders die blijven
gaan omdat hun kinderen daar zijn. En
ja, ook moeders die dus dan hun kinderen
even kunnen zien of even kunnen
vasthouden of dat dat ja en dat daar doe
je het denk ik als moeder. Dan onderga
je alles wel als je heel eventjes bij je
kind kan zijn, heel even je kind kan
zien.
Absoluut. Ja.
En ehm nou ja, ik ken inderdaad dus ook
de moeders die dan teruggaan en dan
gebeurt er alsnog dus iets met hun kind
en dat
daar moeten ze dan bij zijn of toezien
of nou ja, dat is verschrikkelijk. En
ehm ik denk altijd dit is iets ja, het
voelt bijna een beetje ehm
sacred hè, zo van dat is het moederhart.
Dan mag je niet aan Ja. dan mag je niet
aankomen als buitenstaand zeg maar. Dit
is het moederhart en het moederhart kan
dat alleen maar zelf beslissen. En dan
wat dat moederhart ook beslist, ik wil
ernaast staan.
Ja.
En ik wil daarin gewoon steunen en eh ja
toch iets van troost of erkenning geven
voor die situatie waar zijn moeder in
zit. Ja, het is ontzettend moeilijk om
hier iets over te zeggen. En ehm hier
staat ook hoe egoïstisch is het? Nou, er
is
termen van egoïstisch horen je helemaal
niet meer bij. Of je weggaat of dit gaat
zo iets boven menselijke moeilijks wordt
hier van je gevraagd. Dat is niet te dat
is niet te bevatten.
Nee. Nee.
Ehm waar mijn hart wel heel erg op stuit
is dat de cult altijd liegt.
Ja.
En dat vind ik het allermoeilijkste
hierin.
Ja.
En en dat je gewoon gevangen zit.
Ja. daarin. En dat dat is dat is
afschuwelijk.
Ja. En dat je ook de illusie gewekt
wordt. Dat jij dus een bepaalde
zeggenschap hebt over wat er met je kind
gebeurt als je wel of niet komt. En dat
is gewoon helemaal niet waar.
Nee, dat is zo ontzettend gemeen, want
dat gaat daar nog bovenop, hè. Want stel
hè dat je zegt: "Ik ga eruit
en er gebeurt wat met je kind, dan krijg
jij de schuld."
Ja.
Stel je voor je blijf wel eh komen, dan
gebeurt er alsnog wat met je kind, krijg
jij de schuld. Weet je wel? En en dat is
zo intens
duister. Wat daar gebeurt ja
wat er op jou gepleegd wordt. Zo die
duisternis.
Ja. Ja.
Is afschruwelijk.
Ja. Ja. Je krijgt je wordt je wordt
verantwoordelijk gemaakt voor het
welzijn van je kind. Terwijl de
zeggenschap ligt niet helemaal niet bij
jou.
En dat alleen al is verschrikkelijk want
jij bent de moeder hè. En maar de
zeggenschap over wat er met kind gebeurt
ligt bij de cult. Terwijl jij er
verantwoordelijk voor wordt gemaakt. En
dat is natuurlijk iets eh een principe
wat de cult heel vaak toepast hè. dat je
altijd verantwoordelijk wordt gemaakt
voor het leven van andere mensen, andere
kinderen, je eigen kinderen. Dat is
ja
ja, dat is iets heel vreeds en iets heel
kwaads. En ehm ja, nou ja, ik denk
inderdaad het moederhart en de liefde
van een kind ehm liefde van een moeder
voor haar kind is heilig en
ja, het is het heeft niets met egoïsme
te maken. Ook niet als je besluit om weg
te gaan.
Nee,
hè. Eh en ik denk soms ook dat het hoop
kan geven als je wel weg kunt gaan. Ehm
maar ja, uiteindelijk is die keus voor
dat moederhart
en daar kan niemand anders iets over
zeggen, denk ik.
Nee, dat denk ik ook niet.
Nee,
dat denk ik ook niet. Ik we denk dat we
alleen maar gewoon heel erg om deze
moeders heen moeten staan. Ja, dat denk
ik ook.
Hè? En eh en en ja, zo heel veel
wijsheid ook gewoon hierin in in
toewensen. En
ja,
alsjeblieft denk aan je eigen hart en en
want die vertelt wel wat je moet doen.
Ja. Ja. Ja.
En dan is alles goed.
Ja.
Want uiteindelijk moet je met je eigen
hart verder leven, hè.
Ja, dat klopt. Ja. Ja. En dan heb je
volgens mij gewoon mensen nodig die
naast je staan.
Ja. Ja.
Ja. En die dat respect voor je
moederhart wel hebben, hè. Dat is het
ook.
Ja.
Ja,
onmogelijke dingen.
Ja. Nou ja, en dat is precies wat waar
ze je altijd in vastzetten, toch? In die
onmogelijke keuzes tussen
aandelingstekens wat geen keuzes zijn.
Ja.
En je moet kiezen en dat is
Ja,
dat is dat gevoel van klem zitten is
daar zo ontzettend groot.
Want het gaat zo over Ja, het gaat weer
over leven en dood.
Ja.
En eh en dan ook nog over je eigen
leven. Eh
ja,
je eigen hart, je eigen leven, maar ook
je eigen leven van je eigen kind.
Ja, precies.
En dat gaat dat gaat door alle diepte
heen. Dat is afschuwelijk.
Ja.
Ja. Maar wat je zegt is wel heel mooi,
Emma. Aan het eind van de dag moet je
met je eigen hart verder leven. Met je
eigen hart door één deur, hè. Dat is zeg
ik ook altijd. Je moet aan het eind van
de dag jezelfrecht in de in de ogen aan
kunnen kijken.
Ja, klopt.
En eh je intuïtie en je hart
eh ja, daar naar luisteren.
En ja, ik denk eigenlijk altijd deze
moeders weten eigenlijk ergens echt wel
dat ze er niks aan kunnen doen wat er
met hun kind gebeurt, maar gewoon het
verlangen naar je kind is gewoon zo
groot dat laat
je wil dat beschermen en je wilt ervoor
zorgen en je wil zorgen dat hij veilig
is. Tuurlijk.
Ja. Dat dat hoort daar allemaal bij.
Ja. Ja.
Ja. Ik heb wel eens een keer een liedje
gehoord en dat was een regeltje van eh
aan het eind van de dag eh ben ik over.
Oh ja.
Weet je wel. En dan en en want je kunt
allemaal geweldige dingen doen en en
hele processen heen gaan aan het eind
van de dag. En je allemaal mensen kunnen
jou helpen of eh weet je wat eh er zijn
maar aan het eind van de dag lig je met
jezelf in bed.
Ja. Ja. Ja. Ja. En dan blijf je met
jezelf over. En hoe denk je dan over
jezelf?
Ja. Ja.
Ja. En ik denk dat is toch de hele kern
van alles wat we eigenlijk steeds
proberen te vertellen, hè? Van
kom in verbinding met je eigen hart en
met je eigen vrije keuze, hè. Dus dus
niet zoals daar je tot een keuze wordt
gedwongen.
Nee.
Ehm maar vanuit je eigen hart en vanuit
je eigen intuïtie en de verbinding met
jezelf.
Ja.
Hè? Want aan het eind van de dag
moet je achter jezelf kunnen staan als
eigenlijk Ja. Ja.
Ja.
Ja.
Nou,
het is eh altijd een eh onderwerp wat
mijn hart heel erg raakt. Ja,
dit zijn hele moeilijke vragen. Ik ben
blij dat ze gesteld worden.
Ja, ik vind het heel dapper dat gesteld
word. Echt heel goed. Dit moet besproken
worden en mensen moeten hier van weten.
Maar het is eh het is heel thaai hoor om
om over te vertellen en om naar te
luisteren. Dat dat beseffen we ook
gewoon.
Ja, zeker. En het voelt ook gewoon heel
ehm kwetsbaar om het erover te hebben en
om de goede woorden te kiezen en om het
gevoel daar ook bij over te brengen, hè.
Van het respect ook voor voor
ja, voor deze moeders. Ja.
Ehm maar dat willen we uitspreken wat de
keuze ook is. Dat we heel veel respect
hebben voor deze moeders en ehm
en ook alle binnenmoeders die luisteren.
Ja. Ja.
En ja, ook zoveel moeten dragen en mijn
hart gaat ook echt naar deze delen uit.
Ja.
Eh het is een zware last en ik hoop dat
jullie elkaar kunnen helpen.
Ja.
Dragen.
Ja.
Ja. Hoe rond je zo'n aflevering af, hè,
Emma?
Ik denk om de tijd, maar dat we dat
moeten gaan doen.
Ja. Ja. Ja, dat is ook goed.
Ja.
Ja.
Nou, dan voor deze keer laten we het er
dan weer even bij, hè? En ehm praten we
de volgende keer weer verder.
Ja,
bedankt voor het luisteren allemaal en
heel veel sterkte in het bijzonder voor
de moeders en de moederdelen die hebben
geluisterd naar deze aflevering.
Ja.
Tot de volgende keer. Tot de volgende
keer.
You belong to the light.
You belong to the king of kings and lord
of lords forever.
We belong to the day.
We belong to the life.
We belong to the king of kings. The Lord
of forever.
We belong to our day.
We bel to
we
for
we bel to the
We recommend upgrading to the latest Chrome, Firefox, Safari, or Edge.
Please check your internet connection and refresh the page. You might also try disabling any ad blockers.
You can visit our support center if you're having problems.